Συνέντευξη Michael Kiske

Χρόνια περιμέναμε τη σύμπραξη του Kai Hansen με τον Michael Kiske σ’ ένα μουσικό σχήμα και η ευκαιρία μας δόθηκε επιτέλους με τους UNISONIC, ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα σχήματα στο power metal κι όχι μόνο. Το ντεμπούτο τους, η αλήθεια είναι ότι δεν με ενθουσίασε, αλλά η προοπτική της συνέντευξης με τον Kiske, ήταν κάτι που γούσταρα. Όταν συναντώ μουσικό που μιλάει ακατάπαυστα, δεν το έχω σε καλό, γιατί συνήθως λέει αυτά που θέλει να πει.

Βλέποντας όμως ότι έχω χρόνο μπροστά μου, από κάποιο σημείο και μετά, η πίεση αυξήθηκε και βγήκαν μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για το παρελθόν και το μέλλον. Έφτασε σε σημείο μέχρι και να μου παίξει από το τηλέφωνο mp3 που τραγουδάει Elvis Presley σε karaoke version… Διαβάστε λοιπόν τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που ειπώθηκαν, υπενθυμίζοντας ότι οι UNISONIC εμφανίζονται στο Rockwave την 1η Ιουλίου.

Ποιανού ήταν η ιδέα να δημιουργήσετε τους UNISONIC και να κάνετε κάποια live χωρίς δίσκο τα δύο τελευταία χρόνια;

Η πρώτη προσέγγιση έγινε από τον Dennis Ward και τον Κώστα Ζαφειρίου. Ο Κώστας, βασικά, με προσέγγισε αρχικά για να αναλάβει το management μου, επειδή δεν έχω manager από την εποχή που σταμάτησα να συνεργάζομαι με τη Sanctuary και τον Rod Smallwood. Το «διαζύγιό» μας ήταν πολύ φιλικό, αλλά ένιωσα ότι στα τέλη της δεκαετίας του ’90, δεν ήξεραν πώς να χειριστούν τη μουσική που έπαιζα. Όσο συζητούσαμε με τον Κώστα για το management μου, προέκυψε η ιδέα για το συγκρότημα. Γνώριζα τον Dennis από τους PLACE VENDOME (σ.σ. προφέρεται «πλας βεντόμ» σύμφωνα με τον Kiske) και μου άρεσαν όλες οι δουλειές που είχε κάνει. Είχα ήδη αρχίσει να κουράζομαι να κάνω όλα τα πράγματα μόνος μου και ήμουν έτοιμος για ένα συγκρότημα.

Το να τα κάνεις όλα μόνος σου, είναι καλό, μαθαίνεις πολλά πράγματα και είναι σαν να πηγαίνεις στο σχολείο. Είναι όμως και πολύ πιο δύσκολο σε σχέση με το να είσαι σ’ ένα γκρουπ μαζί με 4-5 άλλους ανθρώπους που να μοιράζονται τις δουλειές. Ο Dennis είχε ήδη μαζί του τον Mandy Meyer. Εγώ, μέχρι τότε, δεν τον γνώριζα προσωπικά, αλλά είναι ένας πολύ γλυκός άνθρωπος, πολύ καλός μουσικός, ο οποίος δεν δημιουργεί προβλήματα και νομίζω ότι ήταν η τέλεια προσθήκη στο γκρουπ. Με αυτή τη σύνθεση και τον Κώστα στα ντραμς ξεκινήσαμε να κάνουμε μερικά live, με δεδομένο ότι δεν είχα τραγουδήσει ζωντανά για μερικά χρόνια. Το αρχικό πλάνο, βέβαια, ήταν να έχουμε κυκλοφορήσει ένα δίσκο από τις αρχές του 2010…

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο rockhard.gr