Δεν της χάλασε το πάρτι…

Σε… εξαιρετική φιλοξενούμενη αποδείχθηκε η Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου στο φιλικό του «Σταντ ντε Φρανς» κόντρα στη Γαλλία προς τιμήν του Ζινεντίν Ζιντάν και των ομάδων που κατέκτησαν το Μουντιάλ 1998 και το EURO 2000, αφού δεν… προσπάθησε ιδιαίτερα για να χαλάσει το πάρτι που είχαν στήσει οι Γάλλοι τόσο σε εξέδρα όσο και μέσα στο γήπεδο. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης παρουσιάστηκε εντελώς άχρωμη, με ελάχιστη φαντασία και χωρίς καθαρό μυαλό στο παιχνίδι της σε αυτό το ματς και μοιραία υπέκυψε 1-0 κόντρα στους «τρικολόρ» που ναι μεν διατηρούσαν με άνεση τον έλεγχο του παιχνιδιού καθ’ όλη τη διάρκεια του 90λέπτου, ωστόσο ποτέ δεν ανέβασαν τους ρυθμούς τους σε κάτι περισσότερο από το ρελαντί, πέρα από τα πρώτα δυνατά 15-20 λεπτά. Το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης πέτυχε στο 26ο λεπτό ο Τιερί Ανρί με κοντινή κεφαλιά, ύστερα από το μοναδικό ουσιαστικό λάθος της ελληνικής άμυνας. Πολύ καλή η Ελλάδα στον αμυντικό τομέα, όμως από τη μέση και μπροστά δεν κατάφερε να παρουσιάσει κάτι ιδιαίτερο.

Το ματς

Λίγα πράγματα παρουσίασε η Εθνική μας στο πρώτο ημίχρονο της σπουδαίας φιλικής αναμέτρησης με τη Γαλλία στο «Σταντ ντε Φρανς». Βεβαίως, απέναντι στην Ελλάδα δεν ήταν ένας τυχαίος αντίπαλος. Η Γαλλία ανάγκασε σε μεγάλο βαθμό με την απόδοσή της την πρωταθλήτρια Ευρώπης ουσιαστικά να έχει ρόλο «κομπάρσου» καθ’ όλη τη διάρκεια του 45λέπτου, υποχρεώνοντάς τη δηλαδή απλώς να αμύνεται. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι διεθνείς μας πραγματοποίησαν ελάχιστες οργανωμένες επιθέσεις, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού και αυτές στα πρώτα 10-15 λεπτά της αναμέτρησης. Φυσικά, ούτε λόγος για ευκαιρίες για γκολ από την πλευρά της ελληνικής ομάδας, αφού οι Γάλλοι διατηρούσαν με άνεση την κατοχή της μπάλας, σε συντριπτικό μάλιστα ποσοστό, με έξοχο passing game στον χώρο του κέντρου και ταχύτατη ανάπτυξη. Μοναδική καλή στιγμή για την Ελλάδα ήταν αυτή του 15ου λεπτού, όταν ο Καραγκούνης βρήκε χώρο, σούταρε, ο Κουπέ απέκρουσε ασταθώς και ο Σαμαράς στην επαναφορά αιφνιδιάστηκε και δεν κατάφερε να σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα.

Από την πλευρά τους οι Γάλλοι, ακριβώς επειδή διατηρούσαν με άνεση την κατοχή της μπάλας (και συνολικά τον έλεγχο του αγώνα) και είχαν την ευκαιρία να «σπάνε» σε αρκετές περιπτώσεις το πρέσινγκ της Ελλάδας, χάρη στην ταχύτατη ανάπτυξή τους και την μεταφορά της μπάλας προς τις δύο πτέρυγες -κάτι που έκαναν ουκ ολίγες φορές- , μοιραία είχαν και την ευκαιρία να δημιουργήσουν ορισμένες αρκετά επικίνδυνες καταστάσεις για την εστία του Νικοπολίδη, έστω και αν οι κλασικές ευκαιρίες τους δεν ήταν όσες θα περίμενε κανείς βάσει της κατοχής της μπάλας και της συνολικής «εικόνας» της αναμέτρησης. Μεγαλύτερες ευκαιρίες για τους «τρικολόρ» στο 13΄ και το 18΄ όταν Βιεϊρά και Μαλουντά βρέθηκαν αφύλαχτοι μέσα στην περιοχή του Νικοπολίδη, όμως οι κεφαλιές τους κατέληξαν άουτ. Βεβαίως και το γεγονός πως βρέθηκαν αμαρκάριστοι στην «καρδιά» της ελληνικής άμυνας δεν ήταν τυχαίο. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα ενός συνεχούς τρυκ της γαλλικής ομάδας, βάσει του οποίου οι Γάλλοι επιθετικοί, Ανρί και Σαχά, τραβιόντουσαν συνεχώς προς τα πλάγια, προκειμένου να δημιουργούν χώρο για τα χαφ, κάτι που προβλημάτισε ιδιαίτερα την άμυνα της ομάδας μας.

Βεβαίως, ακόμη και έτσι, οι διεθνείς μας κατάφεραν έστω και αν βρίσκονταν συνεχώς στο δικό τους μισό του γηπέδου, κατάφερναν πότε χάρη στο καλό πρέσινγκ, πότε χάρη στην σωστή αλληλοκάλυψη και πότε εξ’ αιτίας των μικρών αποστάσεων μεταξύ των γραμμών, να διατηρούν το «μηδέν» στην άμυνα. Όμως, ότι δεν κατάφεραν οι Γάλλοι χάρη στις δικές τους επιθετικές προσπάθειες, το κατάφεραν χάρη σε ένα λάθος της ελληνικής άμυνας με λίγη βοήθεια και από την τύχη. Ναι, ο Σανιόλ, κατάφερε να βγάλει τη σέντρα από τα δεξιά, ναι ο Ανρί βρέθηκε στη σωστή θέση, ωστόσο εάν οι διεθνείς μας είχαν καταφέρει να απομακρύνουν, δύο φορές, σωστά τη μπάλα η οποία κόντραρε δύο φορές (σε Φύσσα και Κυργιάκο) στο 25ο λεπτό, δεν θα είχε φτάσει ποτέ στον Γάλλο σούπερσταρ για να τη σπρώξει από κοντά στα δίχτυα του Νικοπολίδη με το κεφάλι. Από τη στιγμή που οι γηπεδούχοι μπήκαν μπροστά στο σκορ, στη συνέχεια, παρόλο που δεν δημιούργησαν κάποια κλασική ευκαιρία, διατήρησαν με άνεση τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα.

Στο δεύτερο μέρος οι δύο ομάδες πραγματοποίησαν, όπως ήταν λογικό, αρκετές αλλαγές. Η «εικόνα» του αγώνα πάντως δεν άλλαξε, καθώς η Ελλάδα δεν μπορούσε να κάνει παιχνίδι, με τους διεθνείς μας να κάνουν πολλά λάθη στις μεταβιβάσεις, στις απομακρύνσεις της μπάλας οι οποίες ήταν βιαστικές, ενώ δεν είχαν καθαρό μυαλό όταν έβγαιναν στην επίθεση. Αντίθετα, η Γαλλία, αν και δεν πίεσε ιδιαίτερα, κατάφερε να φτάσει σε ορισμένες περιπτώσεις κοντά στην περιοχή του Νικοπολίδη, όμως οι περισσότερες προσπάθειές της σταματούσαν εκεί. Πάντως οι «τρικολόρ» διατήρησαν με άνεση το υπέρ τους σκορ, χάρη στα χαρακτηριστικά που είχαν και στο πρώτο ημίχρονο, δηλαδή την διατήρηση της μπάλας στην κατοχή τους. Η Γαλλία έχασε μια καλή ευκαιρία με τον Ανρί που πλάσαρε άουτ στο 47΄, ενώ στο 60΄ ο Νικοπολίδης έδιωξε δύσκολα το δυνατό σουτ του Βιλτόρ. Στο τελευταίο 20λεπτο η Εθνική μας ισορρόπησε κάπως το ματς, όμως δεν κατάφερε να απειλήσει και να αλλάξει το τελικό 1-0.

Το φιλμ του αγώνα

Οι συνθέσεις των ομάδων:

Γαλλία (Ραϊμόν Ντομενέκ): Κουπέ, Αμπιντάλ (46΄ Εβρά), Τιράμ, Σανιόλ (46΄ Κλερκ), Γκαλάς, Μακελελέ (46΄ Ντιαρά), Βιεϊρά, Μαλουντά, Βιλτόρ, Ανρί, Σαχά (46΄ Ανελκά)

Ελλάδα (Ότο Ρεχάγκελ): Νικοπολίδης, Δέλλας (66΄ Γκούμας), Κυργιάκος, Κατσουράνης, Καψής, Φύσσας (62΄ Λαγός), Καραγκούνης (77΄ Καφές), Μπασινάς (86΄ Τζιόλης), Αμανατίδης (46΄ Γκέκας), Σαμαράς, Γιαννακόπουλος (46΄ Λυμπερόπουλος)

Διαιτητής: Φραντς Βακ/Φόλκερ Βέσελ (Γερμανία)

* Πριν την έναρξη του αγώνα, τιμήθηκαν οι παίκτες της Εθνικής Γαλλίας που την οδήγησαν στην κατάκτηση του Μουντιάλ 1998 και του EURO 2000. Κεντρικό πρόσωπο ο Ζινεντίν Ζιντάν, ο οποίος αποχώρησε από την ενεργό δράση μετά την ολοκλήρωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γερμανίας, γνωρίζοντας την αποθέωση από 68.000 φιλάθλους. Παρόντες ήταν επίσης οι Ντιντιέ Ντεσάμπ, Κριστιάν Καρεμπέ, Νταβίντ Τρεζεγκέ, Κριστόφ Ντουγκαρί, Λοράν Μπλαν, Γιούρι Τζορκαέφ, καθώς και οι Πατρίκ Βιεϊρά, Νικολά Ανελκά και Λιλιάν Τιράμ που ήταν στην αποστολή του σημερινού αγώνα. Σε γιγαντοοθόνη προβλήθηκαν γκολ από τις δύο θριαμβευτικές πορείες των «τρικολόρ», υπό τους ήχους του ύμνου της εθνικής Γαλλίας (μία διασκευή του «I will survive» της Γκλόρια Γκέινορ).

** Ο Τιερί Ανρί με το γκολ που πέτυχε έφτασε τα 39 και υπολείπεται πλέον μόλις δύο του Μισέλ Πλατινί, που βρίσκεται στην κορυφή των σκόρερ όλων των εποχών για την Εθνική Γαλλίας.

Επιμέλεια: Άκης Στρατόπουλος