Ζαγοράκης: «Έζησα ένα παραμύθι...»

Για τη δωδεκαετή θητεία του στην εθνική ομάδα, από τα «πέτρινα» χρόνια μέχρι το θαύμα της Πορτογαλίας και το μεγάλο αντίο του, μίλησε ο Θοδωρής Ζαγοράκης στον τηλεοπτικό σταθμό TV-100 της Θεσσαλονίκης.

Αναφερόμενος στους λόγους της αποχώρησής του από την εθνική ομάδα είπε: «Επεξεργαζόμουν αυτή τη σκέψη, αρκετό καιρό πριν. Θεωρώ ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή. Δεν ήταν εύκολη η απόφαση. Η Εθνική αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου και αυτή η πορεία των δώδεκα χρόνων μου άφησε πολλά συναισθήματα. Η απόφασή μου δεν έχει να κάνει με τη φυσική κατάσταση ή οτιδήποτε άλλο ζήτημα, αγωνιστικού χαρακτήρα. Κάποια στιγμή έρχεται ο κορεσμός από πολλά πράγματα. Έκρινα λοιπόν ευσυνείδητα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή. Είδα ότι ορισμένα πράγματα που θα ήθελα να προσφέρω στην ομάδα, δεν θα ήμουν στο σημείο στο οποίο θα έπρεπε να ήμουν. Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει η απόφασή μου. Είναι οριστική».

Όσο για την πρώτη του συμμετοχή με το εθνόσημο, θυμήθηκε: «Ήταν το πρώτο παιχνίδι της Εθνικής μετά το Μουντιάλ στα Νησιά Φερόε με την ομώνυμη ομάδα. Θυμάμαι μπήκα μεταξύ 70ου και 80ου λεπτού στη θέση του Μηνά Χατζίδη. Κάθε συμμετοχή στην Εθνική αποτελούσε και αποτελεί τη μεγαλύτερη τιμή για κάθε ποδοσφαιριστή», ενώ εξέφρασε την αισιοδοξία πως η εθνική ομάδα θα είναι παρούσα στην τελική φάση του EURO 2008. «Η Εθνική έχει τα φόντα και τις προοπτικές να προκριθεί στο επόμενο Euro. Ξεκίνησε ιδανικά και είναι λογικό να υπάρχει αισιοδοξία. Κοιτάζοντας το κάθε παιχνίδι διαφορετικά, θα τα καταφέρει».

Όπως είναι φυσικό, ο άθλος της Πορτογαλίας το 2004 θα μείνει χαραγμένο για πάντα στη μνήμη του. «Σε καμία περίπτωση δεν φανταζόμουν ότι θα φτάναμε σε αυτό το σημείο. Ό,τι είχε να κάνει με την πορεία με την Εθνική άγγιξε το τέλειο. Καλύτερα δεν γινόταν. Έγιναν πολλά. Με τους περισσότερους είμαστε καλοί φίλοι κι αυτή η φιλία που αναπτύχθηκε στηρίχθηκε στον αλληλοσεβασμό που υπήρχε. Ήμασταν μια οικογένεια, αποδεχθήκαμε όλοι ανεξαιρέτως κάποιους κανόνες. Κάθε μέρα συνέβαινε κάτι καινούργιο. Ήταν τέτοια η ροή, σαν να επρόκειτο για παραμύθι. Αυτό που συνέβη ήταν απίστευτο. Κακά τα ψέματα, λίγοι πίστευαν στην Εθνική», τόνισε, ενώ μιλώντας για τα πρώτα βήματα της πορείας προς το θαύμα, είπε: «Ήταν πολύ σημαντικό το ότι ξεκινήσαμε με νίκη επί της Πορτογαλίας, ισοπαλία με την Ισπανία γιατί ξαφνικά νιώσαμε ότι ήμασταν οι πρωταγωνιστές του ομίλου και τονώθηκε η αυτοπεποίθησή μας. Μετά μπήκαμε στις οκτώ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Μερικές φορές βλέπω τους αγώνες. Με την Ισπανία, τη Γαλλία τη Ρωσία. Με τη Ρωσία περάσαμε ένα εφιαλτικό 20πτο. Δεν θα ξεχάσω τη φάση στο 88ο ή 89ο λεπτό, όταν η μπάλα πέρασε παράλληλα της γραμμής της εστίας μας. Εκεί παγώσαμε όλοι. Πολλές φορές το συζητάμε και γελάμε».

Αναφερόμενος στα προηγούμενα «πέτρινα» χρόνια είπε: «Στο παρελθόν η Εθνική πέρασε δύσκολες στιγμές. Ήταν πολλές οι απογοητεύσεις. Πολλές φορές φτάσαμε στη πηγή και δεν ήπιαμε νερό. Σε δύο-τρεις περιπτώσεις όλα κρίθηκαν στο τελευταίο παιχνίδι κι όταν δεν τα καταφέρνεις, σου μένει η πικρία. Τα τελευταία χρόνια όμως έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στην ομάδα, προς το καλύτερο ασφαλώς. Πλέον όλοι αναζητούν ή προσπαθούν να εξασφαλίσουν μια θέση στην Εθνική, κάτι που στο παρελθόν δεν υπήρχε. Σήμερα η Εθνική αποτελεί τον διακαή πόθο για κάθε ποδοσφαιριστή κι αυτό πρέπει να συμβαίνει. Η ομάδα έχει μπει σε σωστές βάσεις κι εφόσον διατηρηθεί θα παραμένει υπολογίσιμη δύναμη».

Ερωτηθείς τέλος για το αν και από ποιο πόστο θα προσφέρει τις υπηρεσίες του στην εθνική ομάδα, αφού άλλωστε του έχει γίνει σχετική πρόταση από τον Βασίλη Γκαγκάτση, δεν θέλησε να ανοίξει τα χαρτιά του: «Για μένα αποτελεί τη μεγαλύτερη τιμή κάθε είδους συνεργασία με την Εθνική. Είναι ωστόσο πολύ νωρίς ακόμη για να το συζητήσουμε».