Τώρα που η κοινωνία καταρρέει ας σωπάσουμε όλοι (και ιδιαίτερα όσοι κραυγάζουν), ας αναλογιστούμε τα λάθη μας (όλοι) κι’ ας ακούσουμε (αν μπορούμε πια) φωνές-ριπές φωτός από τον ουρανό που έχουμε, αλλοίμονο, ξεχάσει, μήπως μπορέσουμε και ξανασηκωθούμε.
Διαβάστε τπ θέμα του Σταύρου Κουμπιά στο www.aixmi.gr