Σου γράφω, γιατί φοβάμαι φίλε

Αμφιταλαντεύομαι και μπερδεύομαι. Βλέπεις η ριμάδα η επικαιρότητα εξελίσσεται τόσο γοργά πλέον, που αδυνατώ να την παρακολουθήσω, είναι πάντα μπροστά μου και μου κλείνει το μάτι περιπαικτικά, σαν λαγός αυτή και εγώ σαν χελώνα, που όσο κι αν τρέξω, δεν πρόκειται ποτέ να φθάσω.

Σε αυτό το παραμύθι, λυπάμαι που το ομολογώ καλέ μου φίλε, ο λαγός μένει μόνιμα ξύπνιος χωρίς να αποκοιμιέται επιπόλαια κάτω από τη σκιά του δέντρου, άγρυπνος δεσμοφύλακας των ονείρων μου, ορκισμένος πολέμιος της αντίληψης και του ψυχισμού μου.

Διαβάστε το άρθρο του Αλέξη Πολίτη στο www.aixmi.gr