Χαμόγελα αλκοολούχα…μέχρι πότε;

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,

τη λάμπα κρατώ ψηλά,

να δούνε της γης οι θλιμμένοι,

να ρθούνε, να βρουν συντροφιά.

Αυτοί οι στίχοι του Λειβαδίτη νιώθω ότι είναι η αόρατη επιγραφή της αλήθειας που συνοδεύει το τελευταίο διάστημα τα μαγαζιά που ανοίγουν με τη δύση του Ηλίου. Αυτή η ταμπέλα, αρκετό καιρό, τώρα οδηγεί τα βήματά μας.

Διαβάστω το άρθρο της Δήμητρας Μαντζούκα στο www.aixmi.gr