Τα λέω ευθέως, επιτεθείτε μου, αντέχω

Επανέρχομαι, αγαπητοί συνομιλητές, συνειδητά ολόκληρη. Με ό,τι με έχει διαμορφώσει. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν επιτρέπω αλλιώς. Και αν, κατά τη γνώμη κάποιων, οτιδήποτε δεν είναι ξύλινο πολιτικό μανιφέστο γίνεται «μπουρδολογία» ή «έκθεση ιδεών», θα δεχθώ τον χαρακτηρισμό με χαρά. Και θα συνεχίσω – ανενδοίαστα και χωρίς να απολογηθώ – να επιτρέπω στη σκέψη μου να συμπεριλαμβάνει ό,τι έμαθα από την Τέχνη και τη Ζωή: σεβασμό, συναίσθημα, υπαρξιακές αναρωτήσεις. Ό,τι συνδιαμορφώνει, τελικά, την πολιτική μας ματιά.

Είναι φύσει και θέσει άποψή μου: συνδιαλέγομαι με το πολιτικό ον οποιασδήποτε θεώρησης, αλλά βαριέμαι ειλικρινά (όπως νομίζω οι περισσότεροι έλληνες) τους προβλέψιμους πάντα κομματικούς μονολόγους που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο πραγματικού προβληματισμού, δηλαδή δημιουργικής σύνθεσης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της Πέμης Ζούνη στο aixmi.gr