Το περίεργο της ιστορίας είναι ότι οι περισσότεροι πίστεψαν, τελικά, ότι είναι Βασιλιάδες που τους χρωστά η κοινωνία, που μπορούν να χρησιμοποιούν την εξουσία (ενίοτε και γλύφοντας αυτή), που μπορούν να επενδύουν αέρα και να εισπράττουν αέρα ,να ζουν πλουσιοπάροχα με αέρα, να πολιτικολογούν ακατάσχετα αερολογώντας ,να μεγαλώνουν τα παιδιά τους σαν Βασιλόπουλα διαγράφοντας από το γενεολογικό δέντρο τον παππού τον κατσικοκλέφτη και την βοσκοπούλα γιαγιά.
Και όπως όλοι οι Βασιλιάδες, νόμιζαν ότι η μεγαλοσύνη του αέρα θα είναι παντοτινή -μέχρι τη στιγμή που όλα κατάρρευσαν, και χάθηκαν σαν αέρας.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της Χρύσας Ταβουλάρη στο aixmi.gr