Κύριε βουλευτή, αν έχεις ίχνος ντροπής απάντησέ μου

Είμαι ένας τυχερός άνθρωπος. Γεννήθηκα τη δεκαετία του 1960. Τότε, οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι «μεγάλοι» μας μάθαιναν πως ο σεβασμός είναι ύψιστη πανανθρώπινη αξία. Να βοηθάμε τους φτωχούς. Να αγαπάμε τα ζώα. Να προσέχουμε το περιβάλλον. Να δίνουμε τη θέση μας στο λεωφορείο στους ηλικιωμένους, στους ανάπηρους, στις εγκύους. Το ίδιο και στις «ουρές». Φαίνεται πως αυτό το «μάθημα», ορισμένοι από τους λίγο μεγαλύτερους από εμένα, και σίγουρα οι περισσότεροι από τους μικρότερους, δυστυχώς δεν το διδάχθηκαν ή δεν το έμαθαν.

Διαβάστε το άρθρο του Αργύρη Κωστάκη στο www.aixmi.gr