Το 2011 φεύγει εντός ολίγου και δεν αφήνει σε κανένα Έλληνα καμία καλή ανάμνηση, πλην ενδεχομένως προσωπικών στιγμών που μπορεί να έχει ζήσει ο καθένας μας.
Το δε χειρότερο είναι ότι μπαίνει το «δίσεκτο» 2012, χωρίς καμία απολύτως ελπίδα για σχεδόν κανέναν από εμάς, γεμάτο με φόβο για το πώς θα μας βρει το 2013…
Επειδή, όμως, το τέλος μίας χρονιάς και η αρχή μίας καινούργιας είναι πάντα μία στιγμή προσδοκίας, θα ήθελα να ήμουν για λίγο ο «Άγιος Βασίλης» και να ξυπνήσω την Κυριακή σε μία Ελλάδα διαφορετική.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο που έγραψε η Κλειώ Νικολάου στο aixmi.gr.