Εβαλε τα κομμάτια στη σωστή θέση τους (Sportday / Χρήστος Σωτηρακόπουλος)

Η εύκολη (όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι) νίκη της ΑΕΚ οφείλεται εν πολλοίς σε δύο παράγοντες: στην αναμφισβήτητη κλάση του Νίκου Λυμπερόπουλου και στο ορθολογικό σχήμα του Φερέρ, ο οποίος αποφάσισε να αφήσει για λίγο τα πειράματα και να βάλει τα σωστά κομμάτια στη σωστή θέση. Η επιστροφή του Μεσσήνιου στη φυσική θέση του συνοδεύτηκε από την επιστροφή του ίδιου στα γκολ, αλλά και από το επιθετικό ξεμπλοκάρισμα της «Ένωσης». Δίπλα του ο Καπετάνος, στον οποίο πιστώνεται όλο το πρώτο γκολ, έμοιαζε ανακουφισμένος από την επιστροφή στην επιθετική γραμμή, μακριά από την ταλαιπωρία της δεξιάς πτέρυγας που γεύτηκε στο Μιλάνο.

Το ευτυχές για την ΑΕΚ ήταν ότι κατάφερε να ανοίξει το σκορ πριν ανοίξουν οι ουρανοί. Διότι όσο το παιχνίδι θα κυλούσε στο 0-0, η πίεση από τον κόσμο και το βαρύ τερέν θα έκαναν τα πόδια των παικτών να μοιάζουν με βαρίδια. Το πιο σημαντικό όμως είναι η επιστροφή του Ακη Ζήκου. Οχι τόσο για το επερχόμενο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό όσο για τα παιχνίδια με Αντερλεχτ και Λιλ. Σε αυτά τα παιχνίδια ένας υγιής Ζήκος (έστω και για ένα μισάωρο) κάνει τους συμπαίκτες του ακόμα καλύτερους. Αλλωστε, τέτοια παιχνίδια τα έχει φάει με το κουτάλι. Στα θετικά πιστώνεται και η καλή παρουσία του Λαγού τόσο σε ρόλο δεξιού χαφ όσο και σε αυτόν του αριστερού μπακ. Προσόντα διαθέτει αναμφισβήτητα. Αρκεί να μην έχει τόσες ψυχολογικές μεταπτώσεις. Αν σταθεροποιήσει κι άλλο την απόδοσή του, προσθέτει στον Ρεχάγκελ μία αξιόπιστη λύση στη μετα-Φύσσα εποχή.

Αυτό που παραμένει αναπάντητο ερώτημα είναι τι απέγινε η καλύτερη (κατ' εμέ) ομάδα του περσινού δευτέρου γύρου του πρωταθλήματος. Ο Ηρακλής εξακολουθεί να «ψάχνεται», να διακατέχεται από το σύνδρομο του «ΟΑΚΑ» και να γυρεύει καλά πατήματα. Και τώρα που η Βίσλα απέλυσε τον Πετρέσκου, θέλει μεγάλη προσοχή μην τυχόν και στον επαναληπτικό με τους Πολωνούς καταστρέψει αυτό που με τόσο κόπο «έχτισε» στην Κρακοβία. Πάντως, η αναιμική παρουσία του «Γηραιού» είναι ακόμα μία απόδειξη για τη φτώχεια του ελληνικού πρωταθλήματος, που δεν έχει την πολυτέλεια να στερείται το καλό ποδόσφαιρο που αποδεδειγμένα μπορεί να προσφέρει η ομάδα του Κωφίδη. Ο Ηρακλής μπορεί (και πρέπει) να βρει τη χαμένη αγωνιστική ταυτότητά του πριν να είναι πολύ αργά.