«Αν αποδειχθεί, υπάρχει εκβίαση, απάτη»

Αντιμέτωποι με σοβαρές κατηγορίες θα τεθούν οι συμμετέχοντες στην υπόθεση της «πυραμίδας» στη διαιτησία, σύμφωνα με τον Ανδρέα Μαλάτο.

Μιλώντας στον ΣΠΟΡ FM 94,6 και την εκπομπή «Έφεση της Τρίτης», ο καθηγητής αθλητικού δικαίου τόνισε ότι εφόσον αποδειχθούν παράνομες προαγωγές διαιτητών και κατά συνέπεια ΚΑΙ οικονομικά οφέλη, προκύπτουν τα αδικήματα της εκβίασης, της απάτης κ.α.

Πέρα απ’ αυτό πάντως, ο κ. Μαλάτος αναφέρθηκε και στον νόμο Κοντονή και παρόλο που επεσήμανε ότι έχει ελλείψεις και προχειρότητες, τον χαρακτήρισε «μεγάλη πολιτική επιτυχία» και τόνισε ότι πλέον το ποδόσφαιρο δεν είναι υπεράνω κανονισμών.


Αναλυτικά όσα είπε ο Ανδρέας Μαλάτος στον Κυριάκο Θωμαΐδη

Για τις ποινικές συνέπειες που μπορεί να έχουν οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση της «πυραμίδας» στην ελληνική διαιτησία: «Αν αποδειχθεί ότι πράγματι υπήρχε καλύτερη αντιμετώπιση διαιτητών και ότι αυτοί που την κινούσαν είχαν οικονομικό όφελος από μια μη νόμιμη προαγωγή του διαιτητή, δεν υπάρχει μόνο εκβίαση. Υπάρχει και απάτη και ενδεχομένως και άλλα αδικήματα. Αν μετείχαν στην πυραμίδα οι διαιτητές για ν’ αποκτήσουν το όφελος του να διαιτητεύουν -που είναι και οικονομικό πέρα από αγωνιστικό- είναι και θύτες και θύματα. Από τη μία αναγκάζονται να συμμετέχουν και να βάζουν και άλλους για να έχουν ευνοϊκή μεταχείριση, από την άλλη αυτή η μεταχείρισης τους αποφέρει κάποια σεβαστά ποσά».

Για τη διαφορά των διώξεων σε πειθαρχικό και ποινικό επίπεδο: «Μια κακή ή ανήθικη συμπεριφορά για να γίνει παράνομη και να μπορεί να ελεγχθεί ποινικά, θα πρέπει να συντρέχουν κάποιες προϋποθέσεις, που σε αυτή την υπόθεση δεν τις γνωρίζουμε. Δεν σημαίνει ότι μια βρώμικη συμπεριφορά είναι και ποινικά κολάσιμη. Είναι μια διαφορά που πολλές φορές μας παρασύρει. Δεν είναι τόσο απλή η διαδικασία της ποινικής διαδικασίας. Ακόμα και στις πειθαρχικές περιπτώσεις θα πρότεινα να τηρούμε το τεκμήριο της αθωότητας. Υπάρχει τρόπος για να τιμωρηθούν όποιοι εμπλέκονται. Το θέμα είναι να υπάρχει και η βούληση. Αυτό είναι το ζήτημα στην ποδοσφαιρική κοινωνία».

Για τα θετικά και τα αρνητικά του νόμου Κοντονή: «Ο ρόλος της νομοθέτησης είναι σπουδαίος και πρέπει να γίνεται με συνέπεια. Σε διαφορετική περίπτωση, αντί να ωφελήσει, βλάπτει. Στην περίπτωση του νόμου με τους τακτικούς δικαστές έγινε μια πρόχειρη νομοθέτηση κι αυτό έχει φέρει προβλήματα. Οι τακτικοί δικαστές, βέβαια, προβλέπονταν από τον νόμο Φούρα το 1999. Η ΕΠΟ όμως -εκμεταλλευόμενη τον νόμο Ορφανού περί αυτοδιοίκητου, που ήταν ένα προϊόν εκβιασμού από τη FIFA και απαράδεκτος για τη δημοκρατία- είχε υποστηρίξει και είχε κάνει πράξη ότι στα δικαιοδοτικά όργανα μπορεί να βάζει συνταξιούχους.

Με τον νόμο Κοντονή όμως τα πράγματα επανήλθαν στη θέση τους. Το ποδόσφαιρο δεν είναι υπεράνω των κανονισμών. Είναι σαφέστατος ο νόμος και δεν επιτρέπει πλέον να εφαρμοστεί αυτό το σκεπτικό. Ανάγκασε ακόμα και τις FIFA και UEFA να αλλάξουν. Ήταν μεγάλη πολιτική επιτυχία.

Ο νόμος αυτός ωστόσο είχε πολλές ελλείψεις και σημεία που ήταν απαράδεκτα. Ο τρόπος που επιχειρεί ο νόμος να επαναφέρει τους τακτικούς δικαστές στα δικαιοδοτικά όργανα ήταν λάθος. Γι’ αυτό έχει επέλθει αυτό το αλαλούμ, με παράδειγμα τη στελέχωση του διαιτητικού δικαστηρίου. Ο νόμος μιλάει για πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια, όχι για τριτοβάθμια όργανα. Θα έπρεπε να το έχει προβλέψει».