«Θέλω να παίξω στο εξωτερικό»

Με την Χαλκηδόνα γνώρισε την καταξίωση, αλλά τον στεναχωρεί να παίζει σε άδειες εξέδρες. Προσόν η ψυχραιμία του, αφού θεωρώ ότι το γκολ είναι ένστικτο και ταλέντο μαζί. Θέλει να παίξει στο εξωτερικό και είχε προτάσεις, αλλά παρέμεινε στην Χαλκηδόνα. Πιστεύει πως δεν εφαρμόζονται οι νόμοι στο ελληνικό ποδόσφαιρο και πρέπει να τιμωρούνται αυτοί που κάνουν τα επεισόδια και όχι οι ομάδες. Ο Γιώργος Ζαχαρόπουλος μίλησε στο www.sport-fm.gr, σε μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη.

Τι σε ώθησε στον αθλητισμό;

«Κυρίως το γεγονός ότι γεννήθηκα δίπλα στο γήπεδο του Ατρόμητου Περιστερίου και έπαιζα από μικρός μπάλα εκεί…»

Όταν ξεκινούσες την καριέρα σου έκανες όνειρα;

«Ναι, ειδικά όταν στα δεκαπέντε μου έπαιξα βασικός σε αγώνα του Α’ τοπικού Αθηνών. Τότε κατάλαβα ότι διαθέτω κάποιο ταλέντο στο σκοράρισμα και άρχισα να πιστεύω στον εαυτό μου. Αργότερα, παρά τους δύο σοβαρούς τραυματισμούς που είχα, δεν σταμάτησα να πιστεύω ότι θα φτάσω ψηλά».

Με ποια ομάδα έχεις δεθεί περισσότερο;

«Ένιωσα δέος όταν φόρεσα τη φανέλα του Εθνικού, ο οποίος ήταν η πρώτη μου επαγγελματική ομάδα, αλλά έχω δεθεί περισσότερο με την Χαλκηδόνα με την οποία αφενός γνώρισα την ποδοσφαιρική μου καταξίωση και αφετέρου με τη φανέλα της έζησα πολλές ευχάριστες στιγμές. Άλλωστε με αυτή την ομάδα γνώρισα δύο ανόδους, ενώ πέρσι φτάσαμε μόλις ένα βήμα από την έξοδο στο Κύπελλο Ουέφα».

Ποια η γνώμη σου για τους κ.κ. Σπανό και Παράσχο;

«Πιστεύω ότι όλοι οι παίκτες έχουμε βοηθηθεί από τον κ. Παράσχο σε αυτά τα 2,5 χρόνια που είναι μαζί μας, άλλωστε το πολύ καλό του έργο φαίνεται. Όσο για τον κ. Σπανό, κατόρθωσε να πάρει μια ομάδα από το τοπικό πρωτάθλημα και να τη φτάσει να διεκδικεί ευρωπαϊκή έξοδο. Στηρίζει τους παίκτες και έχει δημιουργήσει μια πολύ καλή χημεία στην ομάδα, δηλαδή καλός πρόεδρος, καλός προπονητή και καλοί παίκτες… Στο ποδόσφαιρο, όποιος προσπαθεί και έχει καλή οργάνωση πετυχαίνει πάντα».

Ποιος είναι ο στόχος της Χαλκηδόνας για φέτος;

«Καλό ποδόσφαιρο και ένα σκαλοπάτι παραπάνω από πέρσι, δηλαδή η έξοδος στην Ευρώπη. Πρωταρχικά πάντως, θέλουμε να παίζουμε το ίδιο καλό ποδόσφαιρο με πέρυσι. Είμαι σίγουρος ότι θα ανακάμψουμε, αφού μέχρι τώρα είχαμε πολλά προβλήματα τραυματισμών, ενώ εγώ προσωπικά έχω χάσει 7 αγώνες. Πιστεύω ότι η ομάδα έκανε μια φυσιολογική «κοιλιά», αφού δεν έχουμε το βάθος, τον κόσμο και την εμπειρία που έχουν οι λεγόμενες «μεγάλες» ομάδες. Υπάρχει και η φυγή του Άντερσον, που για μένα ήταν πολύ σημαντική, αλλά υπάρχουν παίκτες που μπορούν να καλύψουν την απουσία του. Πιστεύω ότι σύντομα θα επανέλθουμε στις επιτυχίες, με την επάνοδο όλων των τραυματιών στην ενεργό δράση».

Θεωρείς τον εαυτό σου «βαρόμετρο» της ομάδας;

«Κοίτα, δεν είμαι εγωιστής, αλλά «βαρόμετρο» μπορεί να είμαι κι εγώ, μπορεί και ο Έμπεντε ή η αμυντική γραμμή της ομάδας ή και ο Άντερσον που έφυγε. Ίσως όμως επειδή είμαι μπροστά και παίζω σέντερ-φορ, αυτό μπορεί να βαρύνει περισσότερο, δηλαδή το ότι η ομάδα χρειάζεται το γκολ».

Σε πειράζουν οι άδειες εξέδρες, όταν η Χαλκηδόνα παίζει εντός;

«Οι ποδοσφαιριστές μοιάζουν με τους ηθοποιούς, δηλαδή επιζητούν δηλαδή το χειροκρότημα των θεατών. Δεν σου κρύβω ότι με περισσότερο κόσμο, ίσως και να πετυχαίναμε πιο εύκολα το στόχο «Ευρώπη». Από την άλλη όμως δεν έχουμε άγχος, αφού δεν υπάρχει η πίεση της εξέδρας. Νιώθουμε όλοι σαν μια οικογένεια και ξέρουμε πολλούς από τους φιλάθλους μας με τα μικρά τους ονόματα».

Με το χέρι στην καρδιά, ποιος είναι ο καλύτερος αμυντικός που έχεις αντιμετωπίσει;

«Δύσκολη ερώτηση. Υπήρξαν αρκετοί καλοί αμυντικοί, αλλά πάντα προσπαθούσα να πω στον εαυτό μου ότι εγώ ήμουν καλύτερος απ΄ αυτούς. Πάντως στα γήπεδα της Α’ Εθνικής οι περισσότεροι με έχουν αντιμετωπίσει μέσα σε σωστά αγωνιστικά πλαίσια. Βέβαια όταν έπαιζα σε χαμηλότερες κατηγορίες, με αντιμετώπιζαν αρκετά σκληρά, πράγμα που κατανοώ αφού εκεί το ποδόσφαιρο που παίζεται στηρίζεται κυρίως στη δύναμη και το θέαμα μπαίνει σε δεύτερη μοίρα».

Ποια είναι μέχρι στιγμής η καλύτερη στιγμή της καριέρας σου και ποια η χειρότερη;

«Η άνοδος με την Χαλκηδόνα στην Α’ Εθνική και η ανάδειξή μου ως πρώτος σκόρερ και συνάμα καλύτερος παίκτης της Β’ Εθνικής την ίδια χρονιά (2002-03). Ίσως όμως η σημαντικότερη στιγμή της καριέρας μου να μην έχει έρθει ακόμα. Η χειρότερη στιγμή, ήταν οι δύο σοβαροί τραυματισμοί μου, ιδιαίτερα ο πρώτος όταν και είχα υποστεί κάταγμα περόνης».

Έχεις δεχθεί ποτέ πρόταση από το εξωτερικό;

«Ναι. Πριν δύο χρόνια είχα δεχθεί πρόταση από τη γερμανική Σβάινφουρτ, ομάδα 2ης κατηγορίας τότε, η οποία έψαχνε τότε για έναν καλό σέντερ –φορ, αλλά τελικά η πρόταση δεν ευδοκίμησε».

Πριν λίγο καιρό δέχθηκες κρούση από την ισπανική Μούρθια…

«Ήταν όντως μια καλή οικονομικά πρόταση, που είχε γίνει στον μάνατζέρ μου. Όμως η πρόταση αυτή δεν έγινε δεκτή από τη διοίκηση της ομάδας, γιατί είχε φύγει ήδη ο Άντερσον και δεν μπορούσε η ομάδα να με αφήσει να φύγω. Πάντως ήταν μια καλή πρόταση, χρονικής διάρκειας ενάμιση χρόνου, η οποία οικονομικά με κάλυπτε πλήρως».

Ένιωσες πικρία που δεν σε παραχώρησε η ομάδα σου;

«Κοίτα, τέτοιες ευκαιρίες δεν σου τυχαίνουν συχνά στη ζωή και την καριέρα σου, οπότε ένιωσα μια μικρή πικρία. Πάντως η ζωή συνεχίζεται, αφού έχω συμβόλαιο με την Χαλκηδόνα. Εκτίμησα το γεγονός ότι δεν με άφησαν να φύγω, γιατί με θεωρούν πολύτιμο για την ομάδα και το καλοκαίρι που τελειώνει το συμβόλαιό μου, η Χαλκηδόνα θα έχει τον πρώτο λόγο. Πάντως θα ήθελα να αγωνιστώ στο εξωτερικό, αφού οι συνθήκες εκεί είναι πολύ καλύτερες και το ποδόσφαιρο το αντιμετωπίζουν σαν γιορτή και σαν θέαμα. Άλλωστε στο εξωτερικό μπορείς να ζήσεις αυτό το κάτι διαφορετικό, να γνωρίσεις δηλαδή διαφορετικές νοοτροπίες. Αν μου γίνει μια συμφέρουσα πρόταση από το εξωτερικό το καλοκαίρι, ίσως και να κάνω αυτό το βήμα».

Τι νιώθεις όταν έχεις απέναντί σου έναν τερματοφύλακα;

«Είμαι πολύ ψύχραιμος, είτε όταν εκτελώ πέναλτι, είτε όταν επιχειρώ σουτ ή κεφαλιά. κάτι που το θεωρώ προσόν μου. Θεωρώ ότι το γκολ είναι ένστικτο και ταλέντο μαζί…»

Ποια τα πρόσωπα που σε βοήθησαν πολύ στην καριέρα σου;

«Θα ήθελα να πω πάρα πολλά , αλλά δυστυχώς είναι λίγα. Με βοήθησε πολύ ο πρώτος μου προπονητής, ο Γιάννης ο Γεωργούλης που δε δίστασε να με χρησιμοποιήσει βασικό σε ηλικία δεκαπέντε χρονών σε αγώνα Ά τοπικού Αθηνών, ο συχωρεμένος ο Νίκος ο Βαλλιάνος, προπονητής μου στον Εθνικό Αστέρα και βέβαια ο κ. Σπανός, ο πρόεδρος της Χαλκηδόνας».

Ποιος προπονητής σε βοήθησε περισσότερο στην καριέρα σου;

«Ο κ. Παράσχος, γιατί τον έχω ζήσει περισσότερο από κάθε άλλον και τον έχω βοηθήσει και με έχει βοηθήσει».

Ποια τα εχέγγυα για να γίνει μια ομάδα νοικοκυρεμένο σωματείο;

«Εξαρτάται από την φιλοσοφία του κάθε προέδρου. Αν βλέπει το άθλημα καθαρά εμπορικά, τότε δύσκολα θα δημιουργήσει μια επιτυχημένη ομάδα. Αν προσέξει τις υποδομές, το γήπεδο και την οργάνωση τότε θα επιτύχει. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στην Χαλκηδόνα και γι’ αυτό βρίσκεται εκεί που βρίσκεται».

Υπάρχουν πρόσωπα που σε έχουν πικράνει;

«Ναι, αρκετά. Κυρίως πρόεδροι και προπονητές, ενώ δεν είχα ποτέ κανένα παράπονο από κάποιον συνάδελφο ποδοσφαιριστή. Αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο, αφού ο κάθε ένας σε αυτόν το χώρο έχει το δικό του τρόπο σκέψης».

Η επόμενη επιλογή στην καριέρα σου θα γίνει βάσει χρημάτων ή συναισθήματος;

«Είμαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και θα πρέπει να κοιτάξω το συμφέρον μου. Θα προσπαθήσω όμως να τα συνδυάσω και τα δύο. Έχω περάσει τέσσερα καταπληκτικά χρόνια στην Χαλκηδόνα. Δεν είμαι αχάριστος άνθρωπος και η αχαριστία είναι κάτι που απεχθάνομαι».

Είσαι σε προχωρημένη, ποδοσφαιρικά, ηλικία. Έχεις φιλοδοξίες;

«Κοιτάζω πάντα προς τα πάνω, πάντα προς κάτι καλύτερο. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να φτάσω στην κορυφή και να ξαναγυρίσω προς τα κάτω. Προσπαθώ να πηγαίνω κάθε χρονιά όσο το δυνατόν ψηλότερα και να τελειώσω εκεί, στην κορυφή…»

Πόσα χρόνια θα παίζεις ακόμα καλό ποδόσφαιρο και μετά το τέλος της καριέρας τι;

«Σίγουρα θεωρώ ότι έχω ακόμα δύο με τρία χρόνια καλό ποδόσφαιρο, αφού ξέρω τις δυνάμεις μου και νιώθω πολύ δυνατός και γερός.. Πάντως επειδή αγαπάω και ευχαριστιέμαι αυτό που κάνω, δεν μπορώ να σκεφτώ από τώρα το τι θα κάνω σε λίγα χρόνια από τώρα».

Ποια η άποψη σου για τους τρεις πρωτοπόρους του πρωταθλήματος;

«Κοίτα, έχει πέσει πολύ το επίπεδο του πρωταθλήματος, αν και έχουν μικρύνει πλέον οι αποστάσεις μεταξύ «μικρών» και «μεγάλων». Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, παρά το γεμάτο ρόστερ που έχουν, φαίνεται αντιμετωπίζουν προβλήματα, ενώ η ΑΕΚ αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη, αφού παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετώπισε και το ανανεωμένο σύνολο που δημιούργησε, τα πηγαίνει μέχρι στιγμής μια χαρά. Θα πρέπει όμως το πρωτάθλημα μας να γίνει περισσότερο ανταγωνιστικό και υπάρχουν και άλλες ομάδες που θα πρωταγωνιστούν, καθώς φέτος «λείπουν» οι ομάδες της Θεσσαλονίκης».

Θεωρείς ότι αξίζεις μία θέση σε κάποια από τις λεγόμενες μεγάλες ομάδες;

«Αν μιλήσω με γνώμονα ότι πολλοί παίκτες έχουν περάσει από τις μεγάλες ομάδες και έχουν εκδιωχθεί κακήν κακώς, θεωρώ πως ναι. Δυστυχώς μέχρι τώρα δε μου δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να δω τι μπορώ να αποδείξω κι εγώ, αγωνιζόμενος σε μια μεγάλη ομάδα. Πιστεύω ότι μπορώ πάντως να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις τους».

Πως ένιωσες βλέποντας τις εικόνες που διαδραματίστηκαν στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης;

«Σίγουρα ήταν πολύ άσχημες εικόνες. Θα πρέπει όμως η βία στα γήπεδα να καταπολεμηθεί με άλλους τρόπους και όχι με την αφαίρεση βαθμών ή τα άδεια γήπεδα. Θεωρώ ότι δεν εφαρμόζονται οι νόμοι όπως θα έπρεπε από την πολιτεία, αφού νόμοι υπάρχουν αλλά δυστυχώς δεν εφαρμόζονται. Πρέπει να τιμωρούνται τα πρόσωπα που κάνουν τα επεισόδια και όχι οι ομάδες, κάτι το οποίο εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στο εξωτερικό».

Ποια ομάδα πιστεύεις ότι παίζει την καλύτερη μπάλα και ποιο το φαβορί για το φετινό τίτλο;

«Αν και δεν το περίμενα, με έχει εντυπωσιάσει με την απόδοσή της η Ξάνθη…Αν ο Ολυμπιακός ξεφύγει στη βαθμολογία, τότε θα είναι πολύ δύσκολο για τον Παναθηναϊκό να τον πλησιάσει και να τον φτάσει».

Ποια η γνώμη σου για τους παίκτες μεγάλης ποδοσφαιρικής αξίας που αγωνίζονται στα ελληνικά γήπεδα;

«Σίγουρα βοηθούν πολύ, αλλά πιστεύω ότι χρειάζονται κι άλλα μεγάλα ονόματα για να ανέβει ακόμα περισσότερο το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Όμως κακά τα ψέματα, αν εξαιρέσουμε αυτά τα μεγάλα ονόματα, οι υπόλοιποι παίκτες της Α’ εθνικής και κυρίως οι Έλληνες αμείβονται με πολύ λιγότερα χρήματα. Αν ανέβει η οικονομική «στάθμη» του πρωταθλήματος, πιστεύω ότι κι άλλα μεγάλα ονόματα θα αγωνιστούν στα γήπεδα μας».

Η εθνική μας ομάδα είναι πλέον πρωταθλήτρια Ευρώπης…

«Ήταν ανεπανάληπτο αυτό που συνέβη, αφού κανένας δεν είχε στοιχηματίσει υπέρ των παιδιών. Αυτά όμως έδειξαν ότι το άξιζαν αυτό που πέτυχαν, αφού κέρδισαν μεγάλες δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και αυτό λέει πολλά».

Νιώθεις πικρία που δεν έχεις φορέσει τη φανέλα με το εθνόσημο;

«Πικρία όχι, γιατί δεν είχα πάντα την απόδοση που έχω τώρα στην Χαλκηδόνα ενώ δεν αγωνιζόμουν και πολλά χρόνια στην Α’ εθνική. Όλοι θέλουμε να φορέσουμε τη φανέλα της εθνικής και ελπίζω στο μέλλον να μου δοθεί κάποια ευκαιρία για αυτό».

Πρωτάθλημα δύο ταχυτήτων ή κλειστό, τύπου Σκωτίας;

«Πρέπει το πρωτάθλημά μας να γίνει περισσότερο ανταγωνιστικό, να δούμε κι άλλες ομάδες να πρωταγωνιστούν. Οι ομάδες της Θεσσαλονίκης να γίνουν πιο δυνατές και η επαρχία να ανέβει ακόμα περισσότερο, αφού διαθέτει και πολύ κόσμο. Πολύ πιθανόν όμως τα συμφέροντα κάποιων ομάδων να μην εξυπηρετούν κάτι τέτοιο. Πάντως θέλουμε δε θέλουμε, κάποια στιγμή το πρωτάθλημα θα γίνει όπως πρέπει να γίνει. Φοβάμαι όμως ότι θα πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια, γιατί πάντα είμαστε τριάντα με πενήντα χρόνια πίσω, σε σχέση με τις ανεπτυγμένες ποδοσφαιρικά χώρες της Ευρώπης. Δυστυχώς είμαστε άνθρωποι της τελευταίας στιγμής, πάντα παραδειγματιζόμαστε αλλά ποτέ δεν πράττουμε».

Πιστεύεις ότι τα καινούργια γήπεδα θα ξαναφέρουν τον κόσμο στις κερκίδες;

«Από μόνα τους όχι, ειδικά με φαινόμενα τύπου Νέας Σμύρνης. Το θέμα είναι να βλέπουμε στις κερκίδες τους φιλάθλους των αντίπαλων ομάδων να κάθονται μαζί μονιασμένοι, καθώς και γυναίκες με τα παιδιά τους. Αν η βία δεν εξαλειφθεί εντελώς, πιστεύω ότι ο κόσμος δε θα ξαναγυρίσει στα γήπεδα».

Έχεις αποβληθεί ποτέ;

«Μόνο μια φορά, πρώτη μου χρονιά στην Α’ εθνική με την φανέλα του Εθνικού. Αντιμετωπίζαμε τον ΟΦΗ και είχα κάνει ένα αντιαθλητικό φάουλ στον Νίκο Μαχλά στο τελευταίο λεπτό του αγώνα».

Με τι θα άλλαζες την καριέρα σου;

«Αγαπώ πολύ αυτό που κάνω και δε θα την άλλαζα με τίποτα».

Σκέφτηκες ποτέ αν τα παρατήσεις;

«Όσες δυσκολίες και αν αντιμετώπισα, δεν έφτασα σε αυτό το σημείο. Ακόμα κι όταν τραυματίστηκα σοβαρά και αναφέρομαι στα δύο κατάγματα περόνης που είχα μέχρι τώρα στην καριέρα μου. Μπορεί να στεναχωρήθηκα πάρα πολύ αλλά δεν έφτασα ποτέ στο σημείο να πω «ως εδώ» και να τα παρατήσω».

Μαραντόνα ή Πελέ;

«Άλλες εποχές. Δεν μπορώ να τους κρίνω γιατί και οι δύο είχαν τη δική τους προσωπικότητα, αλλά αγωνίστηκαν σε διαφορετικές εποχές».

Ο έρωτας, η προσωπική ζωή είναι εχθρός ή φίλος του ποδοσφαιριστή;

«100% φίλος, γιατί του δίνει δύναμη και κουράγιο να συνεχίζει και να τα βγάζει πάντα πέρα».

Πιστεύεις στον Θεό;

«Βεβαίως, ειδικά όταν έπαθα τους δύο σοβαρούς τραυματισμούς. Αλλά δεν πρέπει έτσι, γιατί πρέπει να τον αναζητούμε και να πιστεύουμε κι όταν είμαστε καλά και υγιείς».

Τελικά το ποδόσφαιρο είναι μια μεγάλη περιπέτεια;

«Πιστεύω ότι είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, μέσα από το οποίο μπορείς να δεις την κοινωνία ολόκληρη. Έχουν δει τα μάτια μου τόσους προέδρους, τόσους ποδοσφαιριστές και τόσους διαφορετικούς χαρακτήρες, που δεν πιστεύω ότι θα δω κάτι άλλο τόσο πολύπλευρο στη ζωή μου…»


WHO IS WHO

Ημ. Γέννησης: 13/12/1971
Ύψος : 1.85
Θέση : Σέντερ φορ
Οικογ. Κατάσταση: Αρραβωνιασμένος
ΚΑΡΙΕΡΑ: Ηρακλής Περιστερίου (1986-88), Μελλίσια (1989-91), Εθνικός Πειραιά (1992-94), Εθνικός Αστέρας (1995-96), Παναιτωλικός (1996-98), Εθνικός Αστέρας (1998-1999), Καλλιθέα (1999-2001), Χαλκηδόνα (2001-2005)
Αγαπημένος του ποδοσφαιριστής είναι ο Μάρκο Φαν Μπάστεν και αθλητής ο Νίκος Γκάλης, λατρεύει τα Άουντι και το…στιφάδο, ενώ δεν διαθέτει γούρια. Κάνει παρέα με όλους τους συμπαίκτες του, ενώ τις ελεύθερες ώρες του ασχολείται με το γήπεδο 5 επί 5 που έχει στην κατοχή του και κάνει ταξίδια με την αρραβωνιαστικιά του και τους φίλους του.

Επιμέλεια: Τρύφωνας Μαντάς