Εκατοντάδες νεαροί ασθενείς σε μια ψυχιατρική κλινική της Βιέννης, η οποία ήταν γνωστή ως ένα από τα κέντρα όπου εφαρμοζόταν το πρόγραμμα ευθανασίας του Γ΄ Ράιχ, έπεφταν θύματα κακομεταχείρισης μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '80, κυρίως επειδή δεν υπήρξε κάποια επαρκής ρήξη "με την ιδεολογία και το προσωπικό" της ναζιστικής περιόδου, αποκαλύπτουν Αυστριακοί ερευνητές.
Η έκθεση των 600 σελίδων, που έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο, αναφέρει ότι οι πρακτικές "που παραβιάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια" εφαρμόζονταν κυρίως επειδή δεν επήλθε ρήξη "στον ιδεολογικό τομέα και όσον αφορά το προσωπικό, με τη ναζιστική περίοδο".
Σε αυτό το νοσοκομείο, που ήταν ένα από τα πιο σύγχρονα της Ευρώπης κατά την Μπελ Επόκ, οι Ναζί δημιούργησαν ένα από τα πιο "δραστήρια" κέντρα του προγράμματος ευθανασίας των αναπήρων. Περισσότερα από 700 παιδιά έχασαν τη ζωή τους εκεί κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως αποτέλεσμα της "ιατρικής θεραπείας" στην οποία υποβάλλονταν.
Από τα 600-7000 παιδιά που φιλοξενήθηκαν εκεί μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80, τουλάχιστον 70 πέθαναν, τα περισσότερα από πνευμονία, λόγω της ανεπαρκούς περίθαλψης.
Οι εγκέφαλοι των νεαρών θυμάτων του Περιπτέρου 15 χρησιμοποιούνταν στη συνέχεια "για επιστημονικούς σκοπούς". Ο καθηγητής που είχε αναλάβει αυτές τις "επιστημονικές έρευνες" μέχρι τη δεκαετία του '80 ήταν ένα πρώην μέλος του Ναζιστικού κόμματος που είχε εργαστεί στην ψυχιατρική κλινική κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αυτός ο γιατρός, ο Χάινριχ Γκρος, που στη συνέχεια επρόκειτο να γίνει ειδικός εμπειρογνώμονας στα αυστριακά δικαστήρια, είχε βρει στο Περίπτερο 15 "το ιδρυματικό πλαίσιο για να συνεχίσει τις έρευνές του για την παιδική ευθανασία", εκτιμά η έκθεση.
Πηγή: thetoc.gr