Τάσεις συμφιλίωσης…

«Αξίζουν συγχαρητήρια στη διοίκηση της ΑΕΚ, γιατί δουλεύει άψογα, αλλά η συμπεριφορά του Ντέμη προς κάποιους παίκτες και άλλους δεν ήταν η κατάλληλη. Πάντως τον εκτιμώ και τον σέβομαι», δηλώνει ο Μ.Καψής στο «Sportime». «Η πρόταση της Μπορντό με έκανε να αποφύγω το δίλημμα ΑΕΚ ή Ολυμπιακός», προσθέτει ο διεθνής αμυντικός, επισημαίνει πως «με σοβαρότητα και πειθαρχία θα πάμε Γερμανία», ενώ χαρακτηρίζει ανώτερο της Σοσό τον Ολυμπιακό.

Ακολουθούν τα κυριότερα αποσπάσματα της συνέντευξης του Μιχάλη Καψή στο «Sportime»

Ανάμεικτα συναισθήματα για Ντέμη

«Μου αρέσει να κρίνω και να βγάζω συμπεράσματα μέσω αποτελεσμάτων. Δεν το κάνω για να κρίνω εκ του ασφαλούς, αλλά στο χώρο που κινούμαστε μετράει το τελικό αποτέλεσμα. Λειτουργικά αυτήν τη στιγμή -απ’ ό,τι έχω μάθει- η ΑΕΚ δουλεύει άψογα και φυσικά αξίζουν συγχαρητήρια στη διοίκηση. Όσον αφορά στο πρώτο σκέλος της ερώτησής σου, η συμπεριφορά του Ντέμη προς τους ποδοσφαιριστές αλλά και κάποιους άλλους με μεγάλη προσφορά στην ΑΕΚ δεν ήταν η πλέον κατάλληλη. Ίσως ο Ντέμης να μην είχε την κατάλληλη εμπειρία ή να μην είχε σκεφτεί όλες τις παραμέτρους. Εκείνη την περίοδο είχε πάρα πολλά στο κεφάλι του και δεν ήξερε τι να πρωτομαζέψει. Σίγουρα, πάντως, θα μπορούσε να είχε συμπεριφερθεί διαφορετικά σε κάποια άτομα με προσφορά στην ομάδα. Δεν αναφέρομαι μόνο σε παίκτες. Είναι αλήθεια ότι δεν έχω έρθει σε επαφή μαζί του από το καλοκαίρι. Δεν έχω μιλήσει καθόλου μαζί του από τότε. Από εκεί και πέρα, υπήρξαμε συμπαίκτες για πολλά χρόνια, τον εκτιμώ, τον σέβομαι και ελπίζω και αυτός να μην έχει τίποτα προσωπικό μαζί μου».

«Στην καρδιά μου η ΑΕΚ και ο κόσμος της…»

«Από την ΑΕΚ έχω τα καλύτερα δυνατά συναισθήματα. Μπορεί να ανδρώθηκα στον Εθνικό, αλλά χάρη στην ΑΕΚ έγινα ευρύτερα γνωστός. Η ΑΕΚ αποτέλεσε το σκαλοπάτι μου ή αν προτιμάτε το... ασανσέρ μου για να βρεθώ εδώ. Οι χωρισμοί πάντα δεν προκαλούν τα καλύτερα συναισθήματα, όμως για μένα η ΑΕΚ -και ειδικά ο κόσμος της- είναι στην καρδιά μου και θα παραμείνει εκεί».

Μικρός ΠΑΟ, μετά υπηρέτης των ομάδων του

«Όσο έπαιζε ο πατέρας μου στον Παναθηναϊκό, εννοείται ότι εγώ και όλη η οικογένειά μου υποστηρίζαμε τον Παναθηναϊκό. Αργότερα είχα φιλο-ΠΑΟΚτζίδικα αισθήματα. Οταν όμως πρωτοξεκίνησα να παίζω, τότε έπαψα να έχω κάποια φιλικά αισθήματα. Τα 5,5 χρόνια στον Εθνικό ήμουν Εθνικός και τα άλλα 5,5 στην ΑΕΚ ήμουν ΑΕΚ. Αυτό δεν το λέω για να τα έχω καλά με όλους».

«Ήμουν σε αδιέξοδο…»

«Δεν είναι αλήθεια ότι αναίρεσα τη συμφωνία με την ΑΕΚ για τα περισσότερα χρήματα που μου πρόσφερε η Μπορντό. Αναίρεσα την συμφωνία τον Ιούνιο, μόλις οδηγήθηκαν σε ναυάγιο οι διαπραγματεύσεις της ομάδας του Ντέμη για την υπαγωγή της ΑΕΚ στο άρθρο 44. Τότε ήταν οι ώρες και οι μέρες που πήρα την απόφαση να κάνω προσφυγή και ήμουν ένας από τους τελευταίους ποδοσφαιριστές που το έκανε αυτό. Φοβήθηκα και έβλεπα ότι δεν υπήρχε λύση στο διοικητικό πρόβλημα της ΑΕΚ και δεν μπορούσα να καθυστερήσω άλλο τις απαντήσεις μου στις ομάδες που με περίμεναν. Δυστυχώς, ο φίλαθλος βλέπει πάντα τα πράγματα διαφορετικά από εμάς. Ήθελα να πάρω το ρίσκο μαζί με την ΑΕΚ, αλλά όταν είσαι 30 χρονών και έχεις γυναίκα και παιδιά, είσαι υποχρεωμένος να σκέφτεσαι λογικά και να μη ρισκάρεις».

Αν είχε ηρεμία…

«Δεν ξέρω αν η ΑΕΚ θα έπαιρνε τίτλους στην Ευρώπη, αλλά έχω την εντύπωση πως αν είχαμε όλα αυτά τα χρόνια μια διοικητική ηρεμία, παρόμοια με τη σημερινή, θα μπορούσαμε να έχουμε πετύχει πολλά περισσότερα πράγματα. Δυστυχώς, αυτοί που μένουν είναι οι τίτλοι και εμείς όλα αυτά τα χρόνια που ήμασταν μαζί καταφέραμε να κατακτήσουμε μόλις δύο κύπελλα».

«Απέφυγα το δίλημμα…»

«Με τιμούσε το ενδιαφέρον του κύριου Μπάγεβιτς και του Ολυμπιακού. Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι για τέτοιου είδους μετακινήσεις. Είναι αλήθεια ότι είχα μπει σε αυτό το μεγάλο δίλημμα. Από τη μια ήθελα να πάω γιατί οι συνθήκες εργασίας ήταν πολύ καλύτερες, αλλά από την άλλη το συναίσθημα και η καρδιά μου μου έλεγαν όχι. Ευτυχώς που ήρθε η πρόταση της Μπορντό και απέφυγα αυτό το δίλημμα. Είναι αλήθεια ότι ένας λόγος για τον οποίο δεν υπέγραψα ήταν ότι δεν θα άντεχα την ψυχολογική πίεση, όχι του κόσμου της ΑΕΚ, αλλά κάποιας μερίδας των ΜΜΕ που πρόσκεινται στην ομάδα. Τον κόσμο δεν τον φοβάμαι, διότι πιστεύω ότι ο αγνός ο φίλαθλος αγαπάει τους παίκτες που έχουν φορέσει τη φανέλα της ΑΕΚ και έχουν προσφέρει στην ομάδα».

Πιο ασφαλής πια

«Δεν μου έχει φύγει το άγχος, απλώς αισθάνομαι μεγαλύτερη σιγουριά για τη ζωή μου και επιτέλους έχω καταφέρει να αποταμιεύσω κάποια χρήματα. Μπορώ πλέον να λέω ότι έχω κερδίσει κάτι και από οικονομικής άποψης από το ποδόσφαιρο. Αυτά, πάντως, που κερδίζεις μέσα από το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό ίσως να είναι και πιο σημαντικά από το ποδόσφαιρο. Δεν ξέρω αν κάποιος που δεν παίζει ποδόσφαιρο, μπορεί να καταλάβει την ψυχολογική πίεση που δέχεται ένας παίκτης της ΑΕΚ. Για τους περισσότερους έπρεπε να δίνω κάθε Κυριακή εξετάσεις...».

Ανοικτός για επιστροφή

«Δεν εξαρτάται από τον Ντέμη ή κάποιον άλλον αυτό. Εγώ είπα ότι δεν θέλω να παίξω ποδόσφαιρο παραπάνω από τα 33 χρόνια μου και επειδή τότε λήγει το συμβόλαιό μου με την Μπορντό, γι’ αυτό τόνισα ότι θέλω να ολοκληρώσω την καριέρα μου στη γαλλική ομάδα. Ολα αυτά, βέβαια, εξαρτώνται από το πώς θα μου τα φέρει ο Θεός. Πάντα λέω πρώτα ο Θεός! Ελπίζω να έρθουν τα πράγματα όπως τα έχω σχεδιάσει ώστε να μπορέσω να αποσυρθώ στα 33 μου. Αν αλλάξει κάτι με το συμβόλαιό μου και είμαι υποχρεωμένος να βρω ομάδα στην Ελλάδα, τότε έχω πει ότι πρώτη επιλογή μου θα είναι ο Εθνικός αν συμμετέχει στην Α’ Εθνική και μετά η ΑΕΚ. Η μεταγραφή, βέβαια, δεν εξαρτάται μόνον από τον ποδοσφαιριστή...».

«Ανώτερος από τη Σοσό ο Ολυμπιακός…»

«Ο Ολυμπιακός έχει ελπίδες, αφού ποιοτικά είναι ανώτερος. Η Σοσό υπερτερεί στο γεγονός ότι είναι ομάδα με όλη την ουσία της λέξης. Είναι μια ομάδα που ξέρει να τρέχει, να κυνηγάει και να παλεύει όλα τα ματς από το 1ο μέχρι το 90ό λεπτό. Ο Ολυμπιακός πρέπει να προσέξει κυρίως τους δυο επιθετικούς, τους Σάντος και Ιλάν, τον Ζαϊρί που είναι πολύ θεαματικός, τον αρχηγό τον Ιζαμπεΐ και τον Ματιέ».

Ο εξολοθρευτής φοβάται…

«Φοβάμαι πάρα πολλούς προσωπικούς μου αντιπάλους. Ίσως αυτό να με βοηθάει κιόλας για να παραμένω συγκεντρωμένος στη δουλειά μου. Χωρίς να θέλω να φανώ υπερόπτης, ο πιο δύσκολος αντίπαλος, λόγω κυρίως του όγκου του, ήταν ο Κόλερ. Από εκεί και πέρα, ξεχωρίζω τους Ραούλ, Σεφτσένκο, Ρονάλντο και Μπατιστούτα. Ολοι είναι παγκόσμιας κλάσης και δύσκολα μπορώ να επιλέξω μόνον έναν».

Όνειρο το EURO

«Δεν περίμενα ποτέ, για να είμαι ειλικρινής, ότι θα φτάναμε στην κατάκτηση του EURO. Πάντα στην καριέρα μου ήθελα να θέτω προσιτούς στόχους έτσι ώστε να έχω κίνητρο να τους πετύχω. Αν έλεγα ότι θέλω να παίξω στη Γιουβέντους και στη Ρεάλ και δεν τα κατάφερνα, θα ένιωθα απογοητευμένος». Αν έγραφα ένα βιβλίο για το EURO θα είχε μάλλον τίτλο ‘‘Το όνειρο’’. Και αυτό λόγω των συναισθημάτων που βιώσαμε τότε και ήταν ονειρικά. Καλό θα είναι πάντως να ξυπνήσουμε και να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα γιατί ίσως ακόμα να μην έχουμε συνειδητοποιήσει τι έχουμε πετύχει. Μετά το Euro -ειλικρινά- εγώ ως Μιχάλης δεν έχω αλλάξει. Αυτό που άλλαξε είναι ότι αποκτήσαμε μεγαλύτερη απήχηση. Βλέπω μια μεγαλύτερη εκτίμηση και σεβασμό προς το άτομό μου και -κακά τα ψέματα- βλέπω και μεγαλύτερο οικονομικό όφελος. Δεν ντρέπομαι να ομολογήσω ότι αυτό έχει αλλάξει στη ζωή μου. Ίσως να έχει αλλάξει και λίγο η αυτοπεποίθησή μου».

«Με σοβαρότητα και πειθαρχία θα πάμε Γερμανία…»

«Δεν είναι εύκολο, αλλά πιστεύω πως αν δείξουμε την ανάλογη σοβαρότητα και πειθαρχία που δείξαμε στην Πορτογαλία και με τη συμπαράσταση του κόσμου, θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες του ομίλου και να βρεθούμε στη Γερμανία. Ειδικά για εμάς τους μεγαλύτερους σε ηλικία είναι ο μεγαλύτερος στόχος μας αυτήν τη στιγμή. Θέλουμε να συνδυάσουμε το φινάλε της καριέρας μας με μια τόσο σημαντική διάκριση».

Το δέσιμο με τον Δέλλα

«Εγώ με τον Τραϊανό έχουμε αποκτήσει συνοχή. Ίσως ο Τραϊανός γνωρίζει τι χρειάζομαι εγώ και εγώ ξέρω πού υστερεί ο Τραϊανός και συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον. Γι’ αυτό φαινόμαστε σαν μια αλυσίδα, όπως λες και εσύ. Ομως δεν είμαι της άποψης ότι η Εθνική στηρίζεται στον Μιχάλη και στον Τραϊανό. Δεν το λέω για να το παίξω άνθρωπος χαμηλών τόνων, αλλά το πιστεύω απόλυτα αυτό. Οι αμυντικοί που υπάρχουν στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είναι πάρα πολύ καλοί. Απλώς τυγχάνει εγώ με τον Τραϊανό να έχουμε αγωνιστεί σε περισσότερα παιχνίδια μαζί και η συνεργασία μας να είναι καλύτερη σε σχέση με κάποια άλλα δίδυμα. Σε καμία περίπτωση, όμως, η Εθνική δεν στηρίζεται σε μας και δεν πρέπει να τα... βάφουμε μαύρα όταν απουσιάζει ένας από εμάς. Το σύνολο είναι αυτό που μετράει και πάντα καθένας που παίζει προσπαθεί για το καλύτερο».

Δεν προοδεύσαμε ως ελληνικό ποδόσφαιρο

«Δυστυχώς, οκτώ μήνες μετά το EURO βλέπουμε αγωνιστικά την κατάσταση να παραμένει στάσιμη. Αυτό είναι πολύ λυπηρό και η νοοτροπία του οπαδού πολύ δύσκολα θα αλλάξει. Το μόνο ενθαρρυντικό είναι απ’ ό,τι μαθαίνω η αύξηση της προσέλευσης του κόσμου».

«Δεν είναι όλα καθαρά…»

Δεν έχει πέσει κάτι στην αντίληψή μου. Στις μικρότερες κατηγορίες υπάρχουν πολλές ενδείξεις, αλλά καμία απόδειξη, οπότε δεν μπορούμε να πούμε τίποτα. Πιστεύω ότι δεν είναι όλα καθαρά. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλα τα πρωταθλήματα. Δεν γνωρίζω τι συμβουλή θα πρέπει να δώσω για να επέλθει η κάθαρση...».