Την κούπα μπροστά στο Λυκουρέζο…

Πεισμωμένος για την κατάκτηση του τίτλου παρά την άδικη, όπως την χαρακτήρισε τιμωρία, δηλώνει ο Γρηγόρης Γεωργάτος σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται στο «Φως». «Η ομάδα δεν είναι ήρεμη, υπάρχει άγχος», τονίζει ο αριστεροπόδαρος άσος που παραδέχεται πως δεν έχει και τις καλύτερες των σχέσεων με τον Ντ.Μπάγεβιτς, χωρίς όμως αυτό να επηρεάζει τη συνεργασία τους. Παράλληλα επισημαίνει πως όποιος δεν είναι σε καλή κατάσταση, πρέπει να αντικαθίσταται, ακόμη και αν λέγεται Ριβάλντο, ενώ στέκεται στο πλευρό τόσο του Γιάννη Οκκά, όσο και του Σωκράτη Κόκκαλη.

Ακολουθούν τα κυριότερα αποσπάσματα της συνέντευξης του 32χρονου ποδοσφαιριστή:

«Μας φοβούνται»

Να τιμωρηθούμε, συμφωνώ, αλλά πόσο να τιμωρηθούμε; Όχι να μας κλέβουν τον ιδρώτα μας, τους βαθμούς που έχουμε κερδίσει με την αξία μας μέσα στο γήπεδο και να την πληρώνουν ο σύλλογος και οι παίκτες για κάτι που δεν φταίνε. Οι κομμένοι μας βαθμοί είναι εν δυνάμει έξι. Δεν γουστάρω τα πολιτικά, αλλά κάτι γίνεται. Ζήσαμε και πέρυσι μετά τα Χριστούγεννα μια αλλαγή αντιμετώπισης στον Ολυμπιακό. Είδαν όλοι πώς μας έβαλαν και πέρυσι εξωαγωνιστικά εμπόδια για να μην το πάρουμε. Μάλλον από το μίσος και το φόβο τους για τον Ολυμπιακό, τους καλούς παίκτες που έχει, το Ρέντη που έφτιαξε, το Καραϊσκάκη… φοβόντουσαν πως φέτος θα ξεφύγουμε πολύ στη βαθμολογία και μας σταματάνε έτσι. Με τιμωρήσανε με δύο αγωνιστικές για αυτά που είπα μετά το ματς με την Ξάνθη, αλλά δυστυχώς βλέπουμε ότι επαληθεύονται. Δεν με ενδιαφέρουν τα χρήματα που μπορώ να χάσω από τα πριμ πρωταθλήματος. Έχω αποδείξει επανειλημμένως ότι τα λεφτά τα γράφω στα… Δεν το βάζω καθόλου μπροστά στη στενοχώρια μου να χαθεί το πρωτάθλημα. Όλη η χαρά είναι να πάρεις το πρωτάθλημα και να πας διακοπές ως πρωταθλητής, ο κόσμος να σε χαιρετάει και να σε αγκαλιάζει και όχι να κρύβεσαι. Θέλω να σηκώσω το κύπελλο του πρωταθλήματος μπροστά στον Λυκουρέζο στο Καραϊσκάκη.

«Βαρύ το κλίμα, αλλά πρέπει να συσπειρωθούμε»

Υπάρχει ένα βαρύ κλίμα στην ομάδα, πέρα από τη στενοχώρια, ένα άγχος. Αυτός ο επηρεασμός φάνηκε στο παιχνίδι με τον Ηρακλή. Η ομάδα δεν είναι ήρεμη. Το μυαλό είναι αλλού. Έχουν μεγάλη πίεση μην έρθει η γκέλα, διότι πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια. Από εκεί που ήμασταν στην κορυφή, μας έκαναν με το έτσι θέλω να κυνηγάμε. Τώρα πρέπει να συσπειρωθούμε και να πάρουμε όμως τις ευθύνες πάνω μας περισσότερο. Τώρα πρέπει να μιλήσουν στο γήπεδο οι παίκτες. Πιστεύω ότι μπορεί να μας βγει σε καλό. Ο Ολυμπιακός γιγαντώνεται με κάτι τέτοια. Ας μας τιμωρούν κάθε Κυριακή. Η δύναμη του Ολυμπιακού είναι η ένωση με τον κόσμο, τους ποδοσφαιριστές. Είναι κενό γράμμα να υπάρχει γηπεδάρα, σούπερ προπονητικό κέντρο, παικταράδες και να μην υπάρχει ψυχική ένωση.

Η καραμέλα των «ηλικιωμένων»

Όποτε δεν τραβάει η ομάδα βγαίνει η καραμέλα με τις μεγάλες ηλικίες των παικτών. Όταν νικάμε, λένε ότι ο Ολυμπιακός έχει παίκτες κλάσης και προσωπικότητες και όταν κάνει μια άσχημη εμφάνιση, λένε ότι έχει γέρους. Εγώ ξέρω ότι και για την εθνική τα έλεγαν αυτά και πήγε και σήκωσε το Ευρωπαϊκό με παίκτες ώριμης ηλικίας μέσα. Κοιτάζω την άμυνα της Μίλαν και βλέπω παίκτες μεγαλύτερης ηλικίας από του Ολυμπιακού, τον Καφού, τον Νέστα, τον Σταμ, τον Μαλντίνι. Όταν το σύνολο είναι καλό μπορείς να αποδώσεις και στα 32 και τα 33 σου.

«Δεν φοβάμαι το ντέρμπι της Λεωφόρου»

Εμένα η Λεωφόρος δεν με φοβίζει. Φοβάμαι τον όχι καλό Ολυμπιακό και άλλα. Είδα λόγου χάρη την Κυριακή έναν διαιτητή που ήταν ορθός στις αποφάσεις του, αλλά με μια συμπεριφορά απίστευτη. Του μιλούσαμε ευγενικά, αλλά μας ειρωνευόταν και προσπαθούσε να μας εκνευρίσει. Αυτά τα μηνύματα που παίρνω, επειδή έχω την πείρα, δεν μου αρέσουν.

«Αφήστε τον Μπάγεβιτς να κάνει τη δουλειά του»

Είναι ικανοποιητική η παρουσία του Ριβάλντο στο γήπεδο. Έχει βοηθήσει την ομάδα. Δεν βλέπεις έναν αδιάφορο παίκτη. Δεν υπάρχει μόνο ο Ριβάλντο. Δεν γίνεται ομάδα με έναν παίκτη, υπάρχουν 25 ποδοσφαιριστές. Και ο Ριβάλντο όταν δεν παίζει καλά πρέπει να βγαίνει και ο Γεωργάτος και ο Τζιοβάνι και ο Τζόρτζεβιτς και ο καθένας. Ακόμη και οι πιο καλοί παίκτες έχουν το ντεφορμάρισμά τους. Ο προπονητής είναι υπεύθυνος για το καλύτερο της ομάδας. Επειδή ξέρω τον Μπάγεβιτς και ξέρετε ότι δεν έχω και τις καλύτερες σχέσεις, δεν παύω να σέβομαι και να αναγνωρίζω τη δουλειά του. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι αυτή την εποχή προπονητής του Ολυμπιακού. Ό,τι και να κάνεις, πραγματικά βάλλεσαι. Άφησέ τον να κάνει ό,τι θέλει και αν δεν πάει καλά η ομάδα, τότε να τον κρίνεις. Αφήστε τον να κάνει όμως τη δουλειά του, όπως την ξέρει. Εγώ και ο Μπάγεβιτς είμαστε δύο δυνατές προσωπικότητες. Ούτε θέλω να του δημιουργήσω πρόβλημα, ούτε αυτός σε μένα. Από μικρά πραγματάκια έρχονται κάποιες τριβές. Το καλό είναι ότι το ξεχνάμε και δεν ξεπερνάμε τα όρια. Στην πρώτη του θητεία ο Μπάγεβιτς μπορούσε να επιβάλει πιο άνετα αυτό που ήθελε. Είχε κάλυψη από όλους. Αλλιώς τον έβλεπαν όλοι, από την εξέδρα μέχρι τον Τύπο. Τώρα βλέπω ότι αυτό που θέλει να κάνει μερικές φορές σκέφτεται να το κάνει.

«Στο χέρι του Οκκά να δώσει απαντήσεις»

Άλλο ΠΑΟΚ, άλλο ΑΕΚ, άλλο Ολυμπιακός. Στον Ολυμπιακό η πίεση είναι πολύ πιο μεγάλη, όπως και οι απαιτήσεις. Ο Γιάννης ήρθε σε άσχημη εποχή, ο κόσμος τον δέχτηκε με επιφυλάξεις, δεν είχε πίστωση χρόνου, μετά από αυτά που έγιναν πέρυσι που τον ήθελε ο Ολυμπιακός και αυτός επέλεξε να πάει σε άλλη ομάδα. Ως ποδοσφαιριστή τον εκτιμώ, έχει μεγάλο ταλέντο. Βοηθά σε πολλά πράγματα. Ποτέ δεν ήταν ο Οκκάς μεγάλος γκολτζής, αυτό που θέλαμε δηλαδή, τη λύση του γκολ. Ανάλογα με την ψυχολογία του όμως, μπορεί να σου βάλει γκολ. Η χρονιά του ξεκίνησε άσχημα και χάνοντας γκολ σε σημαντικά ματς, ο κόσμος στράβωσε ακόμη περισσότερο. Κανείς δεν μπορεί να τον βοηθήσει περισσότερο από ό,τι ο ίδιος τον εαυτό του. Κι εγώ όταν πήγα στην ΑΕΚ είχα όλους τους φανατικούς να με κυνηγάνε και να μου σπάνε το αυτοκίνητο, αλλά πείσμωσα και είπε ‘θα σας κάνω να με χειροκροτείτε’. Αυτό πιστεύω πως μπορεί να κάνει και ο Γιάννης.

Στο πλευρό του προέδρου

Δεν γίνεται αυτός ο άνθρωπος να έχει κάνει τόσα πράγματα για την ομάδα, να έχει πάρει τόσα πρωταθλήματα, να έχει κάνει τόσο κόσμο ευτυχισμένο, να έχει φτιάξει Καραϊσκάκη και Ρέντη, να έχει φέρει τόσα ονόματα παικτών και ξαφνικά στην πρώτη δύσκολη στιγμή να λένε ‘φύγε’. Ο καπετάνιος φεύγει τελευταίος. Δηλαδή μας πήρε μέσα από τη λάσπη, μας έβγαλε, μας έφτασε στη θάλασσα και τώρα πρέπει να τον αδειάσουμε; Για μένα πρέπει να κάτσει άλλα 20 χρόνια.