Kαι να θέλω δεν μ’ αφήνουν ν’ αγιάσω! Είναι δυνατόν σώφρων άνθρωπος να επιχειρήσει να διαβάσει την περιβόητη εγκύκλιο Καπελέρη για τον ΦΠΑ στην εστίαση και να μη βγει απ’ τα ρούχα του (στην καλύτερη περίπτωση); Διότι στην χειρότερη θα έπρεπε να την στείλει στο βιβλίο Γκίνες. Όχι μόνο γιατί αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία ένας συγκεκριμένος ΦΠΑ να έχει τόσες πολλές παραλλαγές και εφαρμογές -που το παιδί χάνει τη μάνα και η μάνα το παιδί. Αυτή η εγκύκλιος θα μπορούσε άνετα να θεωρηθεί ως μνημείο όχι μόνο α-νοησίας (με την κυριολεκτική έννοια) αλλά και επίδειξης ανικανότητας.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της Χριστίνας Κοραή στο www.aixmi.gr