Τζόρτζεβιτς: «Ομάδα-πρότυπο ο Ολυμπιακός»

Αισιόδοξος για την πορεία του Ολυμπιακού σε Ελλάδα και Ευρώπη και της εθνικής ομάδας Σερβίας / Μαυροβουνίου δήλωσε ο Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς σε συνέντευξή του στον «Πρωταθλητή». Ο αρχηγός των «ερυθρολεύκων» τόνισε πως «έχουν μπει οι βάσεις και τα θεμέλια για μια καλή πορεία στην Ευρώπη» και πως «δεν υπάρχει κορεσμός, δεν χορταίνουμε τίτλους», ενώ χαρακτήρισε ομάδα-πρότυπο τον Ολυμπιακό και διαφήμιση για το σύλλογο το γεγονός πως πέντε ποδοσφαιριστές του συμμετέχουν στο Μουντιάλ της Γερμανίας.

Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη του «Τζόλε» στον «Πρωταθλητή»:

Κεφάλαιο Ολυμπιακός

-Πώς εξηγείς αυτή τη μεταμόρφωση του Ολυμπιακού και την εδραίωση του με τους εννέα τίτλους στα δέκα τελευταία χρόνια;

«Μπήκαν οι βάσεις εκείνη την περίοδο για τη δημιουργία μιας νέας ομάδας Αυτή η προσπάθεια που ξεκίνησε το '96 ήταν πολύ σοβαρή. Ήρθαν αρκετοί νέοι και ικανοί ποδοσφαιριστές και μπορώ να πω ότι μπήκαν τα θεμέλια για να δημιουργηθεί αυτή η ομάδα που πρωταγωνίστησε και πρωταγωνιστεί στην Ελλάδα. Όπως αποδείχθηκε, τα θεμέλια ήταν πολύ γερά αφού ακόμη κρατούν την ομάδα στην πρώτη θέση. Έγινε σοβαρή και υπεύθυνη δουλειά και πραγματικά αυτά ήταν τα πιο ευχάριστα χρόνια. Σε αυτά τα 10 χρόνια πήραμε πολλά πρωταθλήματα, εννέα για την ακρίβεια, αφού μόνο μία χρονιά κάναμε διάλειμμα, κατακτήσαμε κύπελλα και πανηγυρίσαμε νταμπλ. Πραγματικά νιώθω τυχερός που βρέθηκα σε αυτή την ομάδα. Αισθάνομαι τον εαυτό μου τυχερό που έζησα αυτά τα πράγματα. Γιατί παίζει ρόλο και η τύχη. Ο Ολυμπιακός, όμως, έχει όλες αυτές τις προϋποθέσεις που μπορούν να δώσουν την εξήγηση για αυτή τη χρυσή δεκαετία. Έχει κόσμο, την καλύτερη ομάδα, γήπεδο. Οργάνωση».

Αυτά τα είχε και παλαιότερα, όμως. Τι άλλαξε και ήρθε αυτή η εντυπωσιακή συγκομιδή των τίτλων;

«Πράγματι, είχαν περάσει και παλαιότερα πολλοί και καλοί ποδοσφαιριστές από τον Ολυμπιακό που έγραψαν τη δική τους ιστορία, αλλά δεν ευτύχησαν να ζήσουν αυτά που ζήσαμε εμείς. Δεν μπορώ να ξέρω τι είχε συμβεί τότε. Αυτό που είμαι σε θέση να γνωρίζω και να σας πω με βεβαιότητα είναι ότι σε αυτή την καινούργια ομάδα που δημιούργησε ο Ολυμπιακός πριν από 10 χρόνια έγινε μία σωστή και οργανωμένη δουλειά σε όλους τους τομείς. Και τα αποτελέσματα της φάνηκαν και μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Με ιδανικό, θα έλεγα, τρόπο. Οι παίκτες που ήρθαν κείνη την περίοδο έδεσαν μεταξύ του και παρουσίασαν αυτήν την ομάδα. Δημιούργησαν έναν κορμό που κρατάει ακόμη και σήμερα. Υπάρχουν, δηλαδή, πέντε-έξι παίκτες από εκείνη την ομάδα που συνεχίζουν όλα αυτά τα χρόνια. Είναι γνωστά τα ονόματα τους και δεν χρειάζεται να τα αναφέρουμε. Τους ξέρουν όλοι. Αυτός ο κορμός κρατάει και με την προσθήκη των νέων παικτών που έμπαιναν κατά καιρούς στην ομάδα βοήθησε στο να συνεχιστεί αυτή η εντυπωσιακή πορεία χωρίς προβλήματα».

Και πόσο θα κρατήσει ακόμη αυτός ο κορμός; Γιατί δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι το δέντρο θέλει πότισμα. Ότι η ομάδα χρειάζεται ανανέωση...

«Όλα κάποτε αλλάζουν. Και μπορεί στο μέλλον, στο άμεσο μέλλον να γίνει κι αυτό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε καλό δρόμο. Κι όταν φύγει από την ομάδα αυτός ο κορμός η επόμενη φουρνιά θα μπορέσει να συνεχίσει χωρίς απρόοπτα. Έχει πάρει ήδη κάποιους παίκτες ο Ολυμπιακός, θα έρθουν κι άλλοι σύλλογος θα τραβήξει μπροστά. Θα είμαστε, δηλαδή, οι πρωταγωνιστές, αλλά ο Ολυμπιακός θα συνεχίσει την πορεία του χωρίς να προβλήματα».

Θα αφήσετε, πάντως, βαριά κληρονομιά πως και να το κάνουμε, το να συνεχίσουν οι άλλοι τη δική σας διαδρομή δεν θα είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο;

«Σίγουρα. Η κληρονομιά είναι βαριά, βαρύ είναι και το όνομα του Ολυμπιακού, είναι αρκετά δύσκολο να σπάσουν όλα αυτά τα ρεκόρ στο μέλλον, αλλά κάποτε θα συμβεί. Όπως το πετύχαμε, δηλαδή, εμείς κάποτε να πετύχουν ξανά και κάποιοι άλλοι. Τα ρεκόρ σπάνε αλλά χρειάζεται και χρόνος. Γιατί εδώ τ λέμε, αυτά που πετύχαμε εμείς δεν μπορούν να ξεπεραστούν από τη μία στιγμή στην άλλη. Το ποδόσφαιρο είναι άλλωστε ομαδικό άθλημα δεν είναι εύκολο να ξεπερνάς κάποια ρεκόρ ποια στιγμή όμως θα βρεθεί η ομάδα που ( καταρρίψει. Και ελπίζω αυτή η ομάδα να είναι πάλι ο Ολυμπιακός. Να βρεθεί μία άλλη ομάδα του Ολυμπιακού που θα ξαναγράψει και θα χτίσει την ιστορία».

Υπάρχει κορεσμός στην ομάδα;

«Όχι βέβαια, δεν υπάρχει κορεσμός σε την ομάδα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι έχουμε χορτάσει τους τίτλους. Κάθε χρόνο θέλουμε τον επόμενο. Κάθε πρωτάθλημα είναι ξεχωριστό. Έτσι κι αλλιώς, ο Ολυμπιακός βάσει ονόμα" κάθε χρόνο πρέπει να διεκδικεί και να κατακτά πρωτάθλημα. Αυτή είναι, άλλωστε, και η αφοσίωσή μας απέναντι στον σύλλογο και τον κόσμο της ομάδας. Να παίρνουμε το πρωτάθλημα να κάνουμε κάτι καλύτερο στην Ευρώπη».

Μιλάς για καλό προαίσθημα ύστερα από μία χρονιά που ήταν ίσως η χειρότερη του Ολυμπιακού στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Έτσι δεν είναι;

«Έτσι είναι. Εφέτος έγιναν διάφορες μεταγραφές. Ύστερα, η ομάδα είχε και διαφορετική φιλοσοφία στο παιχνίδι της. Ήρθε καινούργιος προπονητής. Άλλαξαν αρκετά πράγματα. Όλα αυτά θέλουν κάποιο χρόνο. Όμως, επαναλαμβάνω ότι μπορούμε να πάμε καλά και στην Ευρώπη. Όλα αυτά τα χρόνια είχαμε τις προϋποθέσεις για να το κάνουμε, άσχετα αν τελικά δεν το πετύχαμε. Πιστεύω ότι η συνέχεια θα είναι διαφορετική. Κι ας έχει γίνει ό,τι έχει γίνει. Η αλήθεια είναι ότι αντιμετωπίσαμε πολλές φορές και την ατυχία. Δεχθήκαμε ας πούμε κάποιες φορές το γκολ στο 88' και το 89'. θέλεις και λίγη τύχη για να προχωρήσεις. Πώς να το κάνουμε;».

Καμία αντίρρηση. Μήπως, όμως, είναι κάπου και θέμα ψυχολογίας της ομάδας, Πώς εξηγείται το γεγονός ότι δέχεστε γκολ στα τελευταία λεπτά του αγώνα;

«Δεν θα το έλεγα ότι είναι θέμα ψυχολογίας. Είναι θέμα στιγμής. Με τη Ρεάλ και τη Λιόν, ας πούμε, κάναμε δύο πολύ καλά δεύτερα ημίχρονα, είχαμε ισοφαρίσει τους αγώνες και θα μπορούσαμε να είχαμε και προηγηθεί κιόλας. Κι όμως, δεχθήκαμε γκολ στο τέλος και χάσαμε τα παιχνίδια. Και στο ματς με τη Ρόζενμποργκ ήμασταν μπροστά στο σκορ, παίξαμε καλύτερα από τον αντίπαλο μας κι έγινε κάτι το απίστευτο. Απέκρουσε πέναλτι στο 86' ο Νικοπολίδης και τελικά στα υπόλοιπα λεπτά που απέμειναν δεχθήκαμε το γκολ και δεν παίξαμε ούτε στο ΟΥΕΦΑ».

Μήπως τελικά είναι και θέμα άμυνας; Γιατί πολλοί πιστεύουν ότι η άμυνα του Ολυμπιακού δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο ύψος των περιστάσεων στους αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ.

«Όχι, δεν είναι θέμα άμυνας. Σε αυτό είμαι κατηγορηματικός. Όταν χάνουμε φταίμε όλοι. Από τον επιθετικό έως τον τερματοφύλακα. Κι όταν κερδίζουμε, επίσης έχουν συμβάλει όλοι στη νίκη. Δεν μπορούμε να λέμε στη νίκη ότι κέρδισε η επίθεση και στην ήττα ότι φταίει η άμυνα. Αυτό είναι μεγάλο λάθος. Είμαστε ομάδα, μην το ξεχνάμε αυτό. Όλοι κερδίζουμε και όλοι χάνουμε».

Πάμε πάλι πίσω στην Ελλάδα. Να πούμε για τα πρωταθλήματα. Θα μπορούσες να φανταστείς όταν ερχόσουν από τον Πανηλειακό ότι θα πανηγύριζες εννέα τίτλους;

«Σίγουρα θα ήταν κάτι το απίστευτο αν το σκεφτόμουν τότε. Όχι ότι δεν είχα στόχους όμως και φιλοδοξίες. Πάντα πρέπει να έχεις το κίνητρο για να πας μπροστά, αλλά αυτή την ιστορία με τα συνεχόμενα πρωταθλήματα και τους τόσους τίτλους πραγματικά είναι κάτι που ο κάθε ποδοσφαιριστής θα ευχόταν στον εαυτό του να του συμβεί».

Αλήθεια, μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιο από τα πρωταθλήματα; Ποιο ήταν το πιο σημαντικό; Τι θα έλεγες;

«Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιο, αφού όλα τα πανηγυρίσαμε με τον ίδιο έντονο τρόπο. Φαίνεται αυτό, άλλωστε. Υπάρχουν, όμως, κάποια που είχαν ξεχωριστή σημασία για εμάς. Νομίζω, δηλαδή, ότι το πρώτο πρωτάθλημα του '97 ήταν κάτι το ξεχωριστό, αφού από αυτό άλλαξε η ιστορία του Ολυμπιακού. Ξέφυγε από τα πέτρινα τα χρόνια. Πολύ σημαντικό ήταν και το έβδομο συνεχόμενο, αφού με αυτό σπάσαμε το ρεκόρ που είχαν δημιουργήσει οι προκάτοχοι μας στον Ολυμπιακό. Μεγάλη δουλειά κι αυτό. Απλώς υπάρχει και κάποιο άλλο που το πανηγυρίσαμε ίσως περισσότερο από όλα. Το ζήσαμε πιο έντονα και χαρήκαμε πάρα πολύ για την κατάκτηση του».

Ποιο είναι αυτό;

«Το όγδοο. Έτσι όπως πήγε, δηλαδή, βρεθήκαμε από τον παράδεισο στην κόλαση και ξανά στον παράδεισο. Το θυμάστε; Ήμασταν επτά βαθμούς μπροστά και τελικά είχαμε μείνει και τρεις πόντους πίσω. Όπως κύλησε, δηλαδή, η χρονιά ήταν κάτι το ξεχωριστό. Από την πρώτη θέση είχαμε βρεθεί στην τρίτη και κινδυνεύαμε να τα χάσου με όλα. Και τελικά σε τέσσερις μέρες πήραμε το νταμπλ. Νικήσαμε τον Άρη και τον Ηρακλή και τα πήραμε και τα δύο. Μέσα σε τέσσερις ημέρες ζήσαμε, δηλαδή, ανεπανάληπτες στιγμές. Αυτά τα τρία πρωταθλήματα νομίζω ότι ήταν κάτι το ξεχωριστό. Αλλά και τα υπόλοιπα τα πανηγυρίσαμε δεόντως».

Αλήθεια, το ελληνικό πρωτάθλημα πώς το βλέπεις; Είναι καλό ή χρειάζεται κάτι ακόμη ώστε να γίνει πιο συναρπαστικό;

«Είναι καλό το πρωτάθλημα κι αυτό το αποδεικνύει το γεγονός ότι έρχονται μεγάλοι παίκτες. Μπορεί, όμως, και πρέπει να γίνει πολύ καλύτερο. Ο Ολυμπιακός αποτελεί, πιστεύω, το πρότυπο προς αυτή την κατεύθυνση. Ο πρόεδρος έχει κάνει επενδύσεις στην ομάδα και συνεχίζει να τη γεμίζει με πολλούς και καλούς ποδοσφαιριστές. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι άλλοι. Έχουμε πάρει τόσα πρωταθλήματα κι αυτό μπορεί να είναι καλό για τον Ολυμπιακό, αλλά χρειάζεται ένας μεγαλύτερος ανταγωνισμός. Γιατί κακά τα ψέματα όταν φτάνεις στο Γενάρη κι έχεις 12 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο, τότε χάνεις το ενδιαφέρον σου. Δεν έχεις κίνητρο να παίξεις. Αυτή είναι η αλήθεια. Γι' αυτό θα είναι καλό για το πρωτάθλημα αλλά και για τον Ολυμπιακό τον ίδιο να δυναμώσουν οι άλλοι. Ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Αλλά και οι ομάδες της Θεσσαλονίκης. Όλοι όσοι συμμετέχουν στο πρωτάθλημα πρέπει να έχουν δυνατές ομάδες για να παρουσιάζουμε κι ένα καλύτερο ποδόσφαιρο. Έτσι δεν είναι;».

Για τον κόσμο του Ολυμπιακού δεν είπαμε κουβέντα. Πώς τη βλέπεις την κόκκινη εξέδρα;

«Ε, για τον κόσμο του Ολυμπιακού τι να πει κανείς. Είναι μοναδικός. Είναι ο δωδέκατος παίκτης μας και είναι και ο καλύτερος. Μας βοηθάει σημαντικά όπου και αν παίζουμε. Και η απουσία του από κάποιους αγώνες που παίξαμε χωρίς κόσμο ήταν εμφανής. Εκεί φάνηκε πόσο βοηθάει την ομάδα. Για να είναι άλλωστε μία ομάδα μεγάλη πρέπει να έχει και κόσμο. Κι ο Ολυμπιακός το έχει αυτό. Ο κόσμος της ομάδας είναι ασύγκριτος».

Βοηθάει βέβαια και ο πρόεδρος. Πριν από τα σημαντικά παιχνίδια σας στέλνει το... φακελάκι. Αλήθεια αν του δίνατε εσείς έναν φάκελο τι θα έβαζες μέσα;

«Φάκελο για τον πρόεδρο; Μμμμ, και τι να του βάλουμε; Τι να χωρέσουμε σε έναν φάκελο;. Έχει κάνει τόσο πολλά για εμάς και την ομάδα ο πρόεδρος που τα δώρα που θα πρέπει να του κάνουμε δεν χωράνε σε ένα φάκελο. Ούτε φορτηγό καλά-καλά δεν θα μας έφτανε. Μάλλον θα χρειαζόμασταν νταλίκα».

Κεφάλαιο Μουντιάλ

Τι βλέπεις για το Μουντιάλ;

«Θέλει και ερώτημα; Όταν μία ομάδα διαθέτει στις τάξεις της πέντε παίκτες σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, έχει πολύ μεγάλη σημασία. Καταδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τη μεγάλη της αξία. Με μισή ενδεκάδα θα παίξει ο Ολυμπιακός στο Μουντιάλ, δεν είναι και μικρό πράγμα. Καλύτερη διαφήμιση για τον σύλλογο δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Αυτό το στοιχείο σου δίνει άλλο πρεστίζ».

Μήπως, όμως, θα είναι και βαρύ το τίμημα; Γιατί όπως και το κάνουμε έρχεστε από μία χρονιά και θα αργήσετε να ξεκινήσετε την προετοιμασία, μήπως τελικά θα είναι πρόβλημα στην πορεία;

«Δεν το πιστεύω. Κι αυτό γιατί θα υπάρξει χρόνος ξεκούρασης, όπως θα υπάρξει και το διάστημα όπου με τις οδηγίες του προπονητή θα ενσωματωθούμε στο προγραμμάτων υπολοίπων. Δεν τίθεται άλλωστε θέμα κούρασης. Σας το λέω αυτό γιατί τέτοιου είδους διοργανώσεις μάλλον ανανεώνουν τον ποδοσφαιριστή παρά τον κουράζουν. Όταν παίζει, δηλαδή, σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο δεν κουράζεται καθόλου. Να είστε σίγουροι γι' αυτό. Μετά το Μουντιάλ θα συνεχίσουμε μετά τη δουλειά μας χωρίς πρόβλημα».

Για να κλείσουμε την παρένθεση περί κοπώσεως, πιστεύεις ότι κουράζονται οι ποδοσφαιριστές ή αυτό είναι τελικά ένας μύθος;

«Όταν υπάρχουν πολλά παιχνίδια η κούραση είναι φυσιολογική. Οργανισμός είναι και αντέχει σε κάποια στάνταρ. Θα υπάρχει και μία κάμψη κάποια στιγμή. Όπως θα υπάρχει και η άνοδος στην απόδοση ενός ποδοσφαιριστή. Απλώς θα πρέπει να προσέξεις ώστε αυτή η περίοδος της κάμψης να είναι σαφώς μικρότερη από αυτή της ανόδου. Κι όταν πας καλά, θα πρέπει να έχεις και διάρκεια. Αυτό είναι που χρειάζεται. Αυτά τα θέματα τα ρυθμίζουν όμως οι προπονητές. Από και κει πέρα το σώμα δεν μπορεί να βρίσκεται πάντα στο μάξιμουμ, αφού θα υπάρχουν και οι στιγμές της κούρασης Είναι όμως κάτι το φυσιολογικό».

Να μην το... κουράζουμε άλλο. Πες μας για τη σημαντική στιγμή της καριέρας σου. Θα παίξεις Παγκόσμιο Κύπελλο, έτσι;

«Είναι πολύ σημαντικό για μένα. Ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να μου συμβεί σε αυτή την περίοδο της καριέρας μου. Γι' αυτό σας λέω ότι τα καλύτερα έρχονται στο τέλος. Τώρα θα παίξω στο Μουντιάλ και μετά θα έρθουν και οι επιτυχίες με τον Ολυμπιακό στην Ευρώπη. Πιστεύω ότι έχουμε καλή ομάδα. Βέβαια, θα παίξουμε στον πιο δύσκολο όμιλο της διοργάνωσης. Με την Αργεντινή, την Ολλανδία και την Ακτή Ελεφαντοστού;».

Θα βρεθείς, δηλαδή, θες δεν θες αντίπαλος και με τον Τουρέ...

«Ελπίζω να τον νικήσω τον Γιάγια. Αν και για την ομάδα μου το πιο σημαντικό παιχνίδι πιστεύω ότι θα είναι το πρώτο. Από το αποτέλεσμα του αγώνα μας στο ξεκίνημα του ομίλου με την Ολλανδία θεωρώ ότι θα κριθούν τα πάντα. Θα ξέρουμε δηλαδή το που μπορούμε να φτάσουμε. Όπως σας είπα, όμως, εκτιμώ ότι έχουμε καλή ομάδα. Έχουν αλλάξει πολλά τα τελευταία δυόμισι χρόνια στη Σερβία. Υπάρχουν νέοι αλλά κι έμπειροι παίκτες στην ομάδα και πιστεύω ότι μπορούμε να πάμε καλά. Έχουμε και καλό κλίμα μεταξύ μας. Θα δούμε Άλλωστε μία νίκη ψάχνουμε στο πρώτο ματς, όπως η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα».

Την έχετε, δηλαδή, την Ελλάδα του EURO 2004 σαν οδηγό;

«Φυσικά. Μακάρι να μπορούσαμε να έχουμε και εμείς την 1 πορεία της. Μην ξεχνάμε ότι και η Ελλάδα πήγαινε για μία νίκη στην Πορτογαλία επειδή δεν τα είχε καταφέρει άλλη φορά σε επίσημη διοργάνωση και τελικά είδαμε πού έφτασε. Νίκησε στο πρώτο της παιχνίδι και ύστερα σήκωσε και την κούπα Απίστευτη πορεία. Γι' αυτό σας λέω ότι το πιο σημαντικό σε μία ομάδα είναι το ξεκίνημα. Πώς θα μπεις, δηλαδή, στη διοργάνωση. Η Ολλανδία είναι καλή ομάδα αλλά είναι και ανανεωμένη. Από τους παλαιούς παίκτες παίζουν πλέον λίγοι. Πιστεύω ότι έχουμε τις δυνατότητες να της κάνουμε τη ζημιά».

Αλήθεια το μετάνιωσες που δεν έπαιξες τελικά με την Εθνική Ελλάδος; Θα ήσουνα τώρα πρωταθλητής Ευρώπης...

«Χάρηκα πάρα πολύ με αυτή την επιτυχία της Ελλάδας. Η Ελλάδα είναι άλλωστε η δεύτερη πατρίδα μου. Εδώ ζω πλέον και μου αρέσει πάρα πολύ. Και η γυναίκα μου είναι Ελληνίδα, έχουμε κάνει οικογένεια. Δεν το μετάνιωσα, όμως. Δεν μπορώ να το πω αυτό. Η απόφαση μου ήταν να παίξω με τη Σερβία. Και τώρα αυτό το Μουντιάλ έρχεται όπως σας είπα στην κατάλληλη στιγμή. Είμαι αισιόδοξος. Πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά και στο Μουντιάλ και μετά στην Ευρώπη με τον Ολυμπιακό».

Ποιος πιστεύεις ότι θα κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο; Θεωρείς κι εσύ όπως οι περισσότεροι ότι θα τα καταφέρει και πάλι η Βραζιλία;

«Δεν θα ξεφύγω από τη άποψη που έχουν οι πιο πολλοί. Πράγματι η Βραζιλία είναι το μεγάλο φαβορί για να πάρει και αυτό το Κύπελλο. Έχει τεράστια διαφορά από τις υπόλοιπες ομάδες, αλλά πάνω στον αγωνιστικό χώρο όλα μπορούν να συμβούν. Γι' αυτό το λόγο θα παίξουν άλλωστε και οι υπόλοιποι. Η λογική μπορεί να λέει τη Βραζιλία, αλλά όλες οι ομάδες μπορούν και να χάσουν. Η Βραζιλία είναι, δηλαδή, ο Ολυμπιακός του Παγκοσμίου Κυπέλλου αλλά εμείς θέλουμε να γίνουμε η... Ελλάδα. Για να δούμε».