«Ακόμη δεν έχουμε κάνει την υπέρβαση μας»

Τις εμφανίσεις της Εθνικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό Λιγκ σχολίασε ένα από τα νέα πρόσωπα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματα, ο Μιχάλης Σαρικεΐσογλου. Ο 28χρονος παίκτης του Άρη τόνισε πως υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης για την Εθνική και στάθηκε κυρίως στους πολλούς τραυματισμούς που είχαν οι διεθνείς ενώ μίλησε και για την καριέρα του στους «κίτρινους».

Αναλυτικά όσα είπε στην επίσημη ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας:

-Είσαι από τα νέα πρόσωπα της Εθνικής ομάδας. Ωστόσο η κλήση σου οφείλεται στην καλή χρονιά που έκανες με τον Άρη συνολικά τα δυο τελευταία χρόνια. Πως αισθάνεσαι όταν παίζεις εκπροσωπώντας την χώρα σου;

«Σίγουρα είναι μεγάλη τιμή για κάθε αθλητή να φοράει την φανέλα με το εθνόσημο. Πολλοί αθλητές θα ήθελαν να είναι στην θέση μου. Νιώθω πολύ τυχερός και υπερήφανος που κατάφερα να εκπροσωπήσω την χώρα μου. Σίγουρα χρειάζεται πάρα πολύ δουλειά για να φτάσεις σε αυτό το σημείο. Θα ήθελα να δώσω μία συμβουλή στα νεότερα παιδιά, να μην σταματήσουν να ασχολούνται με τον άθλημά μας παρά τους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε, και κυρίως στα παιδιά που θέλουν να φτάσουν να παίξουν για την εθνική ομάδα, θέλω να τους συμβουλεύσω ότι χρειάζεται πολύ σκληρή δουλειά. Αλλά να είναι σίγουροι ότι όταν φτάσουν σε αυτό το σημείο θα ανταμειφθούν».

-Ποια είναι τα σχέδιά σου σε συλλογικό επίπεδο για την ερχόμενη σεζόν;

«Αυτήν την στιγμή υπάρχει ένα συμβόλαιο με τον Άρη για ακόμη έναν χρόνο. Βέβαια τα πράγματα στην ομάδα είναι ακόμη ρευστά, γιατί δεν έχει κλείσει ακόμη ο νέος προπονητής της ομάδας. Οπότε περιμένω να έρθει ο νέος προπονητής για να συζητήσω μαζί του και αν έχουμε τον ίδιο στόχο και κοινές απόψεις θα ήθελα να συνεχίσω στον Άρη και θα τιμήσω το συμβόλαιό μου. Από την άλλη αν κάτι πάει στραβά και δεν συνεχίσω στον Άρη είμαι ανοικτός σε νεές προτάσεις και για Ελλάδα και κυρίως για έξω».

-Είναι η Εθνική για σένα το… σκαλοπάτι για να αποδείξεις την αξία σου;

«Για μένα επειδή είναι η πρώτη μου κλήση στην Εθνική ομάδα, θεωρώ πως για έναν αθλητή ένας ή δύο μήνες δεν αρκούν για να δείξει την αξία του. Η αξία του κάθε αθλητή φαίνεται μέσα στον χρόνο και στην διάρκεια, αλλά σίγουρα όταν δύο τόσο έμπειροι προπονητές, σε καλούν στην εθνική ομάδα, αυτό κάτι σημαίνει. Από εκεί και πέρα κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι έχουμε περιθώρια βελτίωσης. Έτσι και εγώ έχω ακόμη πολλά πράγματα να βελτιώσω στο παιχνίδι μου».

-Τι θεωρείς ότι λείπει από την ομάδα και ακόμη δεν έχει παρουσιάσει στο Ευρωπαϊκό Λιγκ το καλό της πρόσωπο;

«Οι τραυματισμοί που είχαμε επηρέασαν αρκετά την απόδοσή μας. Από εκεί και πέρα οι παίκτες που είναι το έμψυχο δυναμικό της ομάδας, ακόμη δεν έχουμε κάνει την υπέρβασή μας. Παίζουμε σε κάποια παιχνίδια αρκετά καλά, αλλά καλώς ή κακώς με ομάδες όπως η Ολλανδία και η Ισπανία, επειδή είμαστε μια νέα ομάδα πρέπει να υπερβάλλουμε τους εαυτούς μας για να έρθει η νίκη. Δυστυχώς όμως έχουμε παίξει και κάποια σετ, που πιστεύω ακράδαντα ότι αδικούμε τους εαυτούς μας και ότι δεν βγάζουμε στο παιχνίδι μας τη δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις στην Παιανία».

-Πιστεύεις ότι μπορεί αυτό το σύνολο να φτάσει ψηλά σε βάθος χρόνου;

«Φυσικά και το πιστεύω. Πρόκειται για μία νέα ομάδα, και όλοι πρέπει να καταλάβουν ότι χρειάζεται υπομονή και είμαι σίγουρος πως αν συνεχίσουμε να δουλεύουμε όπως τώρα, σε βάθος χρόνου αυτή η ομάδα μπορεί να καταφέρει πολλά πράγματα».

-Τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν στην χώρα μας σε ωθούν να θέλεις να φύγεις από την Ελλάδα;

«Αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει Έλληνας αθλητής και κυρίως όσοι ασχολούνται μόνο με το βόλεϊ, που να μην έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του να πάει σε κάποιο πιο υγιές πρωτάθλημα. Όλοι μας θέλουμε να αγωνιζόμαστε σε ομάδες όπου τα οικονομικά είναι πιο καλά, και υπάρχει ηρεμία, και συνέπεια, προκειμένου να δίνουμε και εμείς τον καλύτερό μας εαυτό. Έτσι και εγώ αν κάτι δεν πάει καλά στη συμφωνία μου με τον Άρη, θα σκεφτώ πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να φύγω από την χώρα».

-Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια από τώρα;

«Σίγουρα δεν θα είμαι πλουσιότερος, γιατί το βόλεϊ στην χώρα μας δεν σου δίνει αυτήν την δυνατότητα. Τώρα από εκεί και πέρα θα ήθελα να μπορώ να παίζω ακόμη, σίγουρα όχι σε τόσο υψηλό επίπεδο, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ την ζωή μου χωρίς το βόλεϊ. Και εύχομαι να με έχει αξιώσει ο Θεός να έχω μία υγιή οικογένεια με ένα ή δύο παιδάκια, ανάλογα με το πόσα θα μπορώ να… ταΐσω»!