Και όμως οι χιμπατζήδες πενθούν!

Οι άνθρωποι φαίνεται πως δεν έχουν την αποκλειστικότητα στον θρήνο για τον θάνατο αγαπημένων προσώπων τους, καθώς γερμανοί και αμερικανοί επιστήμονες, έπειτα από μελέτες και βιντεοσκόπηση χιμπατζήδων στο φυσικό περιβάλλον τους, βρήκαν νέες ισχυρές ενδείξεις ότι και οι πιο στενοί «συγγενείς» μας θρηνούν, όταν χάσουν ένα παιδί τους.

Οι ερευνητές του καταξιωμένου Ινστιτούτου Ψυχογλωσσολογίας Μαξ Πλανκ διαπίστωσαν ότι οι θηλυκοί χιμπατζήδες όχι μόνο αναπτύσσουν στενές σχέσεις με τα παιδιά τους, μεταφέροντάς τα μέχρι την ηλικία των δύο ετών και φροντίζοντάς τα μέχρι τα έξι, αλλά όταν πεθαίνουν, πιθανότατα θρηνούν γι’ αυτά με τρόπους ιδιαζόντως ανθρώπινους.

Διαβάστε περισσότερα στο www.protothema.gr