Κουτλουάι: «Δεύτερη πατρίδα μου η Ελλάδα»

Συναισθηματικά δεμένος με τον Παναθηναϊκό και την Ελλάδα δηλώνει ο Ιμπραήμ Κουτλουάι σε συνέντευξή του στο Sportime. Ο Τούρκος γκαρντ αναφέρθηκε στις σχέσεις των δύο λαών, στο χαμένο όνειρο του ΝΒΑ, το Ευρωμπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό και τον μεγάλο στόχο της Ευρωλίγκα.

Ακολουθούν τα κυριότερα αποσπάσματα των δηλώσεων του «Ίμπο».

«Κι εγώ λαός κι εσύ λαός…»

«Εγώ αυτό που γνωρίζω είναι ότι δεν τίθεται κανένα θέμα αντιπαλότητας ανάμεσα στους δύο λαούς. Και πως από την πλευρά μου κάνω ό,τι μπορώ για να συμβάλω στη φιλία ανάμεσα στους δύο λαούς. Από εκεί και πέρα, δεν θέλω να κρίνω τι γίνεται σε επίπεδο πολιτικής. Σίγουρα υπάρχουν από το παρελθόν κάποια προβλήματα, που δεν λύνονται τόσο εύκολα Εγώ, βέβαια, όπως και πολλοί άλλοι νεότεροι, δεν τα έχουμε ζήσει αυτά τα πράγματα. Πιστεύω ότι όσο περνάει ο καιρός οι σχέσεις των δύο χωρών θα γίνονται ολοένα και καλύτερες, όπως συμβαίνει τα τελευταία 4 - 5 χρόνια. Εάν δεν λυθούν τα προβλήματα, θα γίνω εγώ πολιτικός για να τα λύσω. Η Τουρκία είναι η πατρίδα μου. Γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη και την αγαπώ πολύ, όπως όμως αγαπώ και την Αθήνα. Και στα δύο μέρη έχω πολλούς καλούς φίλους, απλώς στην Τουρκία έχω περισσότερους. Για μένα δεν γεννάται θέμα σύγκρισης. Αλλωστε, η Ελλάδα αποτελεί πλέον τη δεύτερη πατρίδα μου. Ο κόσμος με αγκάλιασε αμέσως και με έκανε να αισθανθώ ότι η Ελλάδα είναι ένα φιλόξενο μέρος για μένα. Δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Μόνο στη θρησκεία ισχύει αυτό. Κατά τα άλλα μοιάζουμε. Έχουμε παραπλήσιο τρόπο ζωής, το φαγητό είναι σχεδόν το ίδιο, πολλές λέξεις μοιάζουν. Ακόμα και εμφανισιακά μοιάζουμε αρκετά».

Δύσκολη η απόφαση

«Σκεφτόμουν ότι έπρεπε να πάρω μία πολύ μεγάλη απόφαση όταν μου έγινε πρόταση να έρθω στην Ελλάδα. Αλλωστε, δεν υπήρχε στο παρελθόν κανένα παράδειγμα Τούρκου που να είχε έρθει στην Ελλάδα για αυτόν το λόγο. Μόλις ήρθα, πάντως, αισθάνθηκα ότι όλοι με έβλεπαν φιλικά. Ετσι ένιωσα ευτυχής και το μόνο που με ένοιαζε ήταν να παίξω καλό μπάσκετ. Θυμάμαι ότι το γεγονός είχε αναδειχτεί σε μεγάλο θέμα, ασχολούνταν όλοι, εφημερίδες, κανάλια, ραδιόφωνα... Οι περισσότεροι, εάν όχι όλοι, αισθάνθηκαν ότι συνέβαινε κάτι καλό και για τις δύο χώρες. Γι’ αυτό και η απόφασή μου έτυχε καθολικής υποστήριξης στην πατρίδα μου. Όπως και όταν έτρεξα με τη δάδα, πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μπορούσα να το κάνω και στην πατρίδα μου, όμως αισθάνθηκα ότι θα ήταν καλύτερα εάν έτρεχε ένας Τούρκος επί ελληνικού εδάφους. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μεγάλη τιμή για μένα».

Η Τουρκία και το Ευρωμπάσκετ

«Η ομάδα έχει ποιότητα και πάμε με μεγάλες φιλοδοξίες. Με τον Τάνιεβιτς, που είναι πολύ καλός και έμπειρος κόουτς, δουλέψαμε καλά πέρυσι και νομίζω ότι φέτος θα παίξουμε σαν ομάδα. Αυτό ήταν το μεγάλο μας πρόβλημα στις τελευταίες διοργανώσεις, ότι δεν παίζαμε όλοι μαζί. Κληρωθήκαμε σε ένα δύσκολο όμιλο με Λιθουανία, Κροατία, όμως αν βγούμε πρώτοι πιστεύω ότι μπορούμε να πάμε στον τελικό. Ενδεχομένως απέναντι στη Σερβία, με την οποία παίξαμε αντίπαλοι και το 2001. Η Ελλάδα είναι πάντα δυνατή. Κάτι που έχω διαπιστώσει πολλές φορές, αφού συχνά έχουμε βρεθεί αντίπαλοι. Η πέμπτη θέση που πήρατε στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι καλή και πιστεύω ότι υπό προϋποθέσεις μπορεί στο Βελιγράδι να μπείτε στην τετράδα, ακόμα και στον τελικό. Υπάρχουν πολλά παιδιά με ταλέντο. Ο Τσαρτσαρής, ο Διαμαντίδης, ο Αλβέρτης, ο Χατζηβρέττας, εάν πάρω για παράδειγμα την ομάδα μου. 'Η, ο Φώτσης που μου αρέσει πολύ, ο Παπαλουκάς και ο Ζήσης».

Κεφάλαιο ΑΕΚ

«Στην ΑΕΚ πέρασα πολύ ωραίες στιγμές. Πήραμε το κύπελλο, πήγαμε καλά στην Ευρωλίγκα... Οταν ήρθα είχα υπογράψει τριετές συμβόλαιο, όμως το καλοκαίρι μου είπαν πως δεν μπορούσαν να με πληρώνουν με τόσο πολλά χρήματα. Έχω ωραίες αναμνήσεις από την ομάδα και τον κόσμο της. Πάντα θα υπάρχει στην καρδιά μου ένα μέρος για αυτούς. Έφυγα όταν το μάνατζμεντ μου είπε ότι δεν μπορούσε να με κρατήσει με αυτό το συμβόλαιο. Αμέσως μου έγινε πρόταση από τον Παναθηναϊκό και την αποδέχτηκα, αφού κατά τη γνώμη μου είναι η μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδας. Από εκεί και πέρα, δεν αισθάνομαι ότι ο κόσμος της ΑΕΚ τα έχει μαζί μου. Οταν έφυγα ήταν όλα καλά, μέχρι που έγινε μία παρεξήγηση σε έναν από τους τελικούς των πλέι οφ πριν από τρία χρόνια. Κάποιοι θεώρησαν ότι μετά από ένα καλάθι που πέτυχα γύρισα και έβρισα τον κόσμο της ΑΕΚ. Ετσι, με αποδοκίμασαν έντονα, όπως και στο επόμενο ματς. Θέλω να πω ότι ποτέ δεν έκανα κάτι τέτοιο, δεν είχα κανένα λόγο να το κάνω. Ήταν μία παρεξήγηση».

Ποτέ στον Ολυμπιακό

«Σε καμία περίπτωση δεν θα πήγαινα στον Ολυμπιακό Μπορεί να είμαι επαγγελματίας, όμως στον Ολυμπιακό δεν θα πήγαινα ακόμα και αν μου έκαναν μία τρομερή πρόταση. Τους σέβομαι, είναι μία μεγάλη ομάδα, όμως το χρήμα δεν είναι το παν στη ζωή. Κάποια πράγματα μετρούν περισσότερο απ’ αυτό. Όπως η αγάπη του κόσμου. Εάν πήγαινα στον Ολυμπιακό, θα έχανα την αγάπη των φίλων του Παναθηναϊκού, με τους οποίους έχω δεθεί τόσο πολύ. Εφόσον, λοιπόν, μου γινόταν κάποια πρόταση, θα τους έλεγα ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν μπορώ, αφού δεν θα είμαι ευτυχισμένος στην ομάδα σας».

Το χαμένο όνειρο…

«Είχα μία όμορφη εμπειρία στο ΝΒΑ, αν και τα πράγματα δεν πήγαν όπως ήθελα. Τραυματίστηκα στην αρχή της σεζόν και όταν επέστρεψα η ομάδα έπαιζε ήδη εξαιρετικά. Ετσι ο κόουτς δεν μου έδωσε ευκαιρίες, κάτι που καταλαβαίνω. Πάντως δεν με είδαν ποτέ σαν ρούκι. Κατάλαβαν ότι μπορούσα να παίξω καλά μπάσκετ. Οταν πήγα εκεί πίστευα ότι είχα ένα ρόλο, πως θα έπαιζα 5, 10 λεπτά σε κάθε ματς. Από τη στιγμή που ήρθαν έτσι τα πράγματα, δεν αισθανόμουν καλά, άλλωστε είμαι 30 ετών δεν είμαι μικρός σε ηλικία. Έχω συνηθίσει να αγωνίζομαι. Από τη στιγμή, λοιπόν, που δεν με έδιναν σαν αντάλλαγμα, τους ζήτησα να φύγω για να γυρίσω στον Παναθηναϊκό, από τον οποίο είχα τις καλύτερες αναμνήσεις. Με ζήτησε το Μαϊάμι, όμως οι Σόνικς δεν με έδιναν. Για να είμαι ειλικρινής, η Ευρώπη ήταν η εναλλακτική λύση που είχα. Στο ΝΒΑ ουσιαστικά δεν κάνεις προπόνηση! Αυτό οφείλεται στο σκληρό πρόγραμμα και τους καταιγιστικούς ρυθμούς που υπάρχουν, σε αντίθεση με εδώ, που παίζεις δύο ματς την εβδομάδα. Διπλές προπονήσεις δεν γίνονται ποτέ, άλλωστε υπάρχει κανονισμός που το απαγορεύει. Μόνο στα τρέινινγκ καμπ ότι κάνεις».

Δεμένος με ΠΑΟ

«Έχω πολλούς φίλους εδώ και μία ωραία ζωή. Αν μείνω στον Παναθηναϊκό για λίγα χρόνια ακόμα ίσως μείνω εδώ. Αν και έχω κάποιες δουλειές στην Τουρκία, τις οποίες δεν μπορώ να παρατήσω. Ίσως να μοιράσω το χρόνο μου ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Και στις δύο χώρες, άλλωστε, αισθάνομαι άνετα. Θα ήθελα να τελειώσω εδώ την καριέρα μου, αρκεί να μου δοθεί η ευκαιρία. Να τα βρούμε παντού με την ομάδα, όπως συμβαίνει τώρα».

Αισιοδοξία για την Ευρωλίγκα

«Οι δυνατότητες υπάρχουν, χωρίς όμως αυτό να είναι κάτι εύκολο. Εάν πάμε στο φάιναλ φορ, έχουμε την ποιότητα, αλλά και την εμπειρία για να πάρουμε αυτό που θέλουμε. Προς το παρόν, όμως, δεν θέλω να μιλάω για το φάιναλ φορ, προτού προκριθούμε εκεί. Γι’ αυτό θεωρώ ως πιο δύσκολους αντιπάλους μας αυτούς που έχουμε τώρα στον όμιλό μας. Κυρίως την Κλιμάμιο Μπολόνια και την Ταού, που όπως και εμείς μπορούν να μπουν στους προημιτελικούς. Για τους οκτώ πιστεύω ότι από τον άλλον όμιλο θα παλέψουν η Εφές, η Μπένετον και η ΑΕΚ. Κανείς δεν είπε ότι είναι εύκολο να κερδίσεις την ΤΣΣΚΑ, ειδικά μέσα στη Μόσχα, όπου αναμένεται να προκριθούν. Βέβαια, δεν ήταν εύκολο και για εμάς να κερδίσουμε την Κίντερ μέσα στην Μπολόνια το 2002».

Ο φίλος μου ο Ντέγιαν

«Με το Ντέγιαν Μποντίρογκα παίξαμε ένα χρόνο μαζί, αλλά είμαστε οι καλύτεροι φίλοι. Θα τον ψήσω να έρθει, ίσως να το θέλει και εκείνος. Εκτός από το Ντέγιαν, πάντως, πρέπει να ρωτήσουμε και τους κύριους Γιαννακόπουλους. Ίσως να μη διαθέτουμε το ρόστερ της ΤΣΣΚΑ, όμως έχουμε γεμάτη ομάδα. Υπάρχουν 12 για να μην πω 14 παίκτες που ανά πάσα στιγμή μπορούν να παίξουν και να βοηθήσουν σε όλες τις θέσεις. Πιστεύουμε στους εαυτούς μας, ενώ έχουμε έναν κόουτς με τεράστια εμπειρία σε μεγάλες διοργανώσεις. Εάν πάμε στο φάιναλ φορ θα ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε».

Οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι

«Είναι πολύ καλοί άνθρωποι. Και τους δύο τους αγαπώ πολύ. Κάνουν τα πάντα για εμάς, αλλά και για το ελληνικό μπάσκετ. Εδώ και 10-15 χρόνια δημιουργούν σπουδαίες ομάδες, που αποτελούν τον καλύτερο εκπρόσωπο της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Φέρνουν καλούς ξένους παίκτες και φυσικά τον κορυφαίο προπονητή της Ευρώπης. Είναι πολύ απλοί άνθρωποι, εκτός από πρόεδροι είναι και φίλοι για μένα. Ελπίζω να μείνουν για πολλά χρόνια ακόμα στον Παναθηναϊκό και να παραμείνουν το ίδιο ενθουσιώδεις. Μου αρέσει που αισθανόμαστε τα ίδια πράγματα μαζί τους, μετά από μία μεγάλη νίκη ή από μία άσχημη ήττα».