Στογιάκοβιτς: «Περήφανος για όσα πέτυχα…»

Τους καρπούς όσων πέτυχε στα παρκέ απολαμβάνει πλέον ως… παλαίμαχος ο Πέτζα Στογιάκοβιτς. «Είμαι περήφανος για την καριέρα μου», δηλώνει στην «El Pais» ο Σέρβος άσος. «Θέλω να μείνω κοντά στο μπάσκετ», πρόσθεσε ο άλλοτε παίκτης του ΠΑΟΚ.

Περήφανος Πέτζα

«Είμαι περήφανος για την καριέρα μου. Σε κάθε πορεία υπάρχουν σκαμπανεβάσματα. Νιώθω περισσότερο περήφανος για την εποχή που χτίσαμε τους Κινγκς, μία ομάδα που οδηγήσαμε στην κορυφή και έφτασε να διεκδικεί τον τίτλο. Φυσικά είμαι ευτυχής για το πρωτάθλημα με τους Μάβερικς. Επίσης θυμάμαι την κατάκτηση του Μουντομπάσκετ στην Ιντιανάπολις και του Ευρωμπάσκετ στην Τουρκία».

Η ζωή μετά το μπάσκετ

«Έχω τρία παιδιά και μετά από τόσα χρόνια σκληρής δουλειάς και ταξιδιών, αποφάσισα να σταματήσω. Μου λείπει το μπάσκετ, αλλά οι τραυματισμοί με ταλαιπώρησαν πολύ και με έδιωξαν από το άθλημα. Έτσι επέστρεψα στην Ελλάδα κι εξακολουθώ να έχω το σπίτι στο Μαϊάμι. Είναι δύσκολο να διατηρηθείς σε φόρμα. Παίζω και παρακολουθώ πολύ τένις. Θέλω να μείνω κοντά στο μπάσκετ. Σκέφτομαι διάφορα πράγματα: να γίνω προπονητής, σκάουτερ ή μάνατζερ. Όμως θα πρέπει να αρχίσω από το μηδέν».

Φινάλε ως πρωταθλητής

«Το πρωτάθλημα με τους Μάβερικς ήταν ευλογία για μένα. Τον Ιανουάριο του 2011 ήμουν ελεύθερος και πήγα στο Ντάλας επειδή μου τηλεφώνησε ο Ρικ Καρλάιλ, που ήταν προπονητής μου στους Πέισερς. Ήταν μία πολύ καλή ευκαιρία για μένα, αλλά δεν περίμενα να πάρουμε το πρωτάθλημα. Κανείς δεν το περίμενε. Κάθε παιχνίδι ήταν ξεχωριστό, ήταν κάτι απίστευτο».

Το μπάσκετ άλλαξε, αλλά οι σουτέρ… επιβιώνουν

«Πλέον οι παίκτες είναι πιο αθλητικοί, παίζουν πιο δυνατά και αγωνίζονται σε περισσότερες από μία θέσεις. Το μπάσκετ έχει προοδεύσει σε πολλές χώρες και τα παιχνίδια είναι πιο γρήγορα. Πάντα όμως θα υπάρχουν μεγάλοι σουτέρ. Υπάρχει, για παράδειγμα, ο Κέβιν Ντουράντ που είναι εξαιρετικός, όπως και άλλοι παίκτες παλιάς κοπής. Ο Ντουράντ είναι σπουδαίος σκόρερ, αλλά σαν κλασικό σουτέρ θαυμάζω περισσότερο τον Ρέι Άλεν. Κάνει τα πάντα τέλεια στο σουτ του».

Ο Ναβάρο ξεχωρίζει

«Στην Ευρώπη ξεχωρίζω τον Ναβάρο. Ξέρει καλά να βάζει τρίποντα. Γι’ αυτό τον λένε ‘La Bomba’. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν σωματικά. Οι αντίπαλοί σου είναι πολύ γρήγοροι και ταλαντούχοι. Επίσης έχει σημασία και ο χρόνος προσαρμογής. Για μένα ήταν καλό που πήγα στους Κινγκς. Στα δύο πρώτα χρόνια ήμουν στον πάγκο, αλλά έμαθα πράγματα κι απέδειξα πως μπορώ να παίξω. Αν πας στο ΝΒΑ στα 25, τα 26 ή τα 27 σου, πρέπει να αρχίσεις έναν νέο τρόπο ζωής και αν έχεις βγάλει πολλά λεφτά στην Ευρώπη, είναι δύσκολο να αρχίσεις από το μηδέν στο ΝΒΑ. Είναι λογικό να σκεφτείς ‘να επιστρέψω στη χώρα μου, για να παίζω και να είμαι χαρούμενος’».

Μπορεί ο Ρούμπιο

«Ο Ρούμπιο είναι εξαιρετικός. Κάθε παίκτης έχει αδυναμίες, έτσι κι αυτός στο σουτ. Είναι σημαντικό κάθε χρόνο να βελτιώνεσαι, διαφορετικά δεν είσαι ανταγωνιστικός. Ο Ρίκι θα είναι καλύτερος στο ΝΒΑ από ό,τι στην Ευρώπη, του ταιριάζει περισσότερο το παιχνίδι εκεί, γιατί είναι πολύ γρήγορο. Σίγουρα μπορεί να βελτιώσει το σουτ του. Ο Τζέισον Κιντ είναι το τέλειο παράδειγμα. Χρειάζεται δουλειά όμως».