Τσιάρτας: «Άλλαξε μετά το EURO ο Ρεχάγκελ»

Την πικρία του για τη συμπεριφορά του Ότο Ρεχάγκελ απέναντί του και όχι μόνον εξέφρασε ο Βασίλης Τσιάρτας σε συνέντευξή του στη Sportday. Ο Ναουσαίος άσος επεσήμανε πως ο Γερμανός τεχνικός έκανε λάθος που ανανέωσε το συμβόλαιό του με την εθνική ομάδα κι έκανε λόγο για… χαλάρωση στις τάξεις του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος μετά τον άθλο της Πορτογαλίας. Παράλληλη αναφέρεται στη δική του συμβολή στην επιτυχία του 2004, ενώ τονίζει πως θα δεχόταν υπό προϋποθέσεις να αναλάβει καθήκοντα προέδρου στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.

Παράπονα από τον Ότο

«Από ένα σημείο και μετά αρκετά πράγματα εμένα προσωπικά δεν μου άρεσαν... Αυτά είναι γνωστά, δεν τα ξέρω μόνο εγώ. Όταν, δηλαδή, έφτανε στο σημείο να του οφείλονται κάποια χρήματα και να λέει ότι "περιμένω να κλείσουν τον λογαριασμό για να συζητήσουμε την περαιτέρω συνεργασία", αυτό πιστεύω δεν ήταν σωστό. Δεν μπορεί, δηλαδή, από τη μία να κοιτάς τα χρήματα και από την άλλη να λες ότι εγώ είμαι στην Εθνική ομάδα και θέλω να συνεχίσω και έχω δεθεί με την ομάδα κ.λπ. Δεν ήταν καλό το μέτρο που διάλεξε να πιέσει την Ομοσπονδία. Δηλαδή, φτάνοντας σε ένα σημείο να πιέζεις για τα οφειλόμενα, δεν νομίζω ότι μπορείς να βγαίνεις και να λες μετά διάφορα, όπως -ας πούμε- και στο θέμα της δικής μας διαμάχης που είχαμε με την πολιτεία. Ηταν μπροστά σε αυτά που μας είχε υποσχεθεί και ο πρωθυπουργός, ο οποίος -χωρίς να γίνει συγκεκριμένος- γύρισε και μας είπε στην Πορτογαλία πριν από τον τελικό ότι οι απαιτήσεις μας θα ικανοποιηθούν. Μόλις τελείωσε το Euro, αυτά εξαφανίστηκαν. Είχαν ειπωθεί μπροστά στον Ρεχάγκελ και δεν βγήκε ποτέ ο Ρεχάγκελ να πάρει θέση υπέρ των ποδοσφαιριστών. Του ζητήσαμε πάρα πολλές φορές να πάρει θέση, αλλά δεν το έκανε ποτέ».

«Άλλαξε πολύ ο Ρεχάγκελ μετά το EURO. Βασικά υπήρχε έλλειψη σεβασμού προς τους ποδοσφαιριστές. Δεν μπορείς να πας να παίξεις ένα παιχνίδι και αν το κερδίσεις, είναι όλα καλά, αλλά αν το χάσεις να λες ότι μας λείπανε κάποιοι παίκτες. Αυτό το θεωρώ μέγιστη έλλειψη σεβασμού. Δηλαδή, πώς πριν από το παιχνίδι έλεγες ότι είμαστε έτοιμοι πάμε να χτυπήσουμε το ματς, τα παιδιά είναι προετοιμασμένα κατάλληλα, αλλά, μόλις έχανες το ματς, έλεγες μας έλειπε ο τάδε. Ένα το κρατούμενο. Δεύτερον, χαλάρωσε πάρα πολύ. Εγώ ήξερα έναν Ρεχάγκελ μέχρι το Euro, με τον οποίο κανένας δεν μπορούσε να είναι σίγουρος. Και από το Euro και μετά άρχισαν οι μονιμοποιήσεις. Είτε πήγαινες καλά είτε όχι, έπαιζες. Δηλαδή οι υπόλοιποι έπρεπε να περιμένουν να τραυματιστεί κάποιος ή να τιμωρηθεί για να παίξουν, δεν υπήρχε αυτός ο ανταγωνισμός που υπήρχε πριν, που κανένας δεν ένιωθε σίγουρος και ανά πάσα στιγμή μπορούσε κάποιος να μείνει έξω. Και φυσικά, για μένα προσωπικά, είχε δημιουργηθεί πριν από το Euro το θέμα με τα επεισόδιά στους Θρακομακεδόνες. Όλοι τότε ήμασταν κατά του Νικολαΐδη και εγώ συνεχίζω να είμαι για εκείνο το περιστατικό κατά του Νικολαΐδη και να τον θεωρώ ηθικό αυτουργό, διότι ποτέ δεν γύρισε να πει ότι μαζί θα πάμε να τους κυνηγήσουμε και, όταν τον έπαιρνε ο δικηγόρος μου τηλέφωνο, δεν απαντούσε».

«Την ημέρα εκείνη που έγιναν τα επεισόδια ήρθε στο σπίτι μου ο Τοπαλίδης, ο Παπαλάνης και άλλα άτομα, φίλοι μου. Ο κ. Γκαγκάτσης, που ήταν στη Γαλλία, μαθαίνοντας το περιστατικό πήρε άρον άρον τον Γιώργο Παπαλάνη και τον “έστειλε” στο σπίτι μου, γιατί κατάλαβε ότι εγώ ήμουν τρελαμένος. Τότε, ο ίδιος ο Τοπαλίδης γύρισε και μου είπε: "Μην κάνεις πίσω, ούτε ο κόουτς τον θέλει στην ομάδα, και είμαστε μαζί σου". Δηλαδή με τα λόγια του μου και έδειχνε ότι καταδίκαζε αυτό που έκανε ο Νικολαΐδης, αλλά και με προέτρεπε να μην το αφήσω να περάσει έτσι. Υστερα από δύο μέρες, έρχεται ο Ρεχάγκελ και μου ζητάει ραντεβού, το οποίο έγινε στη Φιλοθέη. Ημουν εγώ, ο Ρεχάγκελ και η γυναίκα μου, η οποία μιλάει άπταιστα Γερμανικά. Μου ζήτησε να μη δοθεί συνέχεια, ζητώντας το σαν χάρη, και εγώ του απάντησα πως για μένα το θέμα παγώνει. Είχα μιλήσει με τον Νικολαΐδη και μου είχε πει ότι εγώ δεν είμαι από πίσω και μαζί θα τους κυνηγήσουμε και θα βρούμε ποιοι είναι κ.λπ. Εγώ, σε εκείνη την περίπτωση, είχα άτομα να "δώσω". Υπήρχε ένα άτομο χαρακτηριστικό, το οποίο το είδα από μακριά και μου έκανε τρομερή εντύπωση. Ο Νικολάκης, ο Ξηροκώστας, ο οποίος μπήκε μέσα με το καροτσάκι. Δεν θα μπορούσα εγώ, δηλαδή, τότε να υποδείξω στην αστυνομία να πάει εκεί πέρα να μάθει ποιοι ήτανε; Αλλά αυτό που με πλήγωσε περισσότερο ήταν η σκηνή που είδαν τα παιδιά μου, στο σπίτι, όταν είδαν το αυτοκίνητο σπασμένο και με ρώτησε η κόρη μου "μπαμπά, τι έγινε;"».

«Τέλος πάντων, πηγαίνουμε στο Euro, περνάει το πρώτο παιχνίδι, δεν παίζω. Μπαίνω στο δεύτερο, φέρνουμε ισοπαλία με την Ισπανία. Στο τρίτο ματς με τη Ρωσία, με βάζει στο 35' και βοήθησα την ομάδα. Πηγαίνοντας στη Λισσαβώνα, ζήτησα να τον δω, και όντως βρεθήκαμε σε ένα ξενοδοχείο. Τον ρώτησα "κόουτς, έχεις κάτι μαζί μου, γιατί δεν παίζω;". Και γυρνάει, επί λέξει, και μου λέει: "Δεν διαπραγματεύομαι με κανέναν αν θα είναι βασικός ή οτιδήποτε". Του λέω: "Εγώ δεν ήρθα εδώ να διαπραγματευτώ, αλλά να ρωτήσω αν υπάρχουν παράπονα από μένα" και μου απάντησε: "Αποφασίζω να σε βάζω όποτε κρίνω εγώ και, κυρίως, σε βάζω, όταν βλέπω ότι ο αντίπαλος κουράζεται". Εκεί του είπα: "Δηλαδή, οι Ρώσοι κουράστηκαν στο 35' και με έβαλες στο ματς;". Δεν μου απάντησε τίποτα, φυσικά, και τότε είπα στη γυναίκα μου: "Τελείωσε η κουβέντα, πάμε να φύγουμε". Έπεσε στην υπόληψή μου και έκτοτε οι σχέσεις μας ήταν πολύ ουδέτερες».

«Πολλές φορές προσπάθησε να με προσεγγίσει και να μου πει διάφορα. Το αποκορύφωμα ήταν πριν από τα ματς στο Συνομοσπονδιών, όπως και σε αυτά με την Τουρκία και την Ουκρανία. Εβγαινε και έλεγε ότι "είμαι ο μοναδικός προπονητής που έχω παίκτη ο οποίος δεν παίζει σε ομάδα". Πιστεύω ότι δεν θα το έκανε αυτό, εάν και εγώ δεν ανταποκρινόμουν και δεν βοηθούσα στο μέγιστο την Εθνική ομάδα. Κάναμε μια συζήτηση και μου είπε: "Δεν μπορώ να σε βάλω, διότι δεν έχεις ομάδα, έχεις καιρό να παίξεις κ.λπ.". Του απάντησα πως και άλλοι είναι στις ομάδες τους και κάνουν μόνο προπονήσεις και δεν έχουν παιχνίδια. Πριν από το Συνομοσπονδιών του είπα ότι ήθελα να με χρησιμοποιήσει. Εκείνος απάντησε ότι δεν ήθελε να χαλάσει το σχήμα. Το αποκορύφωμα ήταν ότι στο φιλικό του Αυγούστου με το Βέλγιο έβαλε βασικούς δύο ποδοσφαιριστές, οι οποίοι δεν είχαν ομάδα».

«Και ομάδα να 'βρισκα, δεν θα γύρναγα στην Εθνική έτσι, με την τωρινή κατάσταση, μόνο και μόνο για να συμπληρώνω την ομάδα. Έχει φθάσει στο σημείο με αρκετούς να έχει αναπτύξει μια σχέση διαπροσωπική. Θα γύρναγα μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις».

«Αν ήμουν στη θέση του Ρεχάγκελ, δεν θα ανανέωνα»

«Εγώ, αν ήμουν στη θέση του Ρεχάγκελ και έχοντας -κατ' αυτόν- μια πρόταση από την εθνική ομάδα της Γερμανίας, θα έφευγα, δηλαδή θα πήγαινα στη χώρα μου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απαξιώνω την ομάδα. Ήταν η κορύφωση της δουλειάς του. Στη θέση του θα έφευγα με ψηλά το κεφάλι. Το χειρίστηκε λάθος το θέμα ο Ρεχάγκελ».

Υπάρχει επόμενη γενιά;

«Είναι δύσκολο ακόμα, γιατί αρκετοί από τους νεαρούς παίκτες δεν έχουν δείξει ότι μπορούν να σηκώσουν κάποια πράγματα στην πλάτη. Ναι μεν δείχνουν καλά στοιχεία, ναι μεν είναι υποσχόμενοι, αλλά δεν βλέπουμε κάποιες τεράστιες διαφορές. Στην Ελλάδα με ένα παιχνίδι "κερδίζουμε" ποδοσφαιριστές, αρχίζουμε τις συγκρίσεις και αυτό είναι το χειρότερο πράγμα. Αν δεν προστατεύονται αυτά τα παιδιά έτσι όπως πρέπει, δεν μπορούν να αξιοποιηθούν. Υπάρχει μια χαλάρωση. Δεν υπάρχει αυτή η "κ…α", να το πω έτσι, που υπήρχε, γιατί πλέον είναι γνωστό ποιοι θα παίζουν. Γνωστός είναι και ο τρόπος παιχνιδιού, ο αντίπαλος μπορεί εύκολα να σε διαβάσει».

«Πρόεδρος στην ΕΠΟ εάν...»

«Αν δεν προκύψει κάτι τώρα, δηλαδή να συνεχίσω, θα βγω πλέον επίσημα να ανακοινώσω ότι αποσύρομαι απ' την ενεργό δράση. Από εκεί και πέρα, κάτι το οποίο θα μπορούσα να κάνω θα ήταν ο ρόλος του τεχνικού μάνατζερ. Ο Γκαγκάτσης μού είχε προτείνει να γίνω πρόεδρος στην ΕΠΟ και απάντησα ότι έρχομαι αύριο να αναλάβω, αρκεί να μη με βάλεις στη διαδικασία να τρέχω να μαζεύω ψήφους, "γιατί αυτά τα κάνετε εσείς με τον τρόπο που ξέρετε". Του είπα ότι "έρχομαι αύριο να αναλάβω, θα είσαι δίπλα μου ως σύμβουλος μέχρι να μπορέσω να κάνω τις επαφές και να δω τον τρόπο λειτουργίας"».

«Ο κόσμος δεν ξεχνά, άλλοι ξέχασαν…»

«Η εικόνα που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ είναι αυτή, όταν γυρίσαμε στην Ελλάδα και ζήσαμε από κοντά πλέον την τρέλα του κόσμου και όλη τη χαρά, από το αεροδρόμιο μέχρι να φύγουμε από το Παναθηναϊκό Στάδιο. Πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο πολύ δύσκολα συναντάς. Αυτός που δεν πρόκειται να μας ξεχάσει -και πιστεύω ότι είναι το πιο σημαντικό- είναι ο απλός κόσμος. Οι φίλαθλοι δεν πρόκειται να μας ξεχάσουν, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Από εκεί και πέρα, δεν ξέρω ποιους εννοούσε ο Τραϊανός όταν έλεγε πως μας ξέχασαν. Αν αναφέρεται σε κάποιους πολιτικούς και ανθρώπους του ποδοσφαίρου, πιστεύω πως φάνηκε αμέσως ότι μας ξέχασαν. Δεν χρειαζόταν να περάσουν δύο χρόνια για να το καταλάβουμε αυτό. Από τη στιγμή που, έπειτα από μια τέτοια επιτυχία, δεν βλέπεις να αλλάζουν τα πράγματα ραγδαία, σημαίνει ότι αυτοί οι οποίοι έχουν τις τύχες του ποδοσφαίρου στα χέρια τους δεν θέλησαν να εκμεταλλευτούν αυτή τη χρυσή ευκαιρία και να αλλάξουν τα πράγματα. Φυσικά, ευθύνη έχει και η πολιτεία, διότι δεν ήταν ένα αθλητικό γεγονός. Ήταν ένα κοινωνικό γεγονός. Μια επιτυχία συνήθως εξαργυρώνεται από αυτούς που μπορούν να αλλάξουν κάποια πράγματα. Από εμάς τους ποδοσφαιριστές τι να εξαργυρωθεί; Κάναμε την επιτυχία και από εκεί και πέρα περιμέναμε πολλά πράγματα να αλλάξουν. Καταρχάς η Ομοσπονδία δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει τη επιτυχία από οργανωτική άποψη. Εισπράττεις την επιτυχία, την απολαμβάνεις, αλλά παράλληλα δουλεύεις κιόλας για την επόμενη μέρα. Εμείς μείναμε στους πανηγυρισμούς και αυτό πιστεύω ότι ήταν το μεγαλύτερο λάθος».

Η ιστορία πίσω από το γκολ του ημιτελικού

«Πρέπει να πω ότι σχετικά με τη φάση του γκολ με την Τσεχία έχει δημιουργηθεί ένας μύθος. Ο Ρεχάγκελ ήθελε στα στημένα οι παίκτες να φεύγουν από πίσω και να έρχονται να συναντάνε την μπάλα. Εγώ όμως, βλέποντας ότι υπάρχουν παίκτες ικανοί στο ψηλό παιχνίδι, στις προπονήσεις πάντα έλεγα στον Χαριστέα, τον Δέλλα, τον Βρύζα, τον Κατσουράνη και τον Νταμπίζα: "Πηγαίνετε στο πρώτο δοκάρι και καθίστε εκεί". Στον ημιτελικό, πριν από τη συγκεκριμένη φάση, είχε γίνει μία άλλη φάση, ένα φάουλ, που -αν θυμάσαι- πήρε ο Δέλλας μια κεφαλιά και βρήκε στον ώμο του και δεν πήγε με πολλή δύναμη. Τότε του είπα: "Θέλω να πας στο πέναλτι και εγώ θα σε βρω". Βέβαια, ήταν η ατυχία ότι βρήκε η μπάλα στον ώμο του και δεν πήγε με τόση δύναμη προς την εστία. Του ξαναμίλησα μετά, στη φάση του γκολ, και το ήξερε από μόνος του ότι έπρεπε να καθίσει στο πρώτο δοκάρι. Μετά το γκολ ο Δέλλας μού φώναξε "είσαι μάγος". Διότι, αν δεις τη φάση, χαρακτηριστικά πώς πιάνει την κεφαλιά, θα διαπιστώσεις ότι απλώς βάζει το κεφάλι του και μπαίνει μέσα. Σε αυτό το ματς, πριν παρθεί η απόφαση να μπω ως αλλαγή, ο Ρεχάγκελ μάλωνε επί δέκα λεπτά με τον Τοπαλίδη. Ο Ρεχάγκελ ήθελε να βάλει τον Νικολαΐδη αλλαγή, ενώ ο Τοπαλίδης επέμενε να μπω εγώ. Επί δέκα λεπτά μάλωναν γι' αυτό το πράγμα και άλλα δέκα λεπτά δεν μιλιόντουσαν, μέχρι να καταλήξει -τέλος πάντων- να με βάλει».

Η μπαλιά-ασίστ στον Χαριστέα στο ματς με την Ισπανία

«Θυμάμαι ότι αφότου προηγήθηκαν οι Ισπανοί, εγώ δεν πίστεψα σε καμία περίπτωση ότι θα χάναμε το ματς, γιατί, όπως είδες και στο πρόσφατο ματς με τη Γαλλία για το Μουντιάλ, οι Ισπανοί με το που προηγήθηκαν, κάθισαν πίσω. Σε εκείνο το ματς στο Euro, μετά το 1-0, τους είδα ότι οπισθοχώρησαν και, την ώρα που κάναμε ζέσταμα με τον Νικολαΐδη, θυμάμαι ότι του είπα: "Θα το γυρίσουμε το ματς, αυτοί έχουν κάτσει πίσω". Απλώς περίμενα τη στιγμή να μπω μέσα και πίστευα ότι μπορούμε να το γυρίσουμε το ματς. Εν τέλει, τα καταφέραμε».