Ρότσα: «Η Αργεντινή είπε ''ως εδώ''»

Στην οικονομική κρίση που πλήττει την Ελλάδα και τις ομοιότητες που υπάρχουν σε εκείνη που υπήρχε στην Αργεντινή αναφέρθηκε ο Χουάν Ραμόν Ρότσα. Μάλιστα, ο προπονητής της ομάδας Νέων του Παναθηναϊκού τόνισε ότι οι συμπατριώτες του σώθηκαν επειδή ξεσηκώθηκαν.

Αναλυτικά όσα έγραψε στην εφημερίδα «Εργασία - Τώρα»

«Άκουσα το τελευταίο διάστημα, στην Ελλάδα, αναφορές στη μεγάλη κρίση που βασάνισε τη Αργεντινή πριν από μία δεκαετία. Υπάρχουν πολλές ομοιότητες, αλλά και διαφορές.

Ο κόσμος στην Αργεντινή ακόμη αποφεύγει να προφέρει το όνομα του Μένεμ, που κυβέρνησε στη δεκαετία του 90. Ο Μένεμ υποσχέθηκε ενίσχυση των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων. Η πολιτική του έκανε το αντίθετο, διαλύοντας και τη μεσαία τάξη, όπως και την οικονομία.

Καταστροφικές αποδείχθηκαν οι συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις και οι "συνταγές" του ΔΝΤ, τις οποίες εφάρμοζε πιστά ο Μένεμ. Καταστροφική αποδείχθηκε και η ισοτιμία "ένα προς ένα" του νομίσματος, του πέσο, με το δολάριο (1991). Όλα αυτά οδήγησαν στη χρεοκοπία του κράτους, αλλά η κοινωνία είχε χρεοκοπήσει νωρίτερα. Ο κόσμος εξεγέρθηκε το Δεκέμβριο του 2001 κι ανέτρεψε τέσσερις προέδρους σε 13 μέρες!

Μάλιστα ο ένας, ο Ντε Λα Ρούα, αυτός που έφυγε με ελικόπτερο από την ταράτσα του προεδρικού μεγάρου, δικάζεται τον Νοέμβριο. Αυτό είναι μια δικαίωση για τον κόσμο.

Η μεγαλύτερη δικαίωση, όμως, ήταν τα αποτελέσματα της εξέγερσης, χάρη στην οποία η Αργεντινή με πρόεδρο πλέον τον Κίρσνερ μπήκε σε ένα διαφορετικό δρόμο και συνήλθε, οικονομικά και κοινωνικά. Είπε "ως εδώ" στο ΔΝΤ και τους δανειστές. Και σώθηκε. Η ιδιοσυγκρασία Ελλήνων και Αργεντινών μοιάζει. Η μεγάλη διαφορά είναι οι Έλληνες ακόμη δεν αντιδρούν, αν και τα μέτρα που επιβάλλονται εδώ είναι ακόμη σκληρότερα! Βλέπω επίσης, μεγαλύτερη ανεργία στην Ελλάδα. Παρατηρώ κάτι ακόμη: Εδώ δεν γίνεται ουσιαστική συζήτηση για τις αιτίες της κρίσης. Ούτε για το πώς θα έλθει ανάπτυξη, σε μια "ξεζουμισμένη" χώρα.

Παρατηρώ ανθρώπους που εκτονώνονται βρίζοντας για ασήμαντη αφορμή τον γείτονα, ή τον διπλανό οδηγό στα φανάρια. Δεν ξέρω αν φταίνε τα δελτία ειδήσεων, που ισχυρίζονται διαρκώς πως "δεν γίνεται αλλιώς". Ξέρω όμως ότι κάθε κοινωνία που βιώνει τέτοια περιπέτεια, χρειάζεται ελπίδα κι αυτή δεν τη βρίσκεις στη μοιρολατρία. Ούτε στην έχθρα προς το διπλανό.

Χθες η Αργεντινή. Σήμερα η Ελλάδα. Αύριο ίσως κι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Αν δεις σημεία στο χάρτη, είναι απομακρυσμένα μεταξύ τους. Αν ζήσεις όμως την αγωνία εκείνου που μπορεί να χάσει τα πάντα, σε ένα βράδυ, εξαιτίας μιας κυβερνητικής απόφασης, καταλαβαίνεις πόσο κοντά είμαστε όλοι».