Λάζαρος για όλους και για όλα

Είναι ένας από τους κορυφαίους σέντερ που αγωνίζεται στην Ευρώπη. Η πολύ καλή πορεία που διαγράφει ο Λάζαρος Παπαδόπουλος τόσο με τη φανέλα της Ντιναμό Μόσχας, όσο και με εκείνη της εθνικής ομάδας, διεκόπη προσωρινά λόγω του τραυματισμού του στο πόδι. Ο «Λάζος» με αφορμή τον ερχομό του στην Ελλάδα για να ξεπεράσει τον τραυματισμό του έδωσε συνέντευξη στην εφημερίδα SportDay, μιλώντας επί παντός επιστητού.

Ο 26χρονος σέντερ βρέθηκε στην Αθήνα για να γιατρέψει το πονεμένο του πέλμα (τον «χτύπησε» πελματιαία απονευρωσίτιδα και απευθύνθηκε στον Δημήτρη Σκορδή, ο οποίος είχε γιατρέψει ουκ ολίγους συναδέλφους του). Ο τραυματισμός αυτός τον ταλαιπωρεί αρκετό καιρό, πάντως δε θα λείψει για πολύ ακόμη: «Εδώ και δυο μήνες αισθανόμουν ενοχλήσεις, τον τελευταίο καιρό επιδεινώθηκαν και αποφάσισα πως αυτή η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο. Με την Τάου έπαιξα σχεδόν κουτσαίνοντας. Έτσι ήλθα στην Ελλάδα και στη μία εβδομάδα που πέρασα με τον Σκορδή είδα αισθητή διαφορά. Την ερχόμενη εβδομάδα θα συνεχίσω την αποθεραπεία στη Μόσχα και κατά πάσα πιθανότητα την επόμενη αγωνιστική θα είμαι έτοιμος».

Το «κεφάλαιο» Εθνική


Έχεις περάσει από όλες τις Εθνικές και τις... θέσεις στον πανευρωπαϊκό και τον παγκόσμιο χάρτη. Τι άλλαξε και επιστρέψαμε στην ελίτ;
«Εμείς οι παίκτες. Δεθήκαμε πιο πολύ, γίναμε πραγματική ομάδα. Δεν ήταν κάτι το συγκεκριμένο. Όλα είχαν να κάνουν με τη γενιά αυτών των αθλητών που βρίσκεται μαζί από τους Παίδες. Ωριμάσαμε σιγά-σιγά, πήραμε πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ομάδες μας. Να θυμίσω πως με έξι ήμουν συμπαίκτης στον Ηρακλή, με άλλους τέσσερις στον Παναθηναϊκό και όλοι μεταξύ μας βρισκόμασταν κατά καιρούς και κυρίως στις Εθνικές. Δεθήκαμε πάρα πολύ. Και το καλύτερο όλων είναι ότι, παρ' ότι έχουμε μεγάλη προϋπηρεσία, είμαστε νέοι. Πάνω κάτω στην ίδια ηλικία, που σημαίνει πως θα ωριμάσουμε κι άλλο»...

Οπότε να περιμένουμε και άλλα.
«Τα πάντα. Αρκεί να δουλεύουμε όλοι με το ίδιο πάθος».

Φαίνεται πάντως να το διασκεδάζετε.
«Το κάνουμε γιατί πραγματικά το γουστάρουμε. Κανείς δεν αντιμετωπίζει την Εθνική ως αγγαρεία. Και κανείς δεν έχει την παραμικρή αντίρρηση για τις προπονήσεις. Πάνω απ' όλα είμαστε μια παρέα που κάνει αμέτρητες πλάκες και πειράγματα, όταν δεν βρίσκεται στο παρκέ. Αρκεί να σου πω ότι όπου παίζω στο εξωτερικό το πρώτο πράγμα που κάνω όταν έρχομαι στην Ελλάδα είναι να δω αυτούς τους τύπους».

Έχετε περάσει στιγμές που δεν περιγράφονται με λόγια. Μεταξύ σας το 'χατε συζητήσει ποτέ πως... θα βρεθείτε εκεί που είστε;
«Η αλήθεια είναι ότι το σκεφτόμασταν. Δεν λέγαμε ότι θα γίνει, γιατί το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα, ως εκ τούτου είναι δύσκολο να προβλέψεις την εξέλιξη του κάθε παίκτη, αλλά από το αργυρό που είχαμε πάρει με τους Παίδες και μετά την υποδοχή που μάς είχαν ετοιμάσει με την επιστροφή μας στην πατρίδα, λέγαμε τι ωραία που θα ήταν να πάρουμε κάποια στιγμή το χρυσό. Και το πήραμε στο Βελιγράδι! Εν τω μεταξύ και φέτος που ήρθαμε δεύτεροι στον κόσμο και εισπράξαμε τόση αγάπη, συζητούσαμε μεταξύ μας πόσο πιο ωραία θα ήταν να παίρναμε το χρυσό»...

Οπότε να το περιμένουμε και αυτό;
«Φυσικά».

Τι θυμάσαι από το παιχνίδι με τις ΗΠΑ; Εξακολουθεί να είναι σαν όνειρο μέσα στο κεφάλι σας;
«Ξέραμε ότι οι Αμερικανοί δεν είναι όπως παλιά, μακράν τα φαβορί των διοργανώσεων. Και πάλι βέβαια, φέρονταν να είχαν τον πρώτο λόγο, αλλά δεν ήταν ανίκητοι. Τους αντιμετωπίσαμε με τον σεβασμό που είχαμε απέναντι προς όλες τις ομάδες. Οπότε... για μας δεν ήταν ιδιαίτερη έκπληξη»!
Ποιο ήταν το ωραιότερο πράγμα που έγινε μετά τον θρίαμβο επί των NBAers;«Αυτό που ένιωσα, που νιώσαμε όλοι όταν μας έστειλαν φωτογραφίες με τους πανηγυρισμούς στην Ελλάδα. Μας φαίνονταν απίστευτα τα όσα έγιναν».

Η Εθνική σού έχει χαρίσει μεν εκπληκτικές συγκινήσεις, αλλά... σου έχει στερήσει και κάποιες. Για παράδειγμα την παρουσία σου στη γέννηση του δεύτερου παιδιού σου...
«Ήμασταν στο Καρπενήσι για προετοιμασία όταν έμαθα πως... βρισκόμαστε στην τελική ευθεία. Αμέσως ζήτησα άδεια και την πήρα για να προλάβω να είμαι κοντά στη σύζυγό μου στη γέννα και να δω και λίγο το παιδί μου»...

Που αποδείχθηκε γούρικο;
«Το συζητάς;».

Η εμπεριστατωμένη ανάλυση που είχες κάνει για τη «χαρακτηριστική αγωνιστική ταυτότητα» την οποία διαμόρφωσε την τελευταία διετία η Εθνική τους είχαν αφήσει όλους άφωνους. Ήταν η πρώτη φορά που αποκάλυψες τι κρύβεις στο μυαλό σου. Και που κάποιοι υποψιάστηκαν πως σε ενδιαφέρει η προπονητική.
«Ακόμα είναι νωρίς για να σκεφτώ τι θα κάνω όταν αποσυρθώ από την ενεργό δράση. Έχω πολλά πράγματα να κατακτήσω, αλλά ναι το έχω στο μυαλό μου, ως μακρινό στόχο, να ασχοληθώ με την προπονητική και τα παιδάκια, γιατί τα λατρεύω».


Με το βλέμμα στο ΝΒΑ

Στα 20, λίγο πριν μετακινηθείς στον Παναθηναϊκό, είχες δηλώσει πως «είμαι εγωιστής και αποφασισμένος να προσπαθήσω να φτάσω εκεί όπου ονειρεύομαι». Έφτασες;
«Όχι. Έχω πολλά όνειρα ακόμα».

Με πρώτο στη λίστα;
«Το ΝΒΑ. Ακόμα, όμως, δεν είμαι έτοιμος. Θέλω να δουλέψω λίγο παραπάνω για να φτάσω στο επιθυμητό επίπεδο. Να βελτιώσω το σώμα μου, την έκρηξη και την ταχύτητά μου, την τεχνική μου γενικότερα και ειδικότερα στις ελεύθερες βολές και λίγο το μακρινό σουτ, πάνω στο οποίο έχω δουλέψει ήδη πάρα πολύ, αλλά δεν το έχω περάσει στο παιχνίδι μου».

Το καλοκαίρι στην Ιαπωνία, πάντως, έδειξες τον νέο... προσανατολισμό.
«Έκανα σε κάθε παιχνίδι 2-3 σουτ από μακριά και σε κρίσιμα σημεία. Ήταν ένα καλό βήμα. Θέλω να συνεχίσω σε αυτή την οδό ώστε να αποτελεί και αυτό το κομμάτι αναπόσπαστο μέρος του παιχνιδιού μου».

Δεν μπορεί να μη σε ενόχλησαν οι Αμερικανοί στο Μουντομπάσκετ;
«Εγιναν προσεγγίσεις, τίποτα όμως που να είναι τόσο σοβαρό ώστε να πειστώ για κάποια πράγματα που θέλω, προκειμένου να πάω στις ΗΠΑ. Οπως, για παράδειγμα, τον χρόνο της συμμετοχής μου. Θέλω όταν θα πάω εκεί να έχω δεδομένο ρόλο. Προς το παρόν το ξέρω και ο ίδιος πως δεν είμαι έτοιμος ακόμα».


Οι άνθρωποι των πάγκων

Ο Ιωαννίδης είχε να λέει για το άνοιγμα των χεριών σου (πως δεν είχε ξαναδεί μεγαλύτερο) και το άλμα σου (το μεγαλύτερο μετά του Τάρπλεϊ). Ήταν ένας από τους μέντορές σου;
«Ήμουν ακόμα πολύ μικρός όταν συνεργαστήκαμε. Ασχημάτιστος. Άπειρος. Θυμάμαι, ωστόσο, πως δουλεύαμε πάρα πολύ μαζί. Ασχολείτο ιδιαίτερα μαζί μου. Με καλούσε σε πολλές ατομικές προπονήσεις. Με πρόσεχε ιδιαίτερα»...

Ποιος ήταν ο προπονητής που ξεχωρίζεις για τη δουλειά που έκανε μαζί σου;
«Τον Δημήτρη Νικολαΐδη, βοηθό του Ηρακλή. Ακόμα και τώρα δουλεύουμε μαζί κάθε καλοκαίρι, πριν παρουσιαστώ στην Εθνική. Εξειδικεύεται στους ψηλούς. Και κάνει απίστευτη δουλειά. Μου έχει πει πράγματα που δεν έχω ακούσει από άλλον. Μαζί του έχω βελτιώσει πολύ το χουκ μου».

Ο Ομπράντοβιτς τι επιρροή είχε πάνω σου;
«Η συνεργασία μας ήταν άψογη. Εδώ, όμως, θα πρέπει να θυμίσω πως όταν υπέγραψα στον Παναθηναϊκό ήμουν μόλις 20 χρονών. Και πήρα θέση όπου μέχρι τότε είχαν εμφανιστεί παίκτες του βεληνεκούς των Βράνκοβιτς, Ράτζα και Ρέμπρατσα. Ένιωθα μεγάλο βάρος στις πλάτες μου. Και ακόμα ήμουν σε εξέλιξη. Δεν έπαιζα όσο θα ήθελα ή θα μπορούσα, βάσει των όσων κατάφερα να κάνω στη συνέχεια. Πάντως, κέρδισα πολλές εμπειρίες. Έμαθα πολλά από τον Ομπράντοβιτς. Μου μετέδωσε πολλές γνώσεις, οι οποίες μου φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες στην πορεία».

Η συνύπαρξή σου με τον Ίβκοβιτς πώς είναι;
«Έχουμε πολύ καλή συνεργασία. Είναι ο προπονητής που μου έχει δώσει το μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής. Με εμπιστεύεται πάρα πολύ. Και τώρα με τον τραυματισμό μου θα μπορούσα να καθίσω στη Μόσχα για να κάνω την αποθεραπεία. Ο κόουτς, όμως, κατάλαβε το άγχος μου, όπως και ότι θα αισθανόμουν πιο σίγουρος αν ερχόμουν στην Ελλάδα για να κάνω ό,τι έπρεπε να κάνω και οργάνωσε ο ίδιος το ταξίδι».


Αγωνιζόμενος για τα δικαιώματα των καλαθοσφαιριστών

Πώς προέκυψε η εμπλοκή σου με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών; Αν δεν απατώμαι, ήταν δική σου πρωτοβουλία η σύγκληση γενικής συνέλευσης και η εκλογή νέου Δ.Σ.«Όλα προέκυψαν από μια συζήτηση που έγινε το καλοκαίρι με παλιούς συμπαίκτες μου από τον Ηρακλή. Κάποιος εργαζόταν ως σερβιτόρος γιατί δεν πληρωνόταν από την ομάδα, άλλος δανειζόταν χρήματα για να κάνει προσφυγή. Όλο αυτό μου φαινόταν πολύ άσχημο και άδικο προς όλους. Είχα περάσει και εγώ τα ίδια και ήξερα. Σε μια κουβέντα, λοιπόν, τους είπα "ρε παιδιά εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού. Γιατί δεν παίζουμε με τους δικούς μας τους κανόνες;". Κάποιοι απάντησαν πως δεν υπάρχει συνεννόηση μεταξύ μας. Με πρωτοβουλία, λοιπόν, παιδιών από την Εθνική, αλλά και από τα πρωταθλήματα αποφασίσαμε να αρχίσουμε να επικοινωνούμε και έτσι προέκυψε η Γ.Σ. και το νέο Δ.Σ. που μαζί με τα μέλη της απερχόμενης διοίκησης κάνουμε μια καινούργια αρχή».

Τι έχετε στα σκαριά;
«Έχουμε βγάλει αρχηγούς σε κάθε ομάδα της Α2. Έχουμε δώσει σε αυτήν την κατηγορία έμφαση γιατί είναι εκείνη που αδικείται πιο πολύ. Υπάρχουν πολλά προβλήματα με τα ασφαλιστικά, με το ότι δεν ξέρουν αν είναι ΤΑΚ ή ΚΑΕ, ενώ υπάρχουν ομάδες όπως ο Ηρακλής που χωρίς να έχει πληρώσει την εγγυητική επιταγή μετέχει στο πρωτάθλημα. Επίσης, δουλεύουμε πολύ ως προς την εσωτερική οργάνωση. Πώς θα γίνει να επικοινωνούμε. Σε δύο μήνες θα βγει στο Διαδίκτυο και το site του ΠΣΑΚ με τις θέσεις μας και τις αποφάσεις μας. Προς το παρόν ασχολούμαστε με το τεχνικό μέρος του».

Το έχετε πάρει ζεστά το θέμα.
«Διάθεση υπήρχε, αλλά έλειπε η οργάνωση. Δεν ξέραμε τι να κάνουμε για να μαζευτούμε, να μιλήσουμε και να αποφασίσουμε για θέματα που μας αφορούν».

Πόσο τακτικά ασχολείσαι με αυτά τα καθήκοντα, δεδομένου ότι το Δ.Σ. συγκροτείται από παίκτες που παίζουν σε διαφορετικές λίγκες;
«Μιλάμε συνεχώς στο τηλέφωνο, ενώ έχουμε και έναν συνεργάτη που μάς βοηθά πολύ στο οργανωτικό θέμα. Ελπίζω, λοιπόν, πως έως το τέλος του χρόνου θα έχουν φανεί τα πρώτα αποτελέσματα της προσπάθειάς μας».


Η προσωπική του ζωή

Το 2003 αρνήθηκες να εγκαταλείψεις τον Ηρακλή παρά τα προβλήματα που είχε –ήταν υπό διάλυση- και μαζί με τον Διαμαντίδη και τον Κακιούση στον πάγκο τον φτάσατε στα ημιτελικά του πρωταθλήματος. Τι ακριβώς σκεφτόσουν;
«Κατ' αρχάς με ενδιαφέρει να υπάρχει στις ομάδες που αγωνίζομαι ωραίο κλίμα. Αυτό είναι το πρώτιστο μέλημά μου, αν σκεφτείς πως περνάμε τις περισσότερες ώρες στο γήπεδο. Μετά κοιτώ αν υπάρχουν και οι προϋποθέσεις για να παίξουμε όμορφο μπάσκετ. Στον Ηρακλή εκείνης της περιόδου περάσαμε πραγματικά φανταστικά. Αφού συχνά σκέφτομαι να μπορούσε να γυρίσει πίσω ο χρόνος και να ξαναζούσα αυτή τη σεζόν».

Έγινες και πατέρας.
«Ηταν πολλά που συνέθεσαν αυτήν τη όμορφη περίοδο. Φυσικά η γέννηση του πρώτου μου παιδιού, οι στιγμές που ζήσαμε με τον Διαμαντίδη και τον Κακιούση, ενώ στην απόφασή μου να είμαι στον Ηρακλή έπαιξε μεγάλο ρόλο το γεγονός ότι όλη η ομάδα ήταν ελληνική. Και με μ.ό. ηλικίας τα 22 χρόνια. Το διασκεδάζαμε και δείχναμε στον κόσμο τι σημαίνει νεολαία και την αξία των Ελλήνων παικτών, σε ένα πρωτάθλημα που... σε πολλές πεντάδες δεν υπήρχε έστω ένας Έλληνας. Ηταν χαρά μου λοιπόν, να στηρίξω αυτό το μοντέλο»...

Οπότε δεν μετάνιωσες που είχες φύγει από τον Παναθηναϊκό.
«Είχε τελειώσει το συμβόλαιό μου και επρόκειτο όπως σου είπα να γεννηθεί το πρώτο μου παιδί. Ήμουν πολύ μικρός, μόλις 23 και πολύ αγχωμένος. Οι γονείς της συζύγου μου δεν μπορούσαν να έλθουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα και ένιωσα την ανάγκη να βρεθώ κοντά στη δική μου οικογένεια. Ήμασταν παιδιά και είχαμε τεράστιο άγχος. Και για αυτό αποφασίσαμε να πάμε στη Θεσσαλονίκη».


Η οικογένεια

Ως γιος ζωγράφου... ποια τέχνη θεωρείς πως πέρασε στο DNA σου; Το χουκ; Η αρμονία των κινήσεων που έχεις;
«Σίγουρα το ύψος και η σωματοδομή. Έχω την εντύπωση πως πήρα ό,τι καλύτερο είχαν οι γονείς μου».

Ο πατέρας σου διατηρεί την γκαλερί στο Ωραιόκαστρο;
«Έχει σκοπό να κάνει μια έκθεση που θα αφορά τους Πόντιους τον Μάη και απασχολείται μόνο με το εργαστήριο που έχει».

Μετάνιωσες που εγκατέλειψες την πάλη για το μπάσκετ;
«Ασχολήθηκα με την ελευθέρας όταν ήμασταν στη Ρωσία (ήλθε στην Ελλάδα στα 11), γιατί όταν μου διάβαζε παραμύθια ο πατέρας μου, έλεγε πως ο Ηρακλής ήταν καλός παλαιστής και ότι πρέπει να μάθω να παλεύω όπως έκανε κάθε Αρχαίος Έλληνας. Συνέχισα για λίγο όταν μετακομίσαμε στη Θεσσαλονίκη, αλλά ψήλωσα και... το γύρισα στο μπάσκετ - στα 13. Ούτως ή άλλως, οι επιδόσεις μου στην πάλη δεν ήταν καλές. Πιο πολύ ασχολήθηκα για να φτιάξω το σώμα μου. Και... για να παλεύω με τον πατέρα μου, για πλάκα. Πώς στέλνω τώρα τη μεγάλη μου κόρη στο κολυμβητήριο; Ε, έτσι έκανα και εγώ πάλη».


Ελληνικό vs ρωσικό πρωτάθλημα

Ποιο είναι το βασικό στοιχείο που διαχωρίζει την Α1 από τη ρωσική λίγκα;
«Ο κόσμος βλέπει πολύ διαφορετικά το όλο θέμα στη Ρωσία. Το διασκεδάζει πιο πολύ. Σε μάθε ματς γίνονται πραγματικά σόου. Υπάρχουν μαζορέτες, μασκότ, άνθρωποι που μοιράζουν δώρα. Υπάρχουν διαγωνισμοί για όλους και ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για να απασχολούνται τα παιδάκια. Γιατί εκεί έρχονται οικογένειες στο γήπεδο. Ακόμα και στα ντέρμπι. Εγώ παίρνω τη μεγάλη μου κόρη (την τρίχρονη Δανάη) σε κάθε αγώνα. Είτε είναι εντός είτε εκτός. Κάθεται στην πρώτη σειρά και περνά μια χαρά. Μακάρι να γινόταν αυτό και στην Ελλάδα και να γέμιζαν οι εξέδρες με οικογένειες. Εδώ δεν θα το έπαιρνα πουθενά την κόρη μου και δη σε ματς του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό».


Οι ελληνικές ομάδες και το φάιναλ-φορ

Πώς βλέπεις την ανανέωση του Ολυμπιακού, ομάδας που θα συναντήσεις στους ομίλους της Ευρωλίγκας;
«Έκανα πολλές και καλές κινήσεις. Είδα κάποια παιχνίδια, όλα της Ευρωλίγκας και το ντέρμπι με τον ΠΑΟ και μου άρεσε πάρα πολύ. Έχει ωριμάσει ο Σοφοκλής και παίζει σαν άνδρας. Πιστεύω πως δεν υπάρχει πιο δυνατός από αυτόν τον παίκτη. Όχι μόνο στην Ευρώπη. Στον κόσμο ολόκληρο. Τώρα έχει βελτιώσει και πολύ την τεχνική του. Παλιά έβλεπες ένα παιδί να παίζει μόνο με τη δύναμή του. Τώρα, προτάσσει το μυαλό του, δίνει πάσες, ελευθερώνει τους συμπαίκτες του. Η βελτίωσή του έχει παίξει μεγάλο ρόλο στην αναμόρφωση του Ολυμπιακού που έχει κάνει καλό στην Α1 και στην Ευρώπη».

Μπορεί συνεπώς να κοντράρει τον Παναθηναϊκό, που είναι και ο βασικός του αντίπαλος;
«Σίγουρα και το έδειξε στο τελευταίο ματς. Στην Ελλάδα όλα παίζονται στα πλέι οφ. Τώρα είναι νωρίς για να πεις το παραμικρό. Την κρίσιμη ώρα θα φανεί ποιος προπονητής είχε τον καλύτερο σχεδιασμό και τις καλύτερες εμπνεύσεις και ποιος έκανε την καλύτερη δουλειά».

Ποιος πιστεύεις πως θα εμφανιστεί στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας;
«Θεωρώ πως η ΤΣΣΚΑ είναι το μεγάλο φαβορί, δεδομένου ότι έκανε μόλις μια μεταγραφή και πέρυσι είχε φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης με σχετική ευκολία. Πιστεύω επίσης πως ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός θα κάνουν τα πάντα για να παίξουν στο φάιναλ φορ από τη στιγμή που γίνεται στην Αθήνα, αλλά μου άρεσε πολύ και η Τάου. Παίξαμε με τους Ισπανούς και ήταν πολύ καλοί».

Επιμέλεια: Αλέξανδρος Κιράγκας