Η συγκλονιστική ιστορία των πραγματικών «Μπέντζαμιν Μπάτον» (vid)

Κοιτώντας τους αδελφούς Μάθιου και Μάικλ Κλαρκ δεν παρατηρείς τίποτα περίεργο αφού η όψη τους δεν διαφέρει σε πολλά από εκείνη ενός τυπικού 40άρη. Μια απλή ματιά στο σπίτι τους όμως, αποκαλύπτει μια συγκλονιστική αλήθεια που οι περισσότεροι από εμάς είχαμε γνωρίσει μόνο στο σινεμά. Όπως συνέβαινε με τον Μπραντ Πιτ στην ταινία «Μπέντζαμιν Μπάτον», οι δυο τους μικραίνουν καθώς μεγαλώνουν και στη ζωή τα happy ends σπανίζουν.

Η απίστευτη ιστορία τους έρχεται στο φως από ένα ντοκιμαντέρ του βρετανικού «Channel 4» το οποίο θα προβληθεί την προσεχή Δευτέρα, 3/12.

Οι δύο άνδρες μέχρι πριν από έξι χρόνια ζούσαν μια φυσιολογική ζωή, διατηρούσαν τις δουλειές τους, τους φίλους και τις σχέσεις τους. Από εκείνο το σημείο και μετά όμως, όλα άλλαξαν. Ενώ το σώμα τους συνεχίζει και αναπτύσσεται κανονικά (σε αντίθεση με τη μυθοπλασία της ταινίας) δεν συμβαίνει το ίδιο και με την πνευματική και συναισθηματική τους κατάσταση που ακολουθεί το ακριβώς αντίθετο μονοπάτι.

Πλέον ο Μάθιου στα 39 και ο Μάικλ στα 42 του χρόνια έχουν τις επιθυμίες, τις αγωνίες και τα… παιχνίδια επτάχρονων παιδιών. Στο δωμάτιο τους –γιατί αναγκάστηκαν να αφήσουν τα σπίτια τους- βρίσκει κανείς αρκουδάκια, τρενάκια, τηλεκατευθυνόμενα και κάθε λογής αντίστοιχα αντικείμενα.

Και οι δύο πάσχουν από μια εκφυλιστική διαταραχή που δεν επιδέχεται θεραπείας και που ήρθε σαν κεραυνός να διαλύσει τις ζωές τους, όπως κι αυτές των γονιών τους που –συνταξιούχοι πια- μεγαλώνουν για δεύτερη φορά τα παιδιά τους, με μόνη διαφορά πως τώρα δεν μπορούν να περιμένουν πως μια μέρα θα τα δουν και θα τα καμαρώσουν όπως τα ονειρεύονται…

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο, όταν η ιστορία τους έγινε γνωστή, τα δύο αδέλφια είχαν γνωστική ηλικία δεκάχρονων και μέσα σε μερικούς μήνες έφτασαν στα 7. Όπως όλα τα παιδιά, ξυπνούν συχνά τα βράδια ζητώντας τη μαμά τους, έχουν προτιμήσεις και απέχθειες σχετικά με το φαγητό, ενώ μόλις πρόσφατα –όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ του Channel 4- σταμάτησαν να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν μαχαίρι και πιρούνι όταν τρώνε.

«Μπορεί να συμπεριφέρονται έτσι, αλλά γνωρίζω καλά πως ούτε είναι ούτε θα ξαναγίνουν ποτέ χαριτωμένα μικρά αγοράκια», λέει μπροστά στην κάμερα η μητέρα τους, η οποία δέχεται στωικά το διπλό αυτό χτύπημα της μοίρας.

Είναι θέμα χρόνου να υπάρξει αντίστοιχος εκφυλισμός όλων των σωματικών λειτουργιών τους και με αυτόν θα έρθει και η απόλυτη εξάρτηση από τους γονείς τους λίγο πριν το οριστικό τέλος που –όσο παράλογο κι αν φαίνεται αυτό- θα συνοδευτεί από το σπαρακτικό κλάμα που μπορείς να ακούσεις μόνο από νεογέννητα…



Επιμέλεια: Νικόλας Ακτύπης