Το στοίχημα είναι να τηρούν τους κανόνες (Sportday / Χρήστος Σωτηρακόπουλος)

Ποτέ κανείς δεν κέρδισε πρωτάθλημα από την κλήρωση. Αλλά –όπως έγραφα πέρυσι, μετά την είδηση πως στην πρώτη κιόλας αγωνιστική θα ήταν αντιμέτωποι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός– άνετα μπορείς να… χάσεις έναν τίτλο λόγω κακού ξεκινήματος. Στη σεζόν που τελείωσε, έξι μόλις εβδομάδες μετά την έναρξή της ξέραμε τον πρωταθλητή, από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός είχε περάσει νικηφόρα από το ΟΑΚΑ στα δύο ντέρμπι. Φέτος τέτοιο σενάριο δείχνει μάλλον απίθανο. Και αυτό είναι καλό για το ενδιαφέρον του πρωταθλήματος. Εκείνο που κάποιος μπορεί να υποστηρίξει είναι πως είναι δύσκολο να χάσει το πρωτάθλημα όποια ομάδα από τις μεγάλες έχει πάρει κεφάλι την 24η αγωνιστική και το παιχνίδι Ολυμπιακού – ΠΑΟ.

Κάποτε το κλισέ έλεγε πως όλοι παίζουν με όλους, άρα δεν έχει σημασία πότε θα αγωνιστείς σε κάθε έδρα. Βλέποντας προσεκτικά τα τελευταία χρόνια τη συμπεριφορά των ομάδων τις τελευταίες αγωνιστικές, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά ακόμα και στην Αγγλία ή τη Γερμανία, όπου κάποτε η λέξη «αδιάφορη» υπήρχε στα λεξικά, βγάζεις ένα συμπέρασμα: οι ομάδες που θέλουν πιο πολύ βαθμούς, στο τέλος τούς παίρνουν. Αυτό αλλάζει και τα δεδομένα σε πολλές περιπτώσεις.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι τα ματς που βγαίνουν πριν από τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Είναι άλλο να έχεις ματς Ολυμπιακού – ΑΕΚ πριν από παιχνίδι Τσάμπιονς Λιγκ και άλλο να αγωνίζεσαι με τον ουραγό της βαθμολογίας. Επίσης έχει μεγάλη διαφορά να ξεκινάς με εύκολα ματς, που δίνουν πόντους και προσδίδουν αυτοπεποίθηση, και άλλο να αρχίζεις με δύσκολα, που αυτόματα αυξάνουν τον βαθμό δυσκολίας. Ο Πανιώνιος, για παράδειγμα, έχει πολύ κακό πρόγραμμα στα πρώτα έξι ματς. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει άσχημο κλίμα αν στραβώσουν τα αποτελέσματα, αλλά και το αντίθετο. Κάποια καλά σκορ και η αισιοδοξία μπορεί να εκτιναχτεί στα ύψη.
Ο αείμνηστος Λάκης Πετρόπουλος, ο πιο επιτυχημένος Έλληνας τεχνικός στην ιστορία του πρωταθλήματος, με πέντε τίτλους, έλεγε πάντα πως η κλήρωση του πρωταθλήματος είναι μόνο για να μαθαίνεις πότε παίζεις και με ποιον και τίποτα παραπάνω.

Η ιστορία δείχνει να τον δικαιώνει στις πιο πολλές περιπτώσεις. Εξαιρέσεις –είπαμε– υπάρχουν, αλλά ακριβώς για να αποδεικνύουν τη διαφορετικότητα. Εκείνο που με έκανε και γέλασα πολύ ήταν το ξέσπασμα του κ. Κωνσταντίνου Τσολακάκη, που υποστήριξε πως με τους κλειδάριθμους που δόθηκαν οι μεγάλοι του ΠΟΚ απέφυγαν τα ντέρμπι στην αρχή. Και πού είναι το πρόβλημα; Αυτό που κάνουν παντού στα μεγάλα πρωταθλήματα, αποφασίσαμε να το ακολουθήσουμε και εμείς. Ωρυόταν πέρυσι –κι με το δίκιο του– ο Μαλεζάνι πως στην Ιταλία δεν θα παίξουν ποτέ στην πρεμιέρα Μίλαν – Γιουβέντους, όπως είχε γίνει με το ντέρμπι των «αιωνίων» την περσινή περίοδο.

Στην Αγγλία, είδατε ποτέ την πρώτη μέρα να κοντράρονται Λίβερπουλ – Μάν. Γιουνάιτεντ ή, στην Ισπανία, Ρεάλ – Μπαρτσελόνα; Και στην Ελλάδα θα χρειαζόταν –κατά τη γνώμη μου– ακόμα μεγαλύτερη τόλμη στους κλειδάριθμους, ώστε να μη βγει ούτε ΑΕΚ – ΠΑΟΚ τόσο νωρίς! Όσο για το άλλο χαριτωμένο που είπε, πως ήταν απαράδεκτο να έχουν κλειδάριθμο Ολυμπιακός και Αρης εξαιτίας της τηλεόρασης, μην τον αδικούμε.

Την εποχή που ήταν στα παραγοντικά ντουζένια του, πριν από χρόνια, η τηλεόραση δεν είχε τη σημερινή δύναμη, να αποτελεί παγκοσμίως τον βασικό αιμοδότη των συλλόγων, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Οπότε, επειδή η ΕΡΤ έχει δώσει τα ωραία της λεφτά (που είναι των φορολογουμένων, για να μην ξεχνιόμαστε), έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει δικλίδες, ώστε να της εξασφαλίζονται τα παιχνίδια για τα οποία πλήρωσε σε μέρες που τη βολεύουν!

Γενικά, η νέα ιστορία που άρχισε προχθές δεν θα κριθεί ούτε από το ποια πρόσωπα έκαναν την κλήρωση ούτε από το αν ήταν καλή ή κακή η εκδήλωση. Θα κριθεί –όπως και όλες οι ομάδες– στην πράξη, μέσα στο γήπεδο. Έγραφα τις πρώτες μέρες, όταν το εγχείρημα ήταν σε νηπιακή μορφή, πως η βασική διαδικασία θα πρέπει να αρχίζει με το να υπάρχει ειλικρίνεια μεταξύ κατεργαρέων, επειδή μιλάμε για παιχνίδι, άρα για σεβασμό των κανόνων! Αυτό είναι το πιο δύσκολο στοίχημα!