Αντίστροφη μέτρηση για το Final-4

Η ώρα του Final-4 του Top Teams Cup πλησιάζει! Σε τέσσερις μέρες το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας θα φιλοξενήσει την τελική φάση της ευρωπαϊκής διοργάνωσης και ευχή όλων είναι ο Ολυμπιακός να σηκώσει το τρόπαιο μέσα στο «σπίτι» του ύστερα από εννιά χρόνια, οπότε και είχε κατακτήσει το κύπελλο Κυπελλούχων.

Οι «ερυθρόλευκοι» στις 10 Μαρτίου του 1996 κατέκτησαν τον μοναδικό ευρωπαϊκό τίτλο μέχρι σήμερα, μιας και άλλη ελληνική ομάδα δεν έχει καταφέρει κάτι ανάλογο σε διασυλλογικό επίπεδο. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι οι παίκτες του Κλαούντιο Κοέγιο λογίζονται ως το απόλυτο φαβορί για το τρόπαιο του Top Teams Cup.

Ο Γιώργος Ντράκοβιτς που ήταν παρών στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή στιγμή της ομάδας, θυμάται την 10η Μαρτίου και γεμάτος συγκίνηση μιλά για εκείνη τη σπουδαία μέρα «..το 1996 δεν υπήρχαν Ιταλοί στη διοργάνωση του Κυπελλούχων, ενώ φέτος μετείχαν αλλά αποκλείσθηκαν. Και τότε, όπως και τώρα, ήμασταν το φαβορί. Την προηγούμενη χρονιά (1995) είχαμε χάσει το πρωτάθλημα και μάλιστα από τον Παναθηναϊκό, δηλαδή όπως συνέβη και πέρυσι. Φαίνεται λοιπόν, πως κάνει κύκλους η ζωή. Τότε, είχαμε κερδίσει το Κυπελλούχων και ήμασταν όλοι πολύ χαρούμενοι, αλλά στο τέλος δεν μας πήγε και πολύ καλά η χρονιά. Αν θυμάμαι καλά, το 1996 ήταν η χειρότερη χρονιά του Ολυμπιακού, όσα χρόνια αγωνίστηκα στην ομάδα, αφού ήμασταν 4οι στο πρωτάθλημα».

Σύμφωνα με τον Ντράκοβιτς, μοναδικός στόχος της ομάδας του στο Fianl-4 θα είναι «να σηκώσουμε το κύπελλο για δεύτερη φορά στην ιστορία της ομάδας. Αυτός είναι ο μοναδικός μας στόχος. Δε θα είμαστε ευχαριστημένοι μόνο με μια παρουσία στον τελικό. Θέλουμε και ελπίζουμε να πάρουμε τον τίτλο, αν και είναι αλήθεια ότι δεν γνωρίζουμε και πολλά για τις άλλες τρεις ομάδες που μετέχουν στη διοργάνωση. Το ότι θα παίξουμε στην έδρα μας είναι σημαντικό και θα μας βοηθήσει πολύ. Νομίζω όμως ότι τις ίδιες πιθανότητες για την κατάκτηση του τίτλου θα είχαμε αν παίζαμε και εκτός Ελλάδας. Θέλουμε να έρθει ο κόσμος στο ΣΕΦ, να το γεμίσει και θέλουμε πρώτα απ' όλα να τον ευχαριστήσουμε κατακτώντας το τρόπαιο».

Πώς όμως ο Γιώργος Ντράκοβιτς βίωσε το 1996 τον τελικό της διοργάνωσης; «Δεν το περιμέναμε με προσμονή. Βλέπετε, εκείνη την εποχή, από το 1992 μέχρι και το 1995, παίζαμε σερί στο Πρωταθλητριών. Το 1996, λοιπόν, αγωνιστήκαμε σε μία υποδεέστερη διοργάνωση, το Κυπελλούχων. Ήταν για μας μία ρουτίνα. Έτσι, το είδα. Μία ρουτίνα το ότι παίζαμε σε ένα ακόμα φάιναλ-4, ενώ το πρώτο μας, το 1992, το προσμέναμε, είχε ένταση. Το 1996, λοιπόν, ήρθε το φάιναλ-4 του Κυπελλούχων, φτάσαμε στον τελικό και όταν κερδίσαμε ήταν σίγουρα μία μεγάλη ικανοποίηση. Ένα πολύ όμορφο συναίσθημα να σηκώνεις μια ευρωπαϊκή κούπα. Δυστυχώς όμως, δεν είχαμε και πολύ χρόνο να το χαρούμε, γιατί την επόμενη μέρα έπρεπε να πάμε να παίξουμε αγώνα για το Πρωτάθλημα στο Λουτράκι, επειδή ήμασταν τιμωρημένοι».

Επιμέλεια: Χριστίνα Σγούρα