Αγαπητή κυρία Νικολάου…
Επιτρέψτε μου κατ’ αρχάς, τον ενικό – για πολύ λίγο – αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ στο παλιό καλό τραγουδάκι «δεν σε ξέρω, δε με ξέρεις, υποφέρω κι υποφέρεις» (το τελευταίο ελέγχεται έως ανακριβές). Δεν σας γνωρίζω, λοιπόν και δεν με γνωρίζετε… Κάλλιο αργά παρά ποτέ…
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της Έλενας Ακρίτα στο www.aixmi.gr