Χρόνια Πολλά, Ενωμένη Ευρώπη!

Άρχισε σαν όνειρο, αλλά, κοντεύει να γίνει εφιάλτης, τουλάχιστον για εμάς. Πού να ήξερε ο Γάλλος οραματιστής πολιτικός Ρομπέρ Σουμάν, όταν στις 9 Μαΐου 1950 διακήρυττε τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα & Χάλυβα (ΕΚΑΧ), ότι πέντε δεκαετίες αργότερα, εκατομμύρια Ευρωπαίων πολιτών θα εξακολουθούν να υποφέρουν.

Η 9η Μαΐου για την Ευρώπη είναι σημαδιακή ημερομηνία. Είναι η ημέρα που ο Σουμάν, υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας το 1950, έβαζε το πρώτο λιθαράκι για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, όνειρο που μοιραζόταν με τους Ζαν Μονέ, Κόνραντ Αντενάουερ, Άλτσιντε ντε Γκάσπερι και Ανρύ Σπαάκ.

Από τη Συνθήκη Σουμάν για την κοινή διαχείριση του άνθρακα και του χάλυβα, περάσαμε το 1957 στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, στην κοινή αγροτική πολιτική, στη νομισματική συνεργασία, στις άμεσες και καθολικές εκλογές για την ανάδειξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των αγαθών, των κεφαλαίων και των υπηρεσιών, έως τον χώρο ελευθερίας, δικαιοσύνης και ασφάλειας και το ευρώ.

Πολλά από τα στοιχήματα που τέθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια έχουν κερδηθεί, με μεγαλύτερο στοίχημα το αγαθό της διαρκούς ειρήνης.

Ορόσημο, πάντως, για τους Ευρωπαίους πολίτες αποτελεί αναμφισβήτητα η κυκλοφορία του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, που πρωτοπήραν στα χέρια τους από το 2003 και οι Έλληνες.

Όμως, το ευρώ, είναι αυτό που βρίσκεται σήμερα, εν έτει 2011, στο επίκεντρο των συζητήσεων με αφορμή την σοβαρότατη οικονομική κρίση, στη δίνη της οποίας παρασύρονται, μαζί με εμάς, Ιρλανδοί και Πορτογάλοι.

Και να φανταστεί κανείς, ότι το κορυφαίο, θεωρητικά, επίτευγμα του ευρώ, είναι αυτό που στην συνείδηση της κοινής γνώμης στιγματίζεται, επειδή οι πολιτικές που ασκούν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι είναι αυτές που κάθε φορά αποτυγχάνουν.

Ανδρέας Μορφόπουλος