Ζαγοράκης και Γιούρκας μιλούν σε μαθητικό περιοδικό

Για την αξέχαστη κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Πορτογαλίας και όχι μόνον μίλησαν ο Θοδωρής Ζαγοράκης και ο Γιούρκας Σεϊταρίδης στο μηνιαίο περιοδικό των μαθητών του Λεοντείου Λυκείου Νέας Σμύρνης.

Ακολουθούν τα κυριότερα αποσπάσματα των δηλώσεων του αρχηγού και του δεξιού οπισθοφύλακα (που σπανιότατα μιλά στον Τύπο) του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος στις τρεις μαθήτριες που κατάφεραν να μιλήσουν μαζί τους.

Θοδωρής Ζαγοράκης

Η κατάκτηση του τροπαίου

«Τα συναισθήματα που ένιωσα εκείνη τη στιγμή δεν μπορούν να περιγραφούν με λόγια. Είναι απίστευτο το τι περνάει από το μυαλό σου τέτοιες στιγμές. Σίγουρα καταλάβαινα, όπως και όλοι οι συμπαίκτες μου, πως η επιτυχία μας αυτή έκανε υπερήφανους και τρελούς από χαρά όλους τους Έλληνες».

Σεβασμός ναι, δέος όχι

«Ασφαλώς όταν αγωνίζεσαι σε τόσο υψηλό επίπεδο και με δεδομένο ότι τους περισσότερους απ αυτούς πρώτα τους βλέπαμε μόνο από την τηλεόραση, δεν μπορείς να ξεχάσεις ποιον έχεις απέναντί σου. Ωστόσο, τόσο εγώ, όσο τα υπόλοιπα παιδιά της Εθνικής, σκεφτόμασταν τα ονόματα, μόνο εκτός γηπέδου. Οταν μπαίναμε και μπαίνουμε στο γήπεδο, όλοι οι αντίπαλοι είναι το ίδιο και τους αντιμετωπίζουμε με σεβασμό και σοβαρότητα, ανεξαρτήτως ονόματος. Γι΄ αυτό και φτάσαμε σ αυτήν την τεράστια επιτυχία».

Η λατρεία του κόσμου

«Ήταν κάτι το ανεπανάληπτο. Τόσον καιρό που βρισκόμασταν στην Πορτογαλία, δεν ξέραμε με λεπτομέρειες το τι ακριβώς γινόταν στην Ελλάδα. Με το που φτάσαμε στη χώρα μας αρχίσαμε να το συνειδητοποιούμε. Οι αντιδράσεις λατρείας του κόσμου, τόσο τότε, όσο και τώρα, που έχει περάσει αρκετός καιρός, μας δίνουν κι εμάς τη δυνατότητα να κατανοήσουμε το μέγεθος της επιτυχίας μας».

Η ανάδειξή του σε MVP της διοργάνωσης

«Ήταν η δεύτερη καλύτερη, μετά την κατάκτηση του τίτλου στο ευρωπαϊκό, στιγμή της καριέρας μου. Αυτό που μέτρησε πρώτα για μένα ήταν ότι κατορθώσαμε να φτάσουμε στην κορυφή της Ευρώπης. Η αναγνώριση στο πρόσωπό μου ήρθε ως συνέχεια του επιτεύγματος της ομάδας. Σίγουρα αποτελεί τεράστια τιμή για μένα αυτό το βραβείο, πολύ περισσότερο από τη στιγμή κατά την οποία έκριναν έτσι οι κορυφαίοι προπονητές της Ευρώπης».

Ξαναβρίσκουμε τον εαυτό μας

«Ο δρόμος μέχρι να τελειώσουν οι υποχρεώσεις μας στα προκριματικά του Μουντιάλ είναι ακόμη μακρύς. Βλέπουμε κάθε ματς ξεχωριστά και στο τέλος θα κάνουμε τον απολογισμό μας. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι δεν ξεκινήσαμε όπως επιθυμούσαμε, αλλά σταδιακά ξαναβρίσκουμε τον καλό μας εαυτό».

Δεν μετανιώνω

«Όσο κι αν γυρίζω πίσω, παρά τις δυσκολίες που έχω αντιμετωπίσει, δεν βρίσκω κάποια στιγμή που να σκέφτηκα κάτι διαφορετικό από το να είμαι ποδοσφαιριστής. Εξάλλου είναι αυτό που αγαπώ. Είναι τρόπος ζωής για μένα».

Μετά τη μπάλα, τί;

«Ακόμη δεν έχω κατασταλάξει. Θεωρώ πως έχω ακόμη ορισμένα χρόνια μπάλας μπροστά μου. Οταν καταλάβω πως φτάνω κοντά στην ώρα της ολοκλήρωσης της καριέρας μου, θα αρχίσω να σκέφτομαι το μέλλον. Οι προοπτικές είναι αρκετές».

Γιούρκας Σεϊταρίδης

Δεν περιγράφονται τα συναισθήματα για το EURO

«Προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της επιτυχίας μας. Μη νομίζετε πως ήταν και τόσο εύκολο τις πρώτες στιγμές μετά τη λήξη. Τόσο εγώ, όσο τα υπόλοιπα παιδιά προσπαθούσαμε να ηρεμήσουμε, να χαλαρώσουμε και ν απολαύσουμε αυτό το καταπληκτικό επίτευγμα. Δεν είναι εύκολο να περιγραφούν οι σκέψεις και τα συναισθήματα όταν πετυχαίνεις το όνειρο».

Πίστη και ομαδικότητα τα κλειδιά

«Όχι μόνο εγώ, αλλά και οι συμπαίκτες μου είχαμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της ομάδας. Αυτό, άλλωστε, η ομαδικότητα δηλαδή, ήταν που μας έδωσε την ευκαιρία της συμμετοχής στο Euro. Ασφαλώς, όταν ξεκινούσε η διοργάνωση, δεν λέγαμε πως θα πάρουμε τον τίτλο, αλλά πιστέψαμε στο όνειρο μετά τη νίκη επί της Γαλλίας».

Αναμνήσεις ζωής οι αντιδράσεις και η υποδοχή στην Ελλάδα

«Ήταν το έναυσμα για να συνειδητοποιήσουμε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Όσο καιρό βρισκόμασταν εκτός Ελλάδας δεν είχαμε ξεκάθαρη εικόνα για το τι ακριβώς γινόταν στη χώρα μας. Εμείς ζούσαμε με τον κόσμο που είχε ταξιδέψει. Ναι μεν, μας ενημέρωναν για τις εκδηλώσεις στην Ελλάδα, αλλά είναι εντελώς διαφορετικό να στο λένε και διαφορετικό να το ζεις από κοντά. Γι αυτό και τα όσα εκπληκτικά ζήσαμε με την επιστροφή μας θα μας μείνουν χαραγμένα στο μυαλό και στην καρδιά για μια ζωή».

Γιορτή του EURO

«Πέραν του δεδομένου άγχους, που ούτως ή άλλως υπάρχει σε κάθε αγώνα, ανεξάρτητα από το πόσο σημαντικός είναι, μόνο η συμμετοχή σε μια τέτοια γιορτή του ποδοσφαίρου σε γεμίζει χαρά και διάθεση να παίξεις. Μάλιστα, όταν ακούς το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή τα ξεχνάς όλα και στην κυριολεξία χαίρεσαι το παιχνίδι».

Αργεί ο επαναπατρισμός

«Οι γονείς μου, τα πρόσωπα του οικογενειακού μου περιβάλλοντος και οι φίλοι μου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι σκέφτομαι την επιστροφή. Είμαι επαγγελματίας, θα τιμήσω το συμβόλαιό μου και από τη στιγμή κατά την οποία έχω αποφασίσει να πετύχω, ξέρω πως πρέπει να κάνω θυσίες. Ακόμη κι αυτό σημαίνει πως πρέπει να στερούμαι για μεγάλα χρονικά διαστήματα τους ανθρώπους που αγαπώ».

Κοιτάει ακόμη ψηλά

«Δεν μου αρέσουν τα ευχολόγια. Ονειρεύομαι διάφορα πράγματα, αλλά αυτά είναι για τον εαυτό μου. Ευελπιστώ πως όσα όμορφα έζησα στην Πορτογαλία δεν θα είναι τα τελευταία στην καριέρα μου. Αυτό που επιθυμώ είναι να είμαι υγιής και πάντα ικανός να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό στο γήπεδο, είτε αγωνιζόμενος με την Εθνική είτε με τον σύλλογό μου».

*Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στις Λιδωρίκη Ειρήνη, Μαλαξιανάκη Ελευθερία και Πανταζίδη Αντιγόνη.