Καλάθης: «Φίλοι-φίλοι, αλλά…»

Με τον Νίκο Ζήση ήταν συγκάτοικοι στην Εθνική, με τον Κώστα Βασιλειάδη απλοί… συμπαίκτες σε αυτή, αλλά ο Νικ Καλάθης αφήνει στην άκρη τους συναισθηματισμούς και μιλώντας στη SportDay θέτει σαν στόχο την κατάκτηση του Eurocup με τη Λοκομοτίβ Κουμπάν στον τελικό απέναντι στην Μπιλμπάο.

Παράλληλα ο ομογενής γκαρντ εκφράζει την ευγνωμοσύνη του στον Παναθηναϊκό για όσα του… έμαθε και του χάρισε, ενώ δηλώνει έτοιμος να ενισχύσει και φέτος την προσπάθεια της «επίσημης αγαπημένης».

Αναλυτικά, ο Νικ Καλάθης μίλησε για:

-το δύσκολο ξεκίνημα στη νέα του ομάδα: «Η αλήθεια είναι ότι τώρα πια νιώθω πιο απελευθερωμένος. Στο ξεκίνημα ήταν δύσκολα τα πράγματα. Ήμασταν πολλοί νέοι παίκτες που δεν είχαμε ξαναμιλήσει μεταξύ μας. Δηλαδή, αν εξαιρέσεις εμένα και τον Μάριτς, οι άλλοι ήμασταν άγνωστοι. Ήταν κάτι εξαιρετικό για εμένα μόλις υπέγραψε. Είχα ήδη υπογράψει στη Λοκομοτίβ και όταν το έμαθα, χάρηκα ιδιαίτερα. Ήταν σημαντικό ειδικά για την αρχή να έχω ένα συμπαίκτη που γνωριζόμαστε. Είναι από τους καλύτερους σέντερ της Ευρώπης».

-τη συνεργασία του με τον Εβγκένι Πασούτιν: «Ο κόουτς μάς έκανε σύνολο, κάτι που δεν ήταν εύκολο να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι πανέξυπνος προπονητής και γνωρίζει πολύ καλά πώς να βγάλει από μέσα μας το 100%».

-το ρόλο του στη Λοκομοτίβ: «Ως ο βασικός πόιντ γκαρντ της ομάδας παίζω πιο ελεύθερα και αυτό οφείλεται και στη συνεργασία που έχω πια με τους συμπαίκτες μου. Παίζω πιο απελευθερωμένα και είναι κάτι που μου αρέσει. Άλλωστε είναι αυτό που μου είχε ζητήσει από την αρχή ο κόουτς. Δεν αγχώθηκα ποτέ. Αντιθέτως, μου άρεσε ότι είχα πολλές και σημαντικές ευθύνες στις οποίες έπρεπε να ανταποκριθώ».

-τις βλέψεις της Λοκομοτίβ: «Οι διοικούντες είχαν στόχο να κατακτήσουμε το τρόπαιο του Eurocup. Είναι ο πιο εύκολος δρόμος για να μπορέσουμε να αγωνιστούμε στην Ευρωλίγκα. Είναι δύσκολη η ρωσική λίγκα και πρέπει να είμαστε και τυχεροί για να μπορέσουμε να την κατακτήσουμε. Ωστόσο το Eurocup είναι η μεγάλη μας ευκαιρία και δεν θέλουμε να φύγουμε με άδεια χέρια από το Σαρλερουά».

-τι «κέρδισε» στον Παναθηναϊκό: «Στον Παναθηναϊκό είχα δίπλα μου σπουδαίους παίκτες του επιπέδου του Δημήτρη Διαμαντίδη και του Σάρας. Έπαιζα για τον καλύτερο προπονητή, με τους καλύτερους συμπαίκτες. Ήμουν ευλογημένος να πάω σε δυο Final 4 εκ των οποίων κατακτήσαμε το ένα. Κάθε μέρα ήταν ένα μάθημα για μένα. Σε αυτούς χρωστώ ότι τώρα παίζω με αυτοπεποίθηση».

-την Εθνική και τη μονομαχία στον τελικό με τους συμπαίκτες του Ζήση και Βασιλειάδη: «Πρώτα απ' όλα θέλω να πω ότι θέλω να βοηθήσω και φέτος την Εθνική. Πάνω απ' όλα, να είμαι υγιής και θα είμαι εκεί, αν με καλέσουν. Μετά... έχω να ενημερώσω πως τα παιδιά είναι φίλοι, αλλά θέλω την "κούπα". Θα μελετήσουμε την Μπιλμπάο και θα είμαστε έτοιμοι να φτάσουμε στο τέλος της διαδρομής».

-τη… σύγκριση μεταξύ Αθήνας και Κουμπάν: «Δεν έχει ήλιο και ό,τι άλλο έχει η Ελλάδα, αλλά επειδή είμαι επαγγελματίας έπρεπε και όφειλα να προσαρμοστώ για να βοηθήσω τη νέα μου ομάδα. Όλα είναι καλά, αν και δεν ξέρουν πολύ καλά αγγλικά και χρειάζομαι τη βοήθεια των συμπαικτών μου για να συνεννοηθώ. Κάτι λίγα ρωσικά ξέρω, αλλά δεν αρκούν».

-τον ερχομό του γιου του: «Έχει αλλάξει όλη μου η ζωή με τον γιο μου. Είναι το μεγαλύτερο δώρο του κόσμου. Δεν είναι κοντά μου, είναι με τη μητέρα του (Τίφανι) στις ΗΠΑ, γιατί ακόμα δεν έχει δοθεί το "Ο.Κ." να ταξιδέψει. Όταν το επιτρέψουν οι γιατροί, θα έλθουν εδώ. Πάντως, όταν τον βλέπω στο Skype, ξεχνάω τα πάντα».