«Από το κακό στο χειρότερο…»

«Η κατάκτηση του Euro όχι μόνο δεν άλλαξε τίποτα, αλλά πιστεύω ότι πάμε από το κακό στο χειρότερο! Η επιτυχία θα μείνει μια γλυκιά ανάμνηση», δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΠΟ Βασίλης Γκαγκάτσης στο Εθνοσπόρ με αφορμή την αυριανή συμπλήρωση δύο χρόνων από το έπος της Πορτογαλίας με την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Σε ανάλογο ύφος και οι δηλώσεις των πρωταγωνιστών της ανεπανάληπτης επιτυχίας.

"Μια γλυκιά ανάμνηση"

Την Τρίτη, 4 Ιουλίου 2006, συμπληρώνονται δύο χρόνια από το έπος της Πορτογαλίας, όταν η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα νικώντας τους οικοδεσπότες με 1-0 στον τελικό της Λισαβόνας. Η επιτυχία αυτή άφησε αισιόδοξα μηνύματα για ένα καλύτερο αύριο στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με την κατάλληλη αξιοποίηση της συγκυρίας. Οι μεγάλες προσδοκίες δεν επαληθεύτηκαν, αφού αντί για βήματα προς τα μπροστά, έγιναν βήματα προς τα πίσω. Αυτό ισχυρίζεται στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Εθνοσπόρ» ο καθ’ύλην αρμόδιος, ο πρόεδρος της ΕΠΟ, Βασίλης Γκαγκάτσης.

«Οχι μόνο δεν άλλαξε τίποτα στο ποδόσφαιρο, αλλά πιστεύω ότι πάμε από το κακό στο χειρότερο! Η μεγάλη επιτυχία της Πορτογαλίας θα μείνει μια γλυκιά ανάμνηση. Η ευκαιρία αναμόρφωσης χάθηκε οριστικά. Έπρεπε να κάνουμε τα πάντα για να προσελκύσουμε νέα παιδιά, αλλά τελικά συνέβη το αντίθετο. Η ΕΠΟ ήθελε να ασχοληθεί με τα νέα παιδιά, όμως έχει συγκεκριμένες δυνατότητες», δήλωσε σχετικά και επέρριψε ευθύνες στην Πολιτεία: «Και πως να το κάνει, όταν σύρεται στα δικαστήρια και είναι "αποκλεισμένη" οικονομικά, από την ίδια την Πολιτεία που η κόντρα της είχε προσωποποιηθεί στον Γκαγκάτση; Ο κ. Ορφανός πιστεύει ότι, διώχνοντας τον Γκαγκάτση, όλα τα προβλήματα θα λυθούν δια μαγείας. Αν το πιστεύει, ας βγει να το δηλώσει και εγώ θα φύγω. Η ΕΠΟ υπέβαλε προτάσεις για βελτιώσεις, αλλά ποτέ δεν καθίσαμε στο ίδιο τραπέζι με την Πολιτεία να συζητήσουμε. Ορισμένοι ασχολήθηκαν μόνο επιφανειακά. Ξέχασαν πως οι ποδοσφαιριστές που οδήγησαν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στην κορυφή της Ευρώπης ξεκίνησαν από τα ερασιτεχνικά σωματεία και από εκεί αναδείχθηκαν. Όμως η Πολιτεία το έχει υποβαθμίσει, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία μέριμνα για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Γίνεται μια νέα προσπάθεια από τους επενδυτές των ομάδων και η ΕΠΟ βρίσκεται κοντά τους. Όμως η Πολιτεία τους υποχρεώνει να λειτουργούν κάτω από τις δικές τους διαταγές».

Την ίδια γνώμη για τη στασιμότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου έχουν και οι πρωταγωνιστές του άθλου του 2004. Ακολουθούν οι απόψεις τους, όπως τις διατύπωσαν στο «Εθνοσπόρ»:

Βασίλης Τσιάρτας: «Την ευθύνη την έχουν αυτοί που κρατούν τις τύχες του ποδοσφαίρου. Το διάστημα που μεσολάβησε από το 2004 μέχρι σήμερα, όχι μόνο δεν εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία που τους παρουσιάστηκε, αντιθέτως γυρίσαμε πολλά χρόνια πίσω. Αποδείχθηκε πως οι υπόλοιποι δεν ήταν έτοιμοι να διαχειριστούν αυτό που συνέβη στην Πορτογαλία. Ορισμένοι δεν ήταν αποφασισμένοι να γυρίσουν σελίδα για το ποδόσφαιρο της χώρας μας. Δεν αξίζει να αναφερθούμε σε ονόματα. Δεν κατόρθωσαν να εξαλείψουν τα φαινόμενα της βίας, προκειμένου να επιστρέψει ο κόσμος στα γήπεδα. Επίσης, εμείς οδηγήσαμε τη νέα γενιά στην ενασχόληση με το ποδόσφαιρο και αυτοί δεν το εκμεταλλεύτηκαν. Η μόνη ανταμοιβή για μας είναι η αναγνώριση και η αγάπη του κόσμου. Ακόμα και σήμερα οι φίλαθλοι μας ευχαριστούν για τη μεγάλη χαρά που τους προσφέραμε. Καταλαβαίνω όμως ότι είναι δυσαρεστημένοι από το γεγονός πως το ποδόσφαιρο παραμένει στάσιμο».

Κώστας Κατσουράνης: «Πρώτον δεν βελτιώθηκαν οι εγκαταστάσεις και δεύτερον, οι υποδομές έμεινα στο ίδιο επίπεδο. Άρα βρισκόμαστε εκεί ακριβώς που ήμασταν και πριν από τον θρίαμβο της Πορτογαλίας. Η "χρυσή" και ίσως μοναδική ευκαιρία που είχε το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αξιοποιήθηκε. Θα έπρεπε να μειωθούν οι ομάδες της Α' εθνικής και να διεξάγεται το πρωτάθλημα με το πολύ 12 συλλόγους. Επίσης η διαιτησία πρέπει να είναι επαγγελματική, όπως συμβαίνει σε άλλα, προηγμένα κράτη. Στις ερασιτεχνικές κατηγορίες, οι ποδοσφαιριστές πεινάνε. Τότε βάλαμε το προσωπικό μας συμφέρον και τον εγωισμό μας σε δεύτερη μοίρα και μας ενδιέφερε μόνο η επιτυχία της εθνικής ομάδας. Πιστεύω πως όλοι όσοι βρεθήκαμε στην αποστολή της Πορτογαλίας, δηλαδή οι 23 ποδοσφαιριστές, το τεχνικό και το ιατρικό τιμ, έχουμε το ίδιο ποσοστό στην επιτυχία».

Μιχάλης Καψής: «Δεν χρειάστηκε να περάσουν δύο χρόνια από την κατάκτηση του Euro 2004 για να δούμε ότι δεν άλλαξε τίποτα. Από τους πρώτους μήνες φάνηκε ότι τα πράγματα έμειναν απαράλλακτα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ήταν υποχρεωτικό να βελτιωθούν οι εγκαταστάσεις των ομάδων. Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ξερά γήπεδα. Επίσης είναι ανεπίτρεπτο, ομάδες' κατηγορίας να μην έχουν γήπεδα να προπονηθούν. Που ακούστηκε να μαθαίνουν οι ποδοσφαιριστές την προηγούμενη μέρα που θα γίνει η προπόνηση; Συν τοις άλλοις, οι σύλλογοι για τους οποίους ονομάζουμε μεγάλους θα πρέπει να ασχοληθούν με τις Ακαδημίες τους. Θα πρέπει να ακολουθήσουν τα πρότυπα των ευρωπαϊκών ομάδων που προωθούν νέα παιδιά. Με αυτόν τον τρόπο στον ελληνικό πρωτάθλημα θα αγωνίζονταν λιγότεροι ξένοι ποδοσφαιριστές και έτσι οι ομοσπονδιακοί τεχνικοί θα είχαν περισσότερες επιλογές. Καλό είναι από την στιγμή που ακόμα είμαστε εν ενεργεία να θυμόμαστε το παρελθόν, αλλά παράλληλα να προσπαθήσουμε να προκριθούμε στο επόμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για να υπερασπίσουμε τον τίτλο μας».

Δημήτρης Παπαδόπουλος: «Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα... ήρθε, αλλά φαίνεται πως δεν άγγιξε. Οχι μόνο δεν έγιναν βελτιώσεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά νομίζω πως κάναμε βήματα προς τα πίσω. Γιαν παράδειγμα, βρισκόμαστε δύο χρόνια μετά την κατάκτηση του EURO 2004 και υπάρχουν ομάδας Α' Εθνικής που κινδυνεύουν με πτώχευση και διάλυση! Η πρόοδος στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν πρέπει να εξαρτάται από την εκάστοτε επιτυχία της Εθνικής ομάδας ή κάποιου συλλόγου. Η βελτίωση των συνθηκών δεν είναι θέμα ομάδων αλλά προσώπων. Οι επενδυτές που θα ασχοληθούν, θα πρέπει να βάλουν σε δεύτερη μοίρα το προσωπικό όφελος και να προτάξουν το καλό του αθλήματος. Αν συμβεί αυτό, αργά ή γρήγορα η επένδυση θα έχει ανταποδοτικότητα».