Παπαλουκάς: «Θέλω ξανά την Ευρωλίγκα»

Την ευκαιρία να μιλήσει για πολλά θέματα που απασχολούν το ευρωπαϊκό μπάσκετ βρήκε ο Θοδωρής Παπαλουκάς, μιλώντας στο επίσημο site της FIBA, το Fiba Europe.com, με αφορμή την ανάδειξή του ως κορυφαίου Ευρωπαίου μπασκετμπολίστα τη χρονιά που ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες. Ο Έλληνας διεθνής άσος της ΤΣΣΚΑ Μόσχας μίλησε για τη νέα ατομική διάκριση της καριέρας του, για την περσινή χρονιά κα την κατάκτηση της Ευρωλίγκα, για την επιτυχία της Εθνικής ομάδας στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας, για την καριέρα του γενικότερα, για τη νυν και πρώην πρωταθλήτρια Ευρώπης. Για το τέλος αναφέρθηκε στο μέλλον του στο άθλημα ως παίκτης ή προπονητής και την πιθανότητα να αγωνιστεί ποτέ στο ΝΒΑ. Χώρια την περίπτωση να κατακτήσει ξανά την κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση.

Αναλυτικά, η συνέντευξη του «Τεό»:

-Συγχαρητήρια για τον τίτλο του παίκτη της χρονιάς από τη FIBA Europe. Θα πρέπει να νιώθεις πολύ ιδιαίτερα, ειδικά αν σκεφτεί κάποιος τους παίκτες που νίκησες, παίκτες όπως ο Ντιρκ Νοβίτζκι, ο Πόου Γκασόλ, ο Χόρχε Γκαρμπαχόσα ή ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο.

«Είναι πάντα θετικό όταν λαμβάνεις κάποια διάκριση, ειδικά όταν έρχεται από έναν φορέα, όπως η FIBA Europe. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους ψήφισαν για μένα, τον κόσμο, τους ειδικούς. Σημαίνει πολλά για μένα αυτήν η διάκριση».

- Υπάρχουν τόσες μεγάλες στιγμές από την περσινή χρονιά, αλλά θα ξεχωρίσουμε δύο. Οδήγησες την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον τίτλο της Ευρωλίγκα, παίρνοντας εσύ τον τίτλο του MVP και μετά ήσουν παρών σε εκείνον τον απίστευτο ημιτελικό με τις ΗΠΑ. Στη δική σου λίστα από τις μεγάλες στιγμές της καριέρας σου σε μια θέση βρίσκονται αυτές οι δύο στιγμές;

«Όλη η περσινή χρονιά ήταν απίστευτη. Κάποιος μου ζήτησε να επιλέξω μία «φωτογραφία» από την περσινή χρονιά, αλλά ήταν αδύνατον. Υπάρχουν πολλές ωραίες στιγμές, πολλές «φωτογραφίες». Ξέρω ότι παίκτες, μεγαλύτεροι από μένα, δεν είχαν την ευτυχία να ζήσουν τέτοιες στιγμές. Έτσι είναι υπέροχο. Ακόμη και όταν θα έχω μεγαλώσει θα μιλά όλο και περισσότερο γι’ αυτό και θα ενοχλώ τον κόσμο ».

- Στην Ιαπωνία φτάσατε σε απίστευτα ψηλό σημείο στη νίκη επί των ΗΠΑ στον ημιτελικό, αλλά η διοργάνωση τελείωσε με απογοήτευση για εσάς, ύστερα από τη βαριά από την Ισπανία στον τελικό. Γυρίζοντας πίσω, ποιες είναι οι σκέψεις σου για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας;

«Ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα για μένα. Και πέρασα υπέροχα. Ελπίζω η Ελλάδα να ξαναβρεθεί σε Παγκόσμιο στο μέλλον και να ίσως να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο την επόμενη φορά. Η ομάδα αυτή είναι νέα. Και θα κάνουμε πολλά πράγματα στο μέλλον. Κάποιες φορές οι ήττες είναι πιο σημαντικές από τις νίκες, γιατί σου μαθαίνουν πράγματα. Κρατάω όλα τα καλά πράγματα. Αν είχαμε κατακτήσει το χρυσό, ίσως να μην είχαμε αυτό το κίνητρο που έχουμε τώρα για το μέλλον. Τώρα έχουμε το κίνητρο να δουλέψουμε σκληρότερα και να νικήσουμε την επόμενη φορά».

- Εκτός από την ήττα από την Ισπανία στον τελικό, όλα δείχνουν να έχουν βρει τη… θέση τους στην καριέρα σου. Πιστεύεις ότι βρίσκεσαι στο ψηλότερο σημείο, ή μπορεί να γίνει και κάτι καλύτερο στο μέλλον;

«Θα το δούμε αυτό αργότερα. Ίσως και να είναι το καλύτερο σημείο. Αλλά φοβάμαι, πως αν αρχίσω να σκέφτομαι έτσι θα κάνω κακό στην καριέρα μου. Ίσως και να είναι και ήταν υπέροχα, αλλά νομίζω ότι έχω κάτι ακόμη να κάνω. Αυτή στη στιγμή για την ΤΣΣΚΑ, για παράδειγμα, είναι πιο δύσκολα για εμάς σε κάθε αγώνα, γιατί όλοι θέλουν να μας νικήσουν και το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την Εθνική Ελλάδας. Με αυτή τη λογική τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα».

- Αυτό φέρνει μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Είναι πιο δύσκολο να κερδίσεις έναν τίτλο, όπως στην Ευρωλίγκα για πρώτη φορά, ή είναι πιο δύσκολο να τον υπερασπιστείς;

«Και τα δύο είναι δύσκολα, αλλά φέτος ξέρω ότι είναι δυσκολότερα, γιατί όλοι θέλουν να μας νικήσουν. Είναι το λογικό. Θέλεις να νικήσεις την ομάδα που έχει τον τίτλο, όπως γινόταν και με την Μακάμπι Τελ Αβίβ όταν τον είχε. Το να νικήσεις την ομάδα που έχει τον τίτλο είναι σημαντικό».

- Είχες την ευλογία να έχεις καλούς προπονητές στην καριέρα σου, όπως ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο Έτορε Μεσίνα, ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Πώς ήταν να παίζεις για αυτές τις μεγάλες φυσιογνωμίες του μπάσκετ και τι σήμαινε για σένα στην εξέλιξή σου και ως παίκτης ως άνθρωπος;

«Είχα πολλούς καλούς προπονητές. Ακόμη και όταν ήμουν στους εφήβους, ο πρώτος προπονητής μου… Όλοι τους μου έδωσαν ευκαιρίες στην καριέρα μου. Όλοι με βοήθησαν να γίνω από ένας καλός παίκτης, ένας παίκτης που μπορεί να αγωνιστεί στο κορυφαίο επίπεδο. Ναι, ήμουν ευλογημένος στο θέμα αυτό. Είχα μεγάλους προπονητές, στις κατάλληλες στιγμές στην καριέρα μου. Είναι σαν όνειρο για μένα».

- Έχεις μάθει από πραγματικούς δασκάλους του παιχνιδιού και επειδή είσαι γνωστός ως παίκτης ομάδας, βλέπεις τον εαυτό σου ως προπονητή στο μέλλον;

«Η ζωή μου στην ΤΣΣΚΑ είναι τόσο δύσκολη, που δεν έχω και πολύ χρόνο να το σκεφτώ αυτό. Αυτό που θέλω είναι να είμαι με την οικογένειά μου, χωρίς προγράμματα. Στις 10.30π.μ. έχουμε προπόνηση, στις 12μ. βάρη, μετά γεύμα, μετά θα πρέπει να είμαστε στις 5μ.μ. στο πούλμαν να προλάβουμε ένα αεροπλάνο. Δε ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον. Ποτέ δε ξέρεις τι θα γίνει».

- Με άλλα λόγια, ίσως χρειαστείς λίγο χρόνο να ξεκουραστείς όταν η καριέρα σου τελειώσει ως παίκτης, αναζητώντας μια νέα πρόκληση. Αλλά κάθε χρονιά είναι μεγάλη για σένα. Το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα είναι στην Αθήνα και η Ελλάδα πηγαίνει επίσης στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας ως ένα από τα φαβορί.

«Θα είναι όπως οι προηγούμενες χρονιές, αλλά συναισθηματικά για μένα είναι πιο σημαντικό, γιατί μπορώ να επιστρέψω στην πατρίδα μου και να κατακτήσω την Ευρωλίγκα στην Αθήνα. Και αυτό θα είναι ακόμη καλύτερο. Ξέρω ότι θα είναι δύσκολο. Πρέπει να βρίσκω τρόπους να δίνω κίνητρο στον εαυτό μου ως παίκτη. Και αυτό είναι ένα τεράστιο κίνητρο για μένα»!

- Πόσο σημαντικό ήταν για την καριέρα σου να αφήσεις την Ελλάδα και να παίξεις στο ρωσικό πρωτάθλημα και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας;

«Όταν άφησα την Ελλάδα, ήμουν απογοητευμένος και λυπημένος, αλλά ποτέ δε ξέρεις τελικά τι θα συμβεί όταν τελικά φύγεις. Τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν μία από τις σοφότερες κινήσεις στην καριέρα μου. Πήγα σε μια οργανωμένη ομάδα, κάπου που με σέβονταν και έφτιαξα το όνομά μου, έβγαλα αρκετά χρήματα για να ενισχύσω την οικογένειά μου. Έτσι, η καριέρα μου είναι σαν όνειρο. Αν παίζεις σε αυτό το επίπεδο, όλοι σου λένε ότι το μπάσκετ είναι η ζωή σου. Αν δεν το αγαπάς, δεν μπορείς να φτάσεις τόσο μακριά… Υπάρχουν πολλές καλές στιγμές, αλλά υπάρχουν και οι άσχημες. Έτσι, αν δεν αγαπάς το μπάσκετ, δεν μπορείς να προχωρήσεις πολύ».

- Πολύς κόσμος λέει ότι θέλει να σε δει να παίζεις στο ΝΒΑ, αλλά αν αυτό συνέβαινε η Ευρώπη θα έχανε έναν από τους καλύτερους παίκτης της. Είναι κάτι που το σκέφτεσαι, όταν περνάει από το μυαλό σου το αν θα παίξεις ή όχι στις ΗΠΑ; Αυτό που έχεις στην ΤΣΣΚΑ είναι τόσο καλό, ώστε να είναι γελοίο το να το αφήσεις;

«Όταν αφήνεις κάτι, πρέπει να το αφήνεις για κάτι καλύτερο. Είχα κάτι από το ΝΒΑ, αλλά δε μου έδειξαν ότι με θέλουν τόσο πολύ. Ξέρουν πόσα χρήματα παίρνεις, σου δίνουν κάτι ανάλογο, αλλά εγώ δεν ένιωθα έτσι. Δεν ένιωθα ότι θα ήταν έξυπνο από μέρους μου να πάω. Είμαι τυχερός που έχω ζήσει τόσα πράγματα εδώ, οπότε όλα εντάξει. Είμαι χαρούμενος!».

- Τελικά, αν η ΤΣΣΚΑ πάει στην Αθήνα για το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα και κατακτήσει τον τίτλο και μετά η Ελλάδα κατακτήσει το χρυσό στο Ευρωμπάσκετ στην Ισπανία, που θα το γλεντήσεις;

«Να πω μόνο ότι αν κατακτήσουμε τον τίτλο της Ευρωλίγκα στην Αθήνα και, ξέρω ότι είναι κάτι που είναι πάρα πολύ δύσκολο, γιατί υπάρχουν κάποιες πολύ καλές ομάδες, υποσχέθηκα σε όλους τους φίλους μου στη Ρωσία και στην ΤΣΣΚΑ ότι θα τους πάω στα μπουζούκια».

Επιμέλεια: Παναγιώτης Βλαχαδάμης