Ο Παπαλουκάς αποκαλύπτεται…

Από τον Εθνικό Ελληνορώσων, στην ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας και στην κορυφή της Ευρώπης. Ο Θοδωρής Παπαλουκάς σε μια εκ βαθέων εξομολόγησή του στο περιοδικό «Esquire» μιλά για την απίστευτη εξέλιξη της καριέρας του, τις δύσκολες στιγμές που πέρασε και το μέλλον. Εκφράζει τα "ερυθρόλευκά" του αισθήματα, αφήνει αιχμές για τη στάση του Λευτέρη Σούμποτιτς και την… ευθύνη του στη φυγή του από τον Ολυμπιακό, διαψεύδει κατηγορηματικά πως έχει πρόταση από τον Παναθηναϊκό και τονίζει πως θα φύγει από την ΤΣΣΚΑ μόνο για μια ανταγωνιστική ομάδα του ΝΒΑ.

Ακολουθεί ένα κομμάτι της συνέντευξης από την προδημοσίευση του «Esquire»:

Τα πρώτα βήματα στον Εθνικό Ελληνορώσων

"Το γήπεδο ήταν δίπλα στο σπίτι μου, στην Ελληνορώσων και περνούσα πολλές ώρες εκεί. Ήταν και επιλογή των γονιών μου να είμαι στο μπάσκετ, οπότε μπορούσαν να με ελέγχουν κιόλας. Ήμασταν η οικογένεια που, για να πας να κάνεις οτιδήποτε, έπρεπε να έχεις τελειώσει πρώτα τα μαθήματά σου. Ο πατέρας μου δούλευε για χρόνια σε μια δημόσια υπηρεσία και μετά άνοιξε ένα θερμοκήπιο. Η μητέρα μου μέχρι σήμερα δουλεύει και αυτή στο δημόσιο. Είχα πολύ ωραία παιδικά χρόνια. Και κάποια πράγματα που οι γονείς μου μου επέβαλαν, για καλό πιστεύω ότι ήταν. Δεν μπορούσα να βγαίνω εύκολα, και δεν υπήρχε περίπτωση να είμαι κάπου και να μην το ξέρουν οι γονείς μου. Ήταν πιο αυστηροί από το μέσο όρο αλλά δεν έχω κανένα παράπονο. Μου έδωσαν όλα τα εφόδια, προσπάθησαν να με βοηθήσουν να σπουδάσω αλλά οι συγκυρίες της ζωής δεν συνηγόρησαν. Θυμάμαι ότι ήθελα να μπω στην γεωπονική. Να προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα την μικρή επιχείρηση του πατέρα μου. Να ασχοληθώ με το θερμοκήπιο".

Τι θυμάσαι από τις μέρες σου στον Εθνικό Ελληνορώσων;

"Μόνο ότι λιώναμε στην προπόνηση. Έκανα προπόνηση με τα παιδικά, τα εφηβικά, τα αντρικά, έκανα προπόνηση ατομική, έπαιζα μονά με τους φίλους μου. Ειδικά τα καλοκαίρια μπορεί και να ήμουν 6-7 ώρες στο γήπεδο. Το μπάσκετ ήταν ένας τρόπος να διοχετεύσω την ενέργεια μου, γιατί είχα πάρα πολλή. Εξαιτίας της στο σχολείο δημιουργούσα προβλήματα στους καθηγητές μου, παρόλο που ήμουν καλός μαθητής. Θυμάμαι ένας παιδίατρο που έλεγε στους γονείς μου να με βάζουν να ανεβοκατεβαίνω τις σκάλες στο διάλειμμα για να ηρεμώ".

Οι σχέσεις σου με τους προπονητές;

"Εντάξει, εγώ ήμουν και τσόγλανος, δεν ήμουν ότι καλύτερο. Ήμουν πάντα αντιδραστικός. Μου έκαναν καψόνια, με έδιωχναν από τις προπονήσεις και τέτοια".

Και εσύ τι έκανες; Πήγαινες σπίτι και δεν μιλιόσουν;

"Όχι ρε. Πήγαινα και έπαιζα μόνος μου".

Μέχρι το 2001 δεν ήσουν σε καμία Εθνική ομάδα. Γιατί συνέβη αυτό;

"Δικαίως έγινε. Μικρότερος δεν άξιζα να παίζω. Ήταν καλύτεροι από εμένα αυτοί που έπαιζαν. Αλλά να σου πω κάτι; Το ότι δεν με επέλεγαν τότε μου έκανε καλό. Γιατί πάντα κυνηγούσα κάτι. Είμαι πολύ εγωιστής. Δεν θα μου άρεσε να είμαι κάπου τσόντα, άντε να πάρουμε και αυτόν. Μου άρεσε να ξεχωρίζω".

Όταν άρχισες να βγάζεις λεφτά, στους Αμπελόκηπους, σοβάρεψες καθόλου;

"Πλάκα μου κάνεις; Εδώ δεν έχω σοβαρέψει τώρα. Απλά περνάς μια διαδικασία όταν ξαφνικά αποκτάς λεφτά, σε αναγνωρίζουν και πέντε άνθρωποι παραπάνω, αρχίζει να ακούγεται το όνομα σου. Αλλά δεν νομίζω ότι είχα φτάσει στα άκρα. Ξέφυγα όπως πιστεύω ότι θα ξέφευγε κάθε παιδί που μέχρι τότε περνούσε με το χαρτζιλίκι της οικογένειάς του, και που ξαφνικά έβγαζε 500.000 το μήνα. Δεν είχα που να τα χαλάσω".

Πολύ σύντομα βρήκες μάνατζερ, τον Τάσο Δελημπαλταδάκη. Πόσο σημαντικό ήταν αυτό;

"Πολύ. Ο συγκεκριμένος με πίστεψε. Οι πιο πολλοί δεν πίστευαν ότι μπορώ να γίνω μπασκεμπολίστας. Μια φορά είχε έρθει ένας προπονητής στην ομάδα –δεν θέλω να πω ποιος είναι- και είχε πει "αυτός δεν θα παίξει ποτέ μπάσκετ"! Δεν ήταν ο προπονητής μου, ήταν κάποιος που είχε έρθει ως συμβουλάτορας".

Υπήρξε προπονητής που σε έφτιαξε και αντίστοιχα κάποιος που σε έβλαψε;

"Μετά τον Καλογήρου στον Εθνικό Ελληνορώσων, ουσιαστικοί προπονητές στην ζωή μου μπασκετικά είναι ο Γιατζόγλου, που με είχε βάλει σε ένα τριπάκι (τον είχα πολύ λίγο στην Δάφνη), ο Σούμποτιτς που μου έδωσε ευκαιρία στον Πανιώνιο. Ουσιαστικοί στην καριέρα μου ήταν και ο Ίβκοβιτς, και ο Μεσίνα. Στον αντίποδα τώρα θεωρώ ότι ο Σούμποτιτς με έβλαψε. Όχι τόσο ως προπονητής αλλά ως γενικός διευθυντής του τμήματος μπάσκετ. Επίσης νομίζω ότι ο Ιωαννίδης δεν πήρε αυτά που θα μπορούσε από εμένα στην Εθνική. Νομίζω δεν με χειρίστηκε όπως έπρεπε. Θα μου πεις δεν είναι δουλειά του να χειρίζεται, αλλά πάντως θα μπορούσα να του προσφέρω περισσότερα. Με τον τρόπο που μου συμπεριφερόταν εγώ δεν μπορούσα να λειτουργήσω".

Δώσε μου ένα παράδειγμα.

"Μπορούσε για το ίδιο πράγμα σε κάποιον να μην φωνάξει και σε εμένα μιλούσε να μιλήσει πολύ άσχημα. Μπορεί να είχε πιο πολλές απαιτήσεις από εμένα. Δεν σου λέω ότι το έκανε από κακία. Απλά εγώ δεν μπορώ να λειτουργήσω έτσι. Μου γυρνάει μπούμερανγκ".

Όταν πήγες στον Ολυμπιακό ο Παναθηναϊκός σου έδινε περισσότερα λεφτά;

"Έτσι ακριβώς είναι. Αλλά ήμουν Ολυμπιακός, και από τότε που ξεκίνησα το μπάσκετ είχα δύο όνειρα: Να παίξω στην Εθνική και στον Ολυμπιακό".

Κεφάλαιο Ολυμπιακός: Έπαιξες μόνο μια σεζόν, όμως, και τότε χώρισες και με τον μάνατζέρ σου. Τι συνέβη;

"Στην ομάδα τότε ήταν εποχή των μειώσεων. Ήταν επιλογή του Σούμποτιτς καθαρά. Την πρώτη χρονιά έπαιρνα 115 εκατομμύρια, την επόμενη επρόκειτο να παίρνω 130, και ήθελαν να μου δώσουν 72. Ο Σούμποτιτς ήξερε ότι ήταν επιλογή μου να πάω στον Ολυμπιακό, ήταν η καψούρα μου. Και θέλησε να το εκμεταλλευτεί. Αλλά δεν ήξερε ότι εγώ είμαι πολύ εγωιστής και δεν μου αρέσει να με εκμεταλλεύονται. Τους είπα ότι με 72 εκατομμύρια εγώ δεν δέχομαι. Επειδή όμως γουστάρω να παίζω στον Ολυμπιακό, δέχτηκα να μείνω με τα ίδια χρήματα, όχι όμως με μείωση. Δεν μου άρεσε το ύφος που είχε τότε ο Σούμποτις, το «αν δεν σου αρέσει φύγε, δεν θα τα βρεις αλλού αυτά». Η κουβέντα που κάναμε την άλλη μέρα ήταν στις εφημερίδες. Οπότε έστειλα ένα εξώδικο, ζητώντας τουλάχιστον τα χαρτιά της ελευθερίας μου".

Σε πείραξε αυτή η ιστορία;

"Ήταν πολύ ψυχοφθόρα. Ήμουν τότε στην Γερμανία με την Εθνική τότε, και είχα αρρωστήσει. Ήμουν οριακά να καταστραφεί η καριέρα μου".

Τι έκανες μετά;

"Συζήτησα με τους ανθρώπους του Μακεδονικού στην Κοζάνη, και μετά με κάλεσε στο Ούντινε ο Σναιντέρο, που έχει τα έπιπλα κουζίνας, να δω τις εγκαταστάσεις της ομάδας. Με φιλοξένησε, μάλιστα, μου φέρθηκε άψογα, αλλά εγώ του είπα ότι ψάχνω για ομάδα που να παίζει στην Ευρωλίγκα, που να έχει μεγάλους στόχους. Εντελώς τυχαία, βρέθηκα ένα βράδυ έξω με τον Γιάννη Γιαννούλη. Τρώγαμε στο χειμερινό Ακάνθους μαζί με το Βασίλη Ευαγγελινό, που είναι ο μάνατζερ του Γιαννούλη. Του εξήγησα το πρόβλημά μου και τότε, εκεί, στο τραπέζι, μπροστά μου, έβγαλε το τηλέφωνο και τηλεφώνησε στον Ντούσαν Ίβκοβιτς, και του πρότεινε να με πάρει στην ΤΣΣΚΑ. Την επομένη και χωρίς να το καλοσκεφτώ, ταξιδεύω για την Σερβία όπου κάνει προετοιμασία η ομάδα και πάω να δοκιμαστώ. Η ιστορία με τον Ολυμπιακό είχε τελειώσει, αλλά εγώ δεν ήθελα να το πιστέψω. Ακόμα και τότε πίστευα ότι κάτι θα γίνει και θα με ξαναφωνάξουν. Δεν με φώναξαν, έπεισα τον Ίβκοβιτς, και υπέγραψα στην ομάδα στην οποία αγωνίζομαι μέχρι σήμερα".

Πως ήταν ο πρώτος καιρός στην Ρωσία;

"Την πρώτη εβδομάδα δεν είχα ούτε τηλεόραση, και είχα πάθει ένα σοκ. Κοιτούσα το ταβάνι. Με την πολλή προπόνηση και την πολλή δουλειά ξεχνιούνται όλα. Τον πρώτο καιρό στην ΤΣΣΚΑ δεν έπαιζα πολύ, ούτε 10 λεπτά. Αλλά το πίστευα".

Ο άνθρωπος Παπαλουκάς

Πόσο δύσκολος άνθρωπος είσαι;

"Πάρα πολύ. Ιδιότροπος".

Που σημαίνει ότι όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά στραβώνεις με το παραμικρό.

"Και όταν τα καλά πάνε στραβώνω. Θέλω τα πράγματα να γίνονται με τον δικό μου τρόπο. Δύο πράγματα λέω για τον εαυτό μου: είμαι περίεργο άτομο και το μπάσκετ είναι πολύ σημαντικό. Οι κοντινοί μου άνθρωποι τα σέβονται, γι’ αυτό και είναι δίπλα μου. Και οι φίλοι μου και η κοπέλα μου".

Τι έφταιξε και μετά από όλα αυτά ήρθαν όλες αυτές οι επιτυχίες μαζεμένες;

"Αν θεωρήσουμε ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν άστρο, πιστεύω ότι είμαι από αυτούς τους ανθρώπους".

Δεν θεωρείς ότι όλα είναι μόνο αποτέλεσμα δουλειάς;

"Είναι και η δουλειά. Αλλά ξέρω και άλλα παιδιά που έχουν δουλέψει πάρα πολύ. Είναι ότι βοήθησαν και οι συγκυρίες. Θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο".

Αν κάποιος σου έλεγε ότι είσαι 29, ωραία αυτά που έζησες, αλλά τέλος. Κλείνουν τα φώτα. Δεν ξαναπαίζεις μπάσκετ. Έχεις λύσει το πρόβλημα της ζωής σου;

"Το οικονομικό εννοείς; Το οικονομικό εντάξει. Φυσικά και μπορεί να περάσω με αυτά που έχω, δεν έχω πρόβλημα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό που έχει σημασία. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς μπάσκετ".

Το πρώτο ακριβό πράγμα που αγόρασες;

"Ένα αυτοκίνητο που για μένα είναι ακριβό αλλά για άλλους όχι. (Σ.Σ. Έχει μια Mercedes SLK)".

Έχεις κλάψει όλα αυτά τα χρόνια την Ρωσία;

"Ναι χωρίς λόγο. Από νεύρα. Μου έτυχε να βλέπω μια ανούσια ταινία και να με πάρουν τα κλάματα. Δυο φορές σε 4 χρόνια. Προφανώς είχα τρελή πίεση και μου βγήκε έτσι".

"Έχεις κάνει κάποια τρέλα;"

"Έχω πάρει το αεροπλάνο και έχω έρθει Ελλάδα για 14 ώρες, πέρυσι τα Χριστούγεννα".

Πότε θα βάλεις φρένο στην καριέρα σου;

"Όταν αρχίζουν και με ξεπερνούν οι αντίπαλοι στην ταχύτητα. Όταν δεν είμαι τόσο καλός όσο θέλω θα τα παρατήσω".

Κάνε μια περιγραφή του ανθρώπου που έχεις γίνει, εδώ, τώρα, στα 29 σου, μετά από όλα αυτά.

"Είμαι μεγάλος τσόγλανος αλλά με καλή ψυχή. Όποτε έχω κάνει κακό σε κάποιον δεν το έχω κάνει σκόπιμα. Έχω δημιουργήσει εχθρούς. Σίγουρα έχω βλάψει ανθρώπους. Αλλά όποτε το καταλαβαίνω ζητάω συγνώμη. Και οι εχθροί μου, νομίζω, είναι μια μορφή επιτυχίας".

Το μέλλον

Υπάρχει άλλη ομάδα για την οποία θα άφηνες την ΤΣΣΚΑ;

"Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει άλλη ομάδα που να μπορεί να ικανοποιήσει οικονομικά. Αλλά δεν είναι μόνο το οικονομικό".

Ενδιαφέρον αυτή την στιγμή από την πλευρά του Παναθηναϊκού έχει υπάρξει;

"Κατηγορηματικά όχι".

Υπάρχει πιθανότητα να πας στο ΝΒΑ;

"Υπάρχει αρκετά σοβαρή πιθανότητα. Το έβαλα άλλωστε όρο στο καινούργιο αναπροσαρμοσμένο μου συμβόλαιο ότι ανά πάσα στιγμή έχω το δικαίωμα να το διακόψω μου για να πάω στο ΝΒΑ. Αλλά αν θα το κάνω θα είναι για μια ανταγωνιστική ομάδα και όχι για να πω ότι πήγα".