Για τον Πέτρο, ο καλύτερος! Βουτιές, παγωτά, έρωτες και, βέβαια, τα θεϊκά γεμιστά της Γιολάντας -της υπέροχης μητέρας του!
Για τον Χρήστο, ο μεγάλος αντιφατικός. Μια καταιγίδα προσδοκιών πριν έλθει, ένα σύννεφο θλίψης σαν φτάσει -δεν κρατάει πολύ, το ξέρει (αναγκάστηκε να το μάθει) από τα άγουρα χρόνια…
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Χρήστου Παναγιωτόπουλου στο www.aixmi.gr