Φλώρος: «Θα επιστρέψουμε…»

Την αισιοδοξία του πως σύντομα η εθνική ομάδα βόλεϊ γυναικών θα επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών εξέφρασε ο ομοσπονδιακός προπονητής, Τάκης Φλώρος. Παρά το άσχημο ξεκίνημα και τις δύο ήττες από την Σερβία, για τον πρώτο όμιλο του Ευρωπαικού Λιγκ και την δύσκολη οικονομική συγκυρία που έχει επηρεάσει το άθλημα αναφέρει, «η φετινή χρονιά θα αποτελέσει τη βάση για τη δημιουργία μιας ομάδας, που θα μας κάνει περήφανους, όπως ήμασταν για παλιότερες Εθνικές ομάδες».

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Τάκη Φλώρου στην επίσημη ιστοσελίδα της ομοσπονδίας:

Παρά τις «λευκές» ήττες από τη Σερβία και με ελάχιστες εξαιρέσεις η Εθνική Γυναικών έδειξε στο Κλάντοβο, ένα μαχητικό πρόσωπο και μία φοβερή διάθεση για το καλύτερο αποτέλεσμα. Θα έχει τον ίδιο «χαρακτήρα» και στη συνέχεια;

«Αυτό που θέλουμε και συζητάμε με τις κοπέλες, για να χαράξουμε μία κοινή πορεία, είναι ότι θα πρέπει να βρούμε το χαρακτήρα, το προφίλ και γενικά την ταυτότητα, που θα έχει αυτή η ομάδα. Γνώμη μου είναι, πως πρέπει να υποβαθμίσουμε το «εγώ» και να αναδείξουμε το «εμείς». Σε αυτή την ομάδα μέσα από το σύνολο πιστεύω πως μπορούν να διακριθεί και το άτομο, αλλά και η ομαδικότητα. Αντίθετα αν προσπαθήσουμε να ξεχωρίσουμε μόνο κάποια άτομα, η ομάδα θα «μπατάρει» και δεν θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Γιατί η ομάδα μας αποτελείται από τέτοια άτομα, που μπορούν να δημιουργήσουν ένα δυνατό, δεμένο σύνολο».

Μεσούσης της κρίσης στο άθλημα, με τα νέα δεδομένα στην Εθνική, όπως οι νέοι σας συνεργάτες, πολλές νέες αθλήτριες και κυρίως χωρίς χρήματα μπορούμε να περιμένουμε κάτι θετικό στο μέλλον;

«Το… τελευταίο, αν μη τι άλλο το εμπεδώσαμε (γελάει) και λειτουργούμε άλλωστε σε αυτή τη βάση. Όσον αφορά στο συνεργάτη μου, τον Απόστολο Οικονόμου, θεωρώ πως αυτό που έκανε η Ομοσπονδία είναι πολύ καλό και μου άρεσε η διαφορά ηλικίας και εμπειρίας που υπάρχει μεταξύ μας. Ο Απόστολος έχει δείξει κάποια καλά στοιχεία που διαθέτει και νομίζω πως θα λειτουργήσουμε πολύ καλά, όσον αφορά στο θέμα της συνεργασίας και θα ωφεληθούμε αμφότεροι. Πράγματι είναι μία πολύ δύσκολη περίοδος, όπως άλλωστε πάντα για την Εθνική Ελλάδας. Από το 2004 μέχρι σήμερα η Εθνική ομάδα έχει αφεθεί πάρα πολύ και κατά την προσωπική μου άποψη δεν λειτούργησε σωστά. Το 2004 η Εθνική Γυναικών ήταν στο τοπ 12 της παγκόσμιας κατάταξης και από τότε μέχρι σήμερα είναι ζήτημα, αν έχει πάρει ένα βαθμό και δεν ξέρω, αλήθεια, που βρίσκεται σήμερα (σ.σ στην 50η θέση με 8.50β μαζί με Ουκρανία, Ουγγαρία, Αλβανία, Ισραήλ). Δυστυχώς, όλο αυτό το διάστημα δεν υπήρχε όραμα στην Εθνική! Δεν υπήρχε κάποια πρόκληση, κάποιος στόχος για τις αθλήτριες και για αυτό δεν έκαναν ούτε μία νίκη απέναντι σε ομάδα πάνω από τις δυνατότητές μας».

Πόσο εύκολο λοιπόν είναι να υπάρξει κάποια θεαματική βελτίωση όταν τα τελευταία χρόνια στο… DNA της Εθνικής Γυναικών έχουν «γραφτεί» μόνο ήττες;

«Όντως αυτό είναι το δύσκολο και αυτό είναι που έχει περάσει στην ομάδα. Για αυτό και πλέον όλα γίνονταν διαδικαστικά. Όμως γνωρίζω πολύ καλά το συγκεκριμένο ζήτημα και έχω μία εμπειρία 14 ετών, στην οποία το έχω ξανακάνει και θεωρώ πως μπορούμε να το αλλάξουμε. Βέβαια αυτό θα γίνει με πάρα πολύ μεγάλη προσπάθεια, όχι μόνο δουλεύοντας πάνω σε τεχνικοτακτικά και θέματα φυσικής κατάστασης, αλλά με δουλειά νευρική και φιλοσοφική. Θα πετύχουμε και νομίζω πως η φετινή χρονιά θα αποτελέσει τη βάση για τη δημιουργία μιας ομάδας, που θα μας κάνει περήφανους, όπως ήμασταν για παλιότερες Εθνικές ομάδες».

Σε κάποιες κουβέντες που είχα με τις διεθνείς αθλήτριες που έχουν καταθέσει στην ΕΟΠΕ αίτημα μετανάστευσης, είδα πως υπάρχει έντονη ανησυχία για το μέλλον τους στην Α1 Γυναικών και πλέον στρέφονται προς το εξωτερικό. Συμμερίζεστε την ανησυχία τους;

«Θεωρώ πως η ανησυχία αυτό δεν αφορά μόνο τις αθλήτριες, αλλά ολόκληρη η κοινωνία μας νομίζω πως έχει την ίδια ανησυχία. Οπότε δικαιολογημένα έχει αντίκτυπο και στο χώρο του βόλεϊ, καθώς οι κοπέλες έχουν επενδύσει σε αυτό το άθλημα και θέλουν να προλάβουν μία κατάσταση, αφού εδώ δεν ξέρουν καλά καλά τι θα ξημερώσει»!

Από την εμπειρία σας θεωρείτε πως ενδεχόμενη αύξηση των ξένων θα επηρεάσει θετικά η αρνητικά την Εθνική;

«Δε νομίζω πως όλο αυτό το θέμα αφορά την Εθνική ομάδα. Και για να γίνω πιο κατανοητός, θα φέρω ως παράδειγμα την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ιταλία του 2002, στη Γερμανία. Αυτό σημαίνει πως ήταν τόσο οργανωμένος ο χώρος του ιταλικού γυναικείου βόλεϊ και οι ομάδες δουλεύαν σε τόσο υψηλό επίπεδο, που οποιαδήποτε Ιταλίδα αγωνίζονταν στο καμπιονάτο, ήταν έτοιμη να παίξει στη «σκουάντρα ατζούρα» και να κατακτήσει το ευρωπαϊκό στέμμα. Θεωρώ λοιπόν πως το θέμα των ξένων, δεν έχει να κάνει με το πόσες θα έρθουν, αλλά που θα έρθουν και τι υπόβαθρο θα υπάρχει σε αυτό το πρωτάθλημα που θα παίξουν. Νομίζω δηλαδή, πως αυτό που χρειάζεται είναι η πρώτη ύλη. Αυτό θα πρέπει να μας ανησυχεί και αυτό θα πρέπει να αναπτύξουμε. Θεωρώ πως σε έξι χρόνια θα μπορούμε να έχουμε έναν αρκετά καλό ποιοτικό αριθμό, για να έχουμε αυτή την πρώτη ύλη».

Πόσες όμως από τις κοπέλες που θα αναζητήσουν την τύχη τους σε ξένα πρωταθλήματα, με το όνειρο μιας καλύτερης καριέρας μπορούν να σταθούν αξιοπρεπώς έξω και να ανταποκριθούν στις εκεί απαιτήσεις;

«Άμεσα, με το που θα περάσουν τα σύνορα, οι αθλήτριες που σκέφτονται να κάνουν το βήμα στο εξωτερικό, θα συναντήσουν μία πιο δύσκολη κατάσταση στα ξένα πρωταθλήματα και σίγουρα πιο απαιτητική σε σχέση με το δικό μας. Είναι πιο έντιμα εκεί τα πράγματα… Εγώ πάντως το προτείνω, αν και δεν θα ήθελα να ακολουθήσουμε το μοντέλο της Σερβίας, όπου οι αθλήτριες τους κυνηγάνε να φύγουν στο εξωτερικό με κάθε τρόπο, έχοντας στο μυαλό τους, πως έτσι θα λύσουν το βιοποριστικό τους πρόβλημα»!