Η παρακαταθήκη του Σάνκλι

Σε πόσα ντεσιμπέλ μπορεί να φτάσει ένα σύνθημα που ακούγεται από ένα πέταλο; Πολλά ή λίγα δεν έχει σημασία.

Ίσως, στο ενός λεπτού σιγή, αυτή η σιγή να κάνει μεγαλύτερο θόρυβο. Ειδικά όταν πρόκειται για τον Μπιλ Σάκλι.

Σαν σήμερα, το 1981, ο άνθρωπος που άλλαξε την ιστορία της Λίβερπουλ, ίσως περισσότερο από τον καθένα, κοίταξε το «Anfield» από ψηλά. Ο Σάνκλι έκλεισε τα μάτια, άφησε την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα της 29ης Σεπτεμβρίου και η ψυχή του ανέβηκε ψηλά, από όπου και παρακολουθεί έκτοτε την αγαπημένη του Λίβερπουλ.

Aκόμη κι αν δεν είχε φέρει όλες αυτές τις επιτυχίες στην κόκκινη πλευρά του Μέρσεϊσαϊντ, ο Σάνκλι –με μία μόνο κίνηση- έκανε τη φυσιογνωμία του αξέχαστη στο Kop. Είναι τότε, τον Απρίλη του 1973, όταν η Λίβερπουλ πανηγύριζε την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το πέταλο παραληρεί και κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στους πανηγυρισμούς. Ο Σάνκλι, όπως ο μαέστρος στο τέλος της παράστασης, ψύχραιμος υποκλίνεται στον κόσμο της ομάδας. Ένα κασκόλ πετάγεται στο μέρος του κι ένας αστυνομικός προσπαθεί να του το πάρει. Σκύβει, το πιάνει, το τραβάει. «Μην το κάνεις αυτό. Αυτό μπορεί να είναι ολόκληρη η ζωή κάποιου», θα πει, με την τηλεόραση να πιάνει τα λόγια και τα πλάνα και τις λέξεις να ηχούν ακόμη στο Kop.

Διαβάστε ολόκληρο το αφιέρωμα στο england365.gr