O οδηγός Μίκαελ Σουμάχερ

Ρίχνοντας κανείς μια ματιά στην κατηγορία «Ρεκόρ» καταλαβαίνει αμέσως τι είδους οδηγός είναι ο Μίκαελ Σουμάχερ. Αν πάλι βαριέται τους πολλούς αριθμούς, δεν έχει παρά να διαβάσει το σχόλιο της επίσημης ιστοσελίδας της Φόρμουλα 1: «Στατιστικώς, ο Μίκαελ Σουμάχερ είναι ο καλύτερος οδηγός στην Ιστορία». Στατιστικώς, φυσικά και είναι. Πιο σωστά, ο Σουμάχερ είναι ο πιο πετυχημένος οδηγός στην Ιστορία. Ωστόσο, παρά τους τίτλους και τα αμέτρητα ρεκόρ, ακόμη πολλοί υποστηρίζουν ότι ο Σουμάχερ δεν είναι ο καλύτερος οδηγός όσον αφορά στον καθαρά αγωνιστικό τομέα, δηλαδή τον χειρισμό του μονοθεσίου και σίγουρα ότι δεν είναι όσο θεαματικός ήταν, για παράδειγμα, ο σπουδαίος Άιρτον Σένα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αλήθεια βρίσκεται, βέβαια, πάντα κάπου στη μέση. Άλλωστε, κανείς δεν φτάνει τυχαία σε επιτεύγματα σαν αυτά του Σουμάχερ εάν δεν έχει κάτι το ξεχωριστό. Και οι ξεχωριστές οδηγικές ικανότητες του «Σούμι» ποικίλουν, ανεξάρτητα με το τι μπορεί να του προσάψει κανείς, κάνοντας πάντα την εμφάνισή τους στα πιο κρίσιμα σημεία. Πως αλλιώς θα γινόταν εφτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής ο τύπος;

Ο Μίκαελ Σουμάχερ έγινε διάσημος κατά τη διάρκεια της καριέρας του για την ικανότητά του να πετυχαίνει ταχύτερο γύρο στα πιο κρίσιμα σημεία ενός γκραν πρι, για την ικανότητά του να φτάνει το μονοθέσιο στα όριά του αλλά κυρίως για την σπάνια οδηγική ικανότητά του στο βρεγμένο οδόστρωμα.

Και αυτή η τελευταία, του έχει δώσει πάρα πολλές νίκες στην καριέρα του, αφού κατά τη διάρκεια ενός γκραν πρι σε συνθήκες βροχής, η ατομική ικανότητα του οδηγού είναι ο νούμερο ένα παράγοντας που θα κρίνει τη νίκη, πάνω από ομαδική προσπάθεια, επιδόσεις μονοθεσίου, τακτική κλπ. Ορισμένες από τις καλύτερες εμφανίσεις του Σουμάχερ έχουν γίνει στη βροχή, κάτι που στο πέρασμα του χρόνου του χάρισε τίτλους όπως «Βασιλιάς της Βροχής» (Regenkonig) ή «Άρχοντας της Βροχής» (Regenmeister). Χαρακτηριστικά παραδείγματα της θρυλικής πλέον ικανότητάς του να οδηγεί στο όριο υπό βροχή είναι δύο συγκεκριμένες νίκες του. Στο ισπανικό γκραν πρι, το 1996, ο Σουμάχερ πήρε την πρώτη του νίκη για τη Ferrari, πραγματικά… χορεύοντας στη βροχή. Παρά το γεγονός πως τότε ακόμη το κόκκινο μονοθέσιο ήταν σημαντικά κατώτερο από αυτό της Williams, ο Σουμάχερ κατάφερε υπό καταρρακτώδη βροχή να «ανοίγει» τη διαφορά από τους αντιπάλους του κατά αρκετά δευτερόλεπτα σε κάθε γύρο (!) φτάνοντας σε μια θριαμβευτική νίκη. Ακόμη μια ξεχωριστή παράσταση του «Σούμι» έλαβε χώρα στο γκραν πρι της Μαλαισίας το 2001, όταν μια τοπική καταιγίδα έπληξε τη μισή μόνο πίστα. Ενώ όλοι οι άλλοι επέλεξαν λάστιχα βροχής, ο Σουμάχερ επέλεξε ενδιάμεσα λάστιχα και άρχισε να… πετάει. Μέσα σε λίγους γύρους, από την 11η θέση βρέθηκε πρωτοπόρος και έφτασε σε μια ακόμα εμφατική νίκη.

Ένα άλλο ιδιαίτερα ανεπτυγμένο χαρακτηριστικό που του έχει δώσει πολλές σημαντικές νίκες στην καριέρα του, είναι η ικανότητά του να πετυχαίνει ταχύτερους γύρους σε κρίσιμα σημεία των γκραν πρι και έτσι να καταφέρνει να προσπερνά τους αντιπάλους του κατά τη διάρκεια των pit stops. Κάτι που όταν καταφέρνει ένας πιλότος να πετύχει, αμέσως έχει και περισσότερες πιθανότητες να φτάσει σε μια νίκη στη Φόρμουλα 1, όπου τα προσπεράσματα μέσα στην πίστα δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα…

Όταν ο Σουμάχερ «κολλήσει» πίσω από έναν αντίπαλο στην πίστα, συχνά θα περιμένει μέχρι αυτός να μπει στα pits για ανεφοδιασμό, χωρίς να επιχειρήσει να τον προσπεράσει νωρίτερα. Ενώ ο αντίπαλος στους πρώτους γύρους θα «παλεύει» με το μονοθέσιό του, στην προσπάθειά του να πλησιάσει τον προηγούμενο ρυθμό του, αυτή τη φορά όμως με περισσότερο βάρος λόγω των καυσίμων, ο Σουμάχερ τότε είναι που θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί την άδεια πίστα μπροστά του και το σαφώς ελαφρύτερο δικό του μονοθέσιο προκειμένου να κάνει μια σειρά ταχύτατων γύρων και να «ανοίξει» τη διαφορά. Και όπως αποδείχθηκε ουκ ολίγες φορές στην καριέρα του, αυτή η διαφορά ήταν αρκετή, ούτως ώστε όταν θα έρθει η σειρά για το δικό του pit stop να επανέρθει στην πίστα μπροστά από τον αντίπαλό του. Το πιο ξακουστό παράδειγμα της τακτικής αυτής ήταν το ιαπωνικό γκραν πρι, το 2000, όταν ο Σουμάχερ προσπέρασε στα pits τον Μίκα Χάκινεν και κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα για τη Ferrari μετά το 1979.

Όσο για το τρίτο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα του Σουμάχερ, την ικανότητά του να οδηγεί πάντα στο όριο, δεν χρειάζεται να γραφτούν πολλά πράγματα. Ή μάλλον, ακόμη καλύτερα, όσα και να γραφτούν, δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί με λέξεις. Στην προκειμένη περίπτωση απλώς θα χρειαστεί να παραφραστεί η γνωστότερη κινεζική παροιμία: Ένα βίντεο αξίζει όσο χίλιες λέξεις…

Trivia

• Την Πρωτομαγιά του 1994 ο Σουμάχερ τερματίζει 1ος στο γκραν πρι του Σαν Μαρίνο, το οποίο αποτέλεσε την πιο «μαύρη σελίδα» της Φόρμουλα 1. Ο κατά πολλούς πιο προικισμένος οδηγός στην ιστορία, ο θρυλικός Άιρτον Σένα, θα χάσει τη ζωή του ακαριαία όταν το μονοθέσιό του βγήκε από την πίστα λόγω μηχανικής βλάβης στο τιμόνι και προσέκρουσε σε τοίχο με ταχύτητα 211 χιλιομέτρων/ώρα. Μια ημέρα νωρίτερα, στα επίσημα δοκιμαστικά, είχε σκοτωθεί ο Αυστριακός πιλότος, Ρόλαντ Ράτσενμπεργκερ, ενώ αρκετά ήταν και τα ατυχήματα κατά τη διάρκεια του αγώνα. Έξι χρόνια μετά, στην πίστα της Μόντσα, ο Σουμάχερ φτάνει στην 41η νίκη του, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Σένα. Στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα, δείχνει πιθανώς για πρώτη και τελευταία φορά ότι και αυτός… είναι άνθρωπος και όχι ρομπότ. Μιλώντας για τη επιρροή του Βραζιλιάνου πιλότου στη ζωή του, «λυγίζει» και ξεσπάει σε κλάματα. Και το πιο φοβερό; Αυτό ήταν το πρώτο γκραν πρι, μετά το θάνατο του Σένα, που κάποιος έχασε τη ζωή του. Μετά από μια τρομερή καραμπόλα, ένα κομμάτι μονοθεσίου που πετάχτηκε, χτύπησε θανάσιμα τον πυροσβέστη, Πάολο Γκισλιμπέρτι.

• Δώδεκα χρόνια μετά τον τραγικό θάνατο του Σένα, το 2006, ο Μίκαελ Σουμάχερ, στο ίδιο γκραν πρι που σκοτώθηκε ο Βραζιλιάνος, στην (αναμορφωμένη) πίστα της Ίμολα, θα φτάσει στην 66η pole position και θα περάσει στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας, αφήνοντας πίσω του τον αδικοχαμένο πιλότο.

• Στο γκραν πρι του Βελγίου, το 2001, φτάνει τις 52 νίκες και ξεπερνάει τον Αλέν Προστ.

• Στο πρωτάθλημα του 2002 ο Σουμάχερ παίρνει 11 νίκες και σπάει για πρώτη φορά το σχετικό ρεκόρ, που μέχρι τότε ο ίδιος μοιραζόταν με τον Νάιτζελ Μάνσελ (9 νίκες). Αυτή τη σεζόν μάλιστα ανέβηκε στο βάθρο σε όλα τα γκραν πρι.

• Το 2003, σε ψηφοφορία 10.000 αναγνωστών για το BBC, ο «Σούμι» ψηφίστηκε ως «Ο κορυφαίος οδηγός γκραν πρι στην Ιστορία», λαμβάνοντας το 64% των συνολικών ψήφων. Δεύτερος ήταν ο Άιρτον Σένα με 26% και τρίτος ο Χουάν Φάντζιο με 4%. Ακόμη ο Σουμάχερ δεν είχε κατακτήσει τον έβδομό του τίτλο…

• Δεν έχει περάσει ποτέ σεζόν που δεν έχει πάρει τουλάχιστον μια νίκη. Εξαίρεση αποτελεί η παρθενική του στη Φόρμουλα 1, το 1991, όταν όμως αγωνίστηκε μονάχα σε έξι γκραν πρι.

• Είναι ο πρώτος Γερμανός οδηγός που αγωνίστηκε με τα χρώματα της πατρίδας του, ο οποίος έφτασε στην κορυφή της Φόρμουλα 1.

• Η πίστα του Σπα στο Βέλγιο είναι η αγαπημένη του. Αυτό οφείλεται, αφ’ ενός, στο ότι στη συγκεκριμένη πίστα έκανε το ντεμπούτο του στη Φόρμουλα 1 (1991) και πέτυχε την πρώτη του νίκη (1992), αφ’ ετέρου, στο ότι η πίστα του Σπα θεωρείται η πιο δύσκολη και απαιτητική στο πρωτάθλημα.

• Έχει δηλώσει ότι ο Μίκα Χάκινεν ήταν ο αντίπαλος που σεβάστηκε περισσότερο κατά τη διάρκεια της καριέρας του.

• Κατά τη διάρκεια των αγώνων δεν διστάζει να ανακουφίσει τις ανάγκες του όσο οδηγεί. Δήλωσε σχετικά: «Έχει τόση ζέστη εκεί μέσα που όλα στεγνώνουν».