Δεν χρειάζεται μεμψιμοιρία (Sportday / Χρήστος Σωτηρακόπουλος)

Καταντάει μονότονο, αλλά είναι διαχρονική ποδοσφαιρική αλήθεια. Σε μία προκριματική φάση εθνικών ομάδων, το μοναδικό, μα το μοναδικό που μετράει είναι η συλλογή βαθμών στο σακούλι. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.
Οι καλές ή οι κακές εμφανίσεις ξεθωριάζουν έπειτα από μερικές ημέρες.
Οι προκρίσεις έρχονται μόνο με βαθμούς.

Θα ήταν τουλάχιστον αχάριστο, ή καλύτερα μεμψίμοιρο, να γκρινιάζουμε, όταν μετά τις δύο πρώτες αγωνιστικές έχουμε διατηρήσει το απόλυτο, κάτι που είχε να συμβεί από την προκριματική φάση του Euro '96, όταν είχαμε ξεκινήσει με ισάριθμες επιτυχίες απέναντι στα Νησιά Φερόε και τη Φινλανδία. Θυμίζω ότι οι φιναλίστ του τελικού του Μουντιάλ, Γαλλία και Ιταλία, έχουν ήδη απώλειες, κάτι που συμβαίνει μέχρι στιγμής με τα περισσότερα ηχηρά ευρωπαϊκά ονόματα (Ισπανία, Αγγλία, Πορτογαλία).

Σύμφωνοι, το δεύτερο ημίχρονο ήταν αγχωτικό. Σύμφωνοι, οι Νορβηγοί είχαν τις ευκαιρίες για να φτάσουν στην ισοφάριση. Σε τέτοια παιχνίδια όμως δεν ψάχνεις για στυλ, ψάχνεις τρόπο να πάρεις τους τρεις βαθμούς και να προχωρήσεις. Σε ένα τόσο περιπετειώδες παιχνίδι, που ξεκίνησε με 45 λεπτά καθυστέρηση, σε έναν τόσο βαρύ αγωνιστικό χώρο, δεν ψάχνεις ούτε το θέαμα ούτε την επίδειξη τεχνικής. Απλώς την ουσία.

Να σταθούμε στο κεντρικό αμυντικό δίδυμο (Κυργιάκος - Ανατολάκης), που ήταν άψογο, τον σταθερό Νικοπολίδη, τον Κατσουράνη, που εκτός από το γκολ «σκούπιζε» με μαεστρία ό,τι δημιουργείτο μπροστά από τους δύο στόπερ. Ας σταθούμε και στη «βοήθεια» του Χαρέιντε, που στην επανάληψη είχε την έμπνευση να τραβήξει πλάγια τον Σόλσκιερ, γλιτώνοντας την ελληνική άμυνα από τον μεγαλύτερο πονοκέφαλό της.

Η νίκη ήρθε με «επαγγελματικό» τρόπο, καλή εμφάνιση στο πρώτο, υπερπροσπάθεια στο δεύτερο και ελάχιστα λάθη, που ευτυχώς δεν κόστισαν. Ενδεχομένως ούτε και οι πιο αισιόδοξοι θα περίμεναν ξεκίνημα με δύο επιτυχίες και μηδέν παθητικό.
Νίκες που έρχονται με τον κλασικό πλέον ελληνικό τρόπο. Κάπως έτσι πήραμε την πρόκριση στο περασμένο Euro, κάπως έτσι φτάσαμε μέχρι το κύπελλο. Και το σημαντικότερο είναι ότι πλέον την Τετάρτη στη Ζένιτσα μία ισοπαλία απέναντι στη Βοσνία δεν θα είναι καταστροφή.