Το υπουργικό συμβούλιο της Κυριακής έριξε την αυλαία μίας μακράς περιόδου κυβερνητικής νιρβάνας, τα αποτελέσματα της οποίας είναι λίγο πολύ γνωστά: Αιφνίδια αποχώρηση της τρόικας από την Αθήνα και διακοπή διαπραγματεύσεων (please υπουργέ μην επιμένετε άλλο!), εντυπωσιακή αλλαγή του διεθνούς κλίματος έναντι της Ελλάδας, ασφυκτικές πιέσεις παράλληλα με σαφείς απειλές, που υποχρέωσαν την κυβέρνηση σε έναν κοπιώδη αγώνα δρόμου για να πείσει ότι θα υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της διά της ανακοίνωσης σκληρών μέτρων γραμμένων τε και άγραφων στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.
Το αλαλούμ που προκλήθηκε σε μία σειρά ζητημάτων, βλέπε τέλος ακινήτων, αποδείξεις, και, τελευταίο, αυτό της εργασιακής εφεδρείας απέδειξε περίτρανα δύο πράγματα:
Πρώτον, τον πανικό που κατέλαβε το κυβερνητικό επιτελείο μπροστά στην απειλή μη εκταμίευσης της επόμενης δόσης αλλά και μίας πιθανής συνολικότερης εγκατάλειψης της χώρας στη μοίρα της. Και δεύτερον, ότι εκεί στην κυβέρνηση, υπήρξαν πολλοί, αν όχι όλοι, που πίστεψαν ότι πράγματα για τα οποία δεσμεύθηκαν και υπέγραψαν δε θα χρειαζόταν ίσως να τα υλοποιήσουν ποτέ.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της Σίας Κοσιώνη στο aixmi.gr