Όποιος είδε το Σάββατο τον Παναθηναϊκό απέναντι στην Ξάνθη θα μπορούσε άφοβα να στοιχηματίσει ότι χειρότερα δεν γινόταν να τον δει να παίζει. Τελικά δεν χρειαζόταν παρά να ανοίξει χθες τον τηλεοπτικό δέκτη του, ώστε να διαψευστεί με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο. Ειδικά όσοι ταλαιπωρήθηκαν, ταξιδεύοντας στην Πάτρα, έχουν κάθε δικαίωμα να είναι εξοργισμένοι. Αυτή τη φορά ο Μπάκε έκανε αλλαγές. Δεν φοβήθηκε μη τυχόν και... χαλάσει τον ρυθμό της ομάδας, όπως ισχυρίστηκε το Σάββατο. Φυσικά ρυθμός υπήρχε μόνο στο δικό του μυαλό. Τις έκανε σκεπτόμενος ότι τίποτα δεν μπορεί να πάει χειρότερα. Κι εκεί διαψεύστηκε. Η κακή εικόνα έγινε ακόμα πιο ανυπόφορη.

Αυτό που θα πω ίσως φανεί σκληρό. Ο Σουηδός διαψεύδει τις όσες καλές συστάσεις τον ακολουθούσαν, ακόμα κι από ανθρώπους των οποίων τη γνώμη σέβομαι και εκτιμώ ιδιαίτερα. Ο Παναθηναϊκός οφείλει να μην επαναλάβει το λάθος της πίστωσης χρόνου που έδωσε απλόχερα στον Αλμπέρτο Μαλεζάνι και να διορθώσει γρήγορα την επιλογή Μπάκε. Με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Μπορεί να ακούγεται σαν καραμέλα πως για όλα φταίει ένας προπονητής, αλλά με την παρούσα αρτηριοσκληρωτική λογική του Σουηδού βελτίωση δεν μπορεί να υπάρξει. Οσο ο Μπάκε είναι πιστός στο δόγμα των αριθμών και των συστημάτων και δεν υπολογίζει ποιοι παίκτες πρέπει να παίζουν, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.

Το ξεκίνημα του Παναθηναϊκού θυμίζει έντονα αυτό του 2002 με τον Φερνάντο Σάντος. Τότε η διοίκηση είχε καταλάβει ότι οι παίκτες δεν μπορούν να προσαρμοστούν στο 4-3-3 του Πορτογάλου και πήρε δραστικές λύσεις. Και με τον Μαρκαριάν στο τιμόνι οι «πράσινοι» έφτασαν στα προημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, κόντραραν στα ίσα την Πόρτο του Μουρίνιο και έχασαν πάνω στο νήμα το πρωτάθλημα. Ωστόσο, υπάρχει μία βασική διαφορά με τη σημερινή κατάσταση. Τότε, ο Παναθηναϊκός ήταν γεμάτος από παίκτες με προσωπικότητα. Σήμερα δεν είναι. Μεταγραφές έκανε, λεφτά σκόρπισε, όμως παίκτες που να μπορούν να κάνουν τη διαφορά δεν βρήκε.

Πλέον οι «πράσινοι» οφείλουν να πάνε στη Ζαπορίζια και να κερδίσουν. Οχι τόσο για να σώσουν τη φετινή ευρωπαϊκή χρονιά τους όσο για να περισώσουν ό,τι έχει απομείνει από το κάποτε βαρύ ευρωπαϊκό όνομά τους. Το όνομα που τόσο... «σκληρά προσπάθησαν» να ελαφρύνουν Σουμ, Σκάζνι και Μαλεζάνι. Ενδιάμεσα οφείλουν να σώσουν και τη χρονιά εντός συνόρων. Προλαβαίνουν να μεταμορφωθούν;

Ενα είναι το σίγουρο. Οτι όποιες αποδοκιμασίες προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς αδικούν τον Γιάννη Βαρδινογιάννη. Η διοίκηση του Παναθηναϊκού αυτό το καλοκαίρι πραγματικά έκανε το καθήκον της. Τέτοιες και τόσες μαζεμένες μεταγραφές ο κόσμος του «τριφυλλιού» είχε να δει πάνω από 20 χρόνια. Από εκεί και μετά, είναι υπόθεση του σεφ να ταιριάξει τα υλικά (έστω κι αν του ήρθαν αργά) ώστε να παρουσιάσει ένα ευπαρουσίαστο πιάτο. Στους καλούς σεφ αρκούν ελάχιστα λεπτά για να μετατρέψουν μία απλή ομελέτα σε ένα πιάτο γκουρμέ. Στους κακούς σεφ, όσο χρόνο και να τους δώσεις, το αποτέλεσμα δεν τρώγεται με τίποτα...

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube

Τις προκρίσεις τις καθορίζει το χορτάρι και όχι τα λόγια και τα ονόματα και οι Σκωτσέζοι το απέδειξαν ξανά

Η Λίβερπουλ πιστεύει πάντα πως θα σκοράρει έστω και αργά, όμως όποιος παίζει συνέχεια με τη φωτιά θα καεί!

Έκανε περίπατο στη Σερβία, αλλά ο Τούχελ θα έχει πιο δύσκολα εμπόδια για να κάνει η Αγγλία το επόμενο βήμα!

Τις μεταγραφές τις κρίνει το χορτάρι και εκεί θα κριθεί ο Ίσακ, όπως κάποτε οι Σίρερ, Ρούνεϊ, Ανρί, Κιν και Βερόν

Ο Σον υπήρξε ο καλύτερος (συμ)παίκτης που είχαν όλοι στην Τότεναμ και φεύγει σαν αληθινός αρχηγός!

Ένα πρωτάθλημα δεν κερδίζεται με καλό ξεκίνημα, αλλά άνετα χάνεται με ένα κακό, όπως σωστά έλεγε πάντα ο Σερ Άλεξ!

Ο Φρανκ με αυτά που έκανε στη Μπρεντφορντ έχει γεμάτο «ρεζερβουάρ», αλλά η Τότεναμ είναι τεράστιο ρίσκο!

Χέιζελ: Η γιορτή που με ευθύνη των μεθυσμένων οπαδών και της ανικανότητας UEFA και Βέλγων, έγινε εφιάλτης!

Όποιος από Γιουνάιτεντ και Τότεναμ πάρει το τρόπαιο, είναι ευρωπαϊκός τίτλος και φυσικά δικαιούται να πανηγυρίζει!

Ίντερ και Μπαρτσελόνα, σε δυο ματς απέδειξαν, γιατί το ποδόσφαιρο παραμένει το καλύτερο παιχνίδι στον κόσμο!