Ατζούρι τεσσάρων αστέρων (Sportday / Χρήστος Σωτηρακόπουλος)

Τα καλύτερα σενάρια στο ποδόσφαιρο τα γράφει η ίδια η ζωή: ο Ζιντάν από το ζενίθ, με το εύστοχο πέναλτι α λα Πανένκα στο 7ο λεπτό του τελικού, έφτασε στο ναδίρ με την ακατανόητη ενέργειά του στο 110', η οποία επέσυρε τη δίκαιη αποβολή του.

Ο ήρωας στον τελικό του Euro 2000 Νταβίντ Τρεζεγκέ, ο οποίος «σκότωσε» τους Ιταλούς στην παράταση, έχασε το πέναλτι που έκρινε τον παγκόσμιο πρωταθλητή 2006. Και, στον αντίποδα, η ομάδα που δοκιμάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια του τουρνουά με τα σκάνδαλα πίσω στην πατρίδα, η εθνική Ιταλίας, κέρδισε για τέταρτη φορά στην ιστορία της το Μουντιάλ. Στα πέναλτι για πρώτη φορά. Στη διαδικασία που της έχει στερήσει πριν από 12 χρόνια άλλον έναν τίτλο ή πριν από 8 την είσοδο στους «4». Τότε απέναντι στους Γάλλους...

Κατά τα άλλα, αμιγώς αγωνιστικά, το αναμενόμενο 0-0 το είδαμε στην... εκδοχή του 1-1. Ενα γρήγορο γκολ από τη Γαλλία προτού συμπληρωθούν δέκα λεπτά παιχνιδιού από το πέναλτι που κέρδισε έξυπνα ο Μαλουντά, σχεδόν άμεση αντίδραση από τους «ατζούρι» με τον Ματεράτσι, ο οποίος έβαλε τη σφραγίδα του και στο τουρνουά από κει που δεν το περίμενε κανείς, αναπληρώνοντας τον Νέστα, αλλά και στον τελικό. Είτε με το γκολ της ισοφάρισης είτε με την «εμπλοκή» του στην αποβολή του Ζινεντίν Ζιντάν. Ο «Ζιζού» ήταν ένας από τους τρεις ηγέτες που έχασε για διαφορετικούς λόγους η Γαλλία, κατά τη διάρκεια του τελικού. Οι άλλοι δύο ήταν ο Βιεϊρά (τραυματίστηκε) και ο Ανρί (αντικαταστάθηκε από τον Βιλτόρ, όταν ήταν αποκαμωμένος), αλλά στο παιχνίδι συμμετείχαν δύο ηγέτες-νικητές. Ο Μπουφόν που κράτησε το σκορ όταν η Γαλλία πίεζε και ο Καναβάρο, ο οποίος κράτησε όλη την ιταλική άμυνα και ήταν ασφαλώς καλύτερος από τον Πίρλο, ο οποίος απέσπασε τον τίτλο του πολιτιμότερου ποδοσφαιριστή του τελικού. Δικαιωματικά ο Καναβάρο ήταν, ex officio, ο άνθρωπος που παρέλαβε πρώτος στα χέρια του το διεθνώς πιο αναγνωρίσιμο ποδοσφαιρικό σύμβολο στα χέρια του...