Να’σουν εδώ ρε Κάθριν κι ας έμπαινε χειμώνας

Θυμάμαι πόσο θύμωνα παιδί κάθε φορά που έμπαινε ο Ιούνιος και άκουγα τη γιαγιά μου να λέει: «Πω, πω, Ιούνιος έφτασε! Πάει και το καλοκαίρι!» «Τι λες ρε γιαγιά; Ακόμη δεν έκλεισαν τα σχολεία! Πώς «πάει» το καλοκαίρι;»

Τον Ιανουάριο πάλι, με το που άλλαζε ο χρόνος, το τροπάρι ήταν διαφορετικό, πιο εύηχο στα αυτιά μου: «Ε, μπήκε ο Γενάρης, πάει ο χειμώνας!» Αυτό το αποδεχόμουν και δεν αντιδρούσα ποτέ.

Πάντα όμως μου προκαλούσε γέλιο αυτή η μανία της γιαγιάς να χώνει το δάχτυλό της στους δείκτες του ρολογιού και να τους σπρώχνει μπροστά. Και, ακόμη και σήμερα, που η Κάθριν –όπως τη λέγαμε περιπαικτικά- ζει μόνο στο μυαλό μας, σκέφτομαι τα λόγια της και τα αναπαράγω συχνά στις παρέες, κολλώντας δίπλα το γνωστό: «όπως έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου». Η Κάθριν όμως τελικά είχε δίκιο.

Διαβάστε το άρθρο της Σίας Κοσιώνη στο www.aixmi.gr