«Συμπάσχω με όλο τον κόσμο»

Ο Μαραβέγιας σχολίασε τα προβλήματα του κόσμου, λόγω της οικονομικής κρίσης, τονίζοντας πως συμπάσχει μαζί του, καθώς "τρώνε από παντού σφαλιάρες", όπως υποστήριξε σχετικά.

«Πόσο χειρότερα να γίνουν τα πράγματα; Πιο κάτω είναι ο πόλεμος…», σχολίασε για τις συνθήκες που ζει πλέον ο Έλληνας, ενώ ευχαρίστησε τον Άλκη Αλκαίου για τη συνεργασία τους στο νέο CD.

Αποσπάσματα όσων είπε ο Κώστας Μαραβέγιας στους 94,6 και την εκπομπή «Μπαμ και κάτω», με τους Μπάμπη Χριστόγλου και Μιχάλη Λεάνη:

Για το πως αισθάνεται με τις παρούσες συνθήκες: «Αισθάνομαι μέρος μιας δράσης ανθρώπων που δεν σταματούν και παράγουν πράγματα παρά τις άσχημες συνθήκες της εποχής. Πρέπει να προλαβαίνουμε τις καταστάσεις, να μην έρχονται οι μπόρες και μετά να κοιτάμε τι θα κάνουμε. Εναρμονίζομαι στα δεδομένα της εποχής και στο τι μπορεί να δώσει ο καθένας. Κάνουμε ό, τι καλύτερο μπορούμε για να έρχεται ο κόσμος. Συμπάσχω μαζί τους, γιατί τρώνε από παντού σφαλιάρες. Παραμένω ενεργός και προσπαθώ να πείσω τον κόσμο να μην μένει κλεισμένος μέσα στο σπίτι του».

Για τις εμφανίσεις του στο Passport και το νέο του CD: Στο Passport παίζω μπασοκίθαρο. Έρχεσαι και... μερακλώνεις. Οι στίχοι στο νέο μου CD είναι όλοι του Άλκη Αλκαίου. Μια σπουδαία συνεργασία, τον εκτιμώ βαθύτατα, από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους που έχουμε. Μεγάλη ευθύνη, αλλά είναι καλό γιατί με έβαλε σε… λούκι. Είναι ένας δίσκος ακρόασης. Όσο τον ακούς, τόσο τον αγαπάς. Ο κόσμος τον υποδέχεται με αγάπη, καλοπροαίρετα. Δεν μπορώ να πω Μητροπάνο. Είναι σχέση αγάπης και στοργής. Βρισκόμαστε συχνά, ξενυχτάμε, τραγουδάμε, συζητάμε μαζί διάφορα θέματα. Έχουμε ανησυχίες κοινές. Είμαι πιο κοντά με Νατάσσα Μποφίλου και Πάνο Μουζουράκη. Δεν θα έκανα hip-hop γιατί δεν το έχω νομίζω. Ο στίχος και ο τρόπος έκφρασης δεν θα με βοηθούσαν.

Για την μουσική του: Γράφω μόνος τα τραγούδια μου, δεν μπορώ να ακούω άλλων τραγουδιών εύκολα. Θέλω να βάζω σε λογική σειρά τα κομμάτια μου. Ωστόσο, υπάρχουν στίχοι και τραγούδια που με ιντριγκάρουν. Έχω κάνει έτσι κι αλλιώς κομμάτια που δεν ήταν δικά μου. Μ’ αρέσουν τα τραγούδια της… παρέας. Είναι μεγάλος ο πλούτος της ελληνικής μουσικής και καλό είναι να τα έχουμε τραγουδήσει, είτε μόνοι μας, είτε με παρέα. «Κλέβω» τεχνοτροπίες κάποιες φορές. Θα είμαι ευγνώμων μια ζωή σε πολλούς μεγάλους τραγουδιστές για τα ακούσματα που έχω όλα τα χρόνια. Ναι βρίσκεις αγάπη πολλές φορές».

Για τις συνθήκες στη χώρα μας: Δεν έχουμε… κράτος. Τυχαία έχουμε φως, νερό… Να φτιάξω το γήπεδο, αλλά άστο να πηγαίνουν τα μικρά παιδιά να παίζουν. Αφού το πλήρωσες που το πλήρωσες πχ το ΟΑΚΑ. Το ποτήρι το βλέπω μισογεμάτο, αλλά τώρα πια… είναι μισοάδειο! Η μεγαλύτερη ηλιθιότητα που ακούγαμε όλα τα χρόνια, «καλά εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο»; Ναι, ο καθένας με το κομμάτι του μπορεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο. Πόσο χειρότερα να γίνουν τα πράγματα; Πιο κάτω είναι ο πόλεμος… Όσοι είναι πάνω στα «πράγματα» είναι δουλοπρεπείς. Δεν έχουν τη δύναμη να μοχθήσουν για την πατρίδα. Είναι δυνατό να σου κόβουν το ρεύμα, επειδή πχ χρωστάς 70 ευρώ»;