Γράφει ο Μενέλαος Λουντέμης, στο διήγημα «Ένα παιδί μετράει τα άστρα» για κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι συνεχίζουν να περπατάνε αν και είναι νεκροί, γιατί κανείς δεν τους σταμάτησε να τους θάψει.
Μακάβριο θα μου πείτε, αλλά αυτή την εικόνα δεν θυμίζει η κυβέρνηση; Πολιτικά ζόμπι χωρίς ψυχή που ξυπνάνε, πηγαίνουν στη Βουλή ή στα γραφεία τους και το βράδυ κοιμούνται τον μακάριο ύπνο.
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου του Αργύρη Κωστάκη στο www.aixmi.gr