Όσοι ασκούν διοίκηση, προφανώς, έχουν την ευθύνη για όσα συμβαίνουν στην περιοχή των καθηκόντων τους, ακόμη κι αν δεν είναι οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές, αλλά κάποιοι υφιστάμενοί τους.
Ο πρωθυπουργός, για παράδειγμα, έχει την πολιτική ευθύνη για πράξεις ή παραλείψεις των υπουργών του και, στην περίπτωση που αυτοί προκαλέσουν βλάβη στο δημόσιο συμφέρον, τους αντικαθιστά ή τους υποχρεώνει να παραιτηθούν.
Ούτε ο ίδιος, όμως, μένει στο απυρόβλητο. Ελέγχεται για λανθασμένη κρίση στην αξιολόγηση των στελεχών του. Αυτό, βεβαίως, ισχύει όταν οι επιλογές ή οι παραλείψεις των προσώπων που κατέχουν θέσεις εξουσίας δεν παράγουν υπόνοιες για διάπραξη ποινικά κολάσιμων πράξεων.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Τάσου Παππά στο aixmi.gr