«Ίσως δεν μάθουμε ποτέ…»

Την άποψη ότι ίσως η ελληνική κοινωνία δεν μάθει ποτέ σε ποιους κατέληξαν τα χρήματα από τα μαύρα ταμεία της Siemens εξέφρασε ο Τάσος Τέλλογλου. Ο δημοσιογράφος, που μέσω της έρευνάς του έβγαλε πολλά στοιχεία στο φως της δημοσιότητας, μίλησε στον NovaΣΠΟΡ FM 94,6 και στους Μιχάλη Λεάνη και Χρίστο Χαραλαμπόπουλο.

Διαβάστε αποσπάσματα όσων είπε για τις «αμαρτωλές» διαδρομές των χρημάτων και τους αποδέκτες τους:

«Έχει αποδειχθεί ότι δόθηκαν χρήματα, αλλά δεν είναι γνωστοί οι αποδέκτες. Μέχρι το 2001 ήταν κοινή πρακτική σε χώρες όπως η Αυστρία ή το Λιχτενστάιν να υπάρχουν μη ονομαστικοί λογαριασμοί, τους κατόχους των οποίων γνώριζαν μόνο οι τράπεζες. Στην Ελλάδα η υπόθεση βγήκε στην επιφάνεια με τους λογαριασμούς του Πρόδρομου Μαυρίδη, στους οποίους υπήρχαν 42 εκατ. ευρώ, χρήματα που τελικά κατέληξαν στα χέρια των Ελβετών.

Υπήρχε διαδρομή μαύρου χρήματος, απλά η General Electrics πήρε χαμπάρι τι γίνεται από την ανταγωνίστρια γερμανική εταιρία. Και αναγκάστηκε να δεχτεί μια ελεγκτική εταιρία που την έκαναν φύλλο και φτερό. Η έρευνα έδειξε πως 57 εκατ. ευρώ μέχρι το 2004 έφτασαν στην Ελλάδα. Από αυτά ξέρουμε ότι 1 εκατ. πήραν οι Τσουκάτος και Μαντέλης.

Η Siemens έφτασε σε συμφωνία για να κλείσει η υπόθεση στην Αμερική καταβάλλοντας 800 εκατ. ευρώ και στη Νιγηρία υπήρξε ανάλογη συμφωνία στην οποία παραδέχτηκε ότι είχε λαδώσει πολιτικούς.

Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης Χριστοφοράκου στη Γερμανία δεν θα μάθουμε ποτέ τι έγιναν τα χρήματα. Ενδεχομένως μάθουμε πώς έφτασαν περίπου τρία εκατ. ευρώ στα ταμεία των κομμάτων. Το πολιτικό χρήμα όμως είναι μόνο 11 εκατομμύρια.

Στην εξεταστική επιτροπή αυτό που έγινε αντιληπτό ήταν ότι η Siemens λειτουργούσε με τη λογική αυτού που ονομάζεται κάβα. Πρέπει να είμαστε προσεχτικοί με τα ονόματα γιατί κάποιοι που φαίνονται να είναι μπλεγμένοι, ίσως να μην είναι τόσο όσο κάποιοι άλλοι που τα ονόματά τους δεν βγήκαν στη δημοσιότητα.

Στη Γερμανία ασχολήθηκαν με την υπόθεση 270 κρατικοί λειτουργοί, ενώ στην Ελλάδα ένας εισαγγελέας με μια γραμματέα, την οποία μοιραζόταν με άλλους. Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε και την έλλειψη θέλησης και βούλησης, καταλαβαίνουμε πώς φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση στην Ελλάδα.

Το 70% των στοιχείων που έχουμε ήρθε από ΗΠΑ και Γερμανία, πλέον για αυτούς η υπόθεση έκλεισε και δεν έχουμε καινούρια. Η εξεταστική επιτροπή δεν προσέθεσε τίποτα παραπάνω από όσα ξέραμε. Χάθηκε χρόνος από την τακτική δικαιοσύνη, που ήταν κρίσιμος που θα μπορούσε να είναι επωφελής. Η Siemens είχε αναλάβει τα φανάρια στους δρόμους. Εξ αιτίας της τροπής της υπόθεσης κανείς δεν συντηρεί τα φανάρια…»