Όταν, στη 10ετία του ’80 στη Βρετανία, η Μάργκαρετ Θάτσερ «έβαλε χέρι» σε πολλά κλειστά επαγγέλματα -ένα από τα οποία ήταν και το ρομαντικό, κατ’ όνομα, των εφημεριδοπωλών –και αναμετρήθηκε στα ίσα με τα εργατικά συνδικάτα (ομηρικές ήταν, τότε οι μάχες της με τον Άρθουρ Σκάργκιλ των ανθρακωρύχων), θυμάμαι πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος της δημοσιογραφικής ενημέρωσης.
Την πρωτοκαθεδρία είχε, βεβαίως, η τηλεόραση, αλλά και οι καλές, ποιοτικές εφημερίδες είχαν ύλη (ρεπορτάζ, άρθρα, αναλύσεις, συνεντεύξεις), που βοηθούσαν τον κόσμο να «δει όλη την εικόνα», όπως λένε οι Εγγλέζοι όταν θέλουν να μιλήσουν για την «καλή δημοσιογραφία», να καταλάβει τι γίνεται, και να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα.
Διαβάστε όλο το άρθρο του Χρήστου Μιχαηλίδη στο aixmi.gr.