Κανένας δεν ξεκινάει το ταξίδι της ζωής του έχοντας έναν προκαθορισμένο προορισμό. Ακόμα κι όταν εσύ προσπαθείς να βάλεις την ζωή σου σε μία ρώτα, εκείνη ποτέ δεν ξέρεις που θα σε κατευθύνει τελικά.

Ο Λαζάρ Εν΄ Ντιαγέ αναγκάστηκε να θυσιάσει το ποδόσφαιρο για το καλό της οικογένειάς του και να ακολουθήσει την στρατιωτική ζωή από πολύ νεαρή ηλικία για να εξασφαλίσει μία σεβαστή αμοιβή και να συνεισφέρει σ’ αυτήν.

Η ζωή "αξιολόγησε" ανάλογα μία τέτοια αξιέπαινη απόφαση και του έδωσε τελικά την δυνατότητα να τα κάνει όλα παράλληλα, σε μία άλλη χώρα, μακριά από την πατρίδα του, που συνδυάζει όμως γι’ αυτόν όλα όσα χρειάζεται και επιθυμεί.

Πώς ήταν η ζωή σου στην Σενεγάλη και το οικογενειακό σου περιβάλλον;
«Μεγάλωσα σε μία οικογένεια που αποτελείται από εννέα μέλη. Στα 11 μου πήγα σε μια στρατιωτική ακαδημία, όπου έμεινα οκτώ χρόνια όντας μακριά από την οικογένειά μου. Βρισκόμουν σε άλλη πόλη, που απείχε αρκετά χιλιόμετρα από το σπίτι μου κι έτσι δεν μπορούσα να βλέπω τους δικούς μου κάθε Σαββατοκύριακο, παρά μόνο όταν πήγαινα για διακοπές. Βγήκα από εκεί 19 χρονών, έδωσα εξετάσεις και πέρασα στον στρατό.»

Πώς σου ήρθε στο μυαλό η ιδέα να ασχοληθείς με τον στρατό; Ήταν καθαρά για οικονομικούς λόγους ή είχες κάποιο συγγενικό πρόσωπο στο σώμα, που σε προέτρεψε;
«Όχι, δεν είχα κάποιον συγγενή εκεί. Ήτανε μία καλή ευκαιρία, γιατί σου παρείχε ένα σεβαστό μισθό και σου έδινε την δυνατότητα να βγεις κι έξω από την χώρα, οπότε μπορούσες να γνωρίσεις και κάτι διαφορετικό.»

Ποδόσφαιρο έπαιζες στην Σενεγάλη;
«Ναι, έπαιζα κι εκεί. Ήμουν σε ακαδημίες από μικρός, αλλά, λόγω των σπουδών, δεν μπορούσα να το ακολουθήσω πιο σοβαρά. Θυμάμαι μια φορά που παίζαμε έναν αγώνα στην Γαλλία. Οι συμπαίκτες μου πήγανε όλοι, αλλά εγώ δεν μπορούσα να πάω, γιατί δεν μου το επέτρεπε ο πατέρας μου εξαιτίας των σπουδών μου. Όταν μπήκα στην στρατιωτική σχολή, έπαιζα στην ομάδα που υπήρχε εκεί, όπου ήμουνα κι αρχηγός. Ακόμα και διακοπές που πήγαινα, όταν έπαιρνα άδεια από την σχολή, έπαιζα σε διάφορα τουρνουά, αλλά όταν ερχόντουσαν τα ημιτελικά έφευγα, γιατί έπρεπε να γυρίσω πίσω.»

Πώς αποφάσισες να έρθεις στην Ελλάδα; Σου έδωσαν κάποιες επιλογές ή σου είπαν ότι θα πας στην συγκεκριμένη χώρα;
«Αρχικά, ήτανε να πάω Βραζιλία, αλλά, λόγω ενός μπέρδεμα τος, αυτό καθυστέρησε και περίμενα ένα χρόνο. Κάπου εκεί εμφανίστηκε η επιλογή της Ελλάδας, οπότε αποφάσισα να έρθω εδώ για να μην σπαταλήσω άλλο χρόνο.»

Πώς σου φαίνεται η ζωή εδώ σε σχέση με την Σενεγάλη;
«Είναι πολύ διαφορετικά. Η Αφρική είναι μια φτωχή ήπειρος. Ακόμα, όμως, και η γλώσσα και η κουλτούρα είναι πολύ διαφορετικές.»

Δυσκολεύτηκες να προσαρμοστείς στην αρχή;
«Δυσκολεύτηκα πιο πολύ με την γλώσσα, αλλά γενικά προσαρμόστηκα εύκολα. Στην σχολή (Ευελπίδων) κάναμε ένα μάθημα τον πρώτο χρόνο για να μάθουμε την γλώσσα. Με βοήθησαν και κάποια παιδιά από κει και μπήκα στο κλίμα. Μένω στην Ελλάδα πια έξι χρόνια και έχω συνηθίσει τη ζωή εδώ.»



Ο Φοίνικας Περιστερίου πώς και πότε προέκυψε στην ζωή σου;
«Πέρυσι από έναν φίλο μου αξιωματικό στην σχολή. Παίζαμε μαζί σε κάτι τουρνουά, σε γήπεδα 7x7. Όταν γύρισα από τις διακοπές μου στην Σενεγάλη, μου είπε ότι παίζει σε μια ομάδα στο τοπικό της Αθήνας και αν θέλω να πάω εκεί να με δουν. Πήγα, λοιπόν, δοκιμάστηκα και με πήρανε. Μου είχε πει ότι είναι πολύ καλοί άνθρωποι εκεί και πως θα περάσω καλά. Όταν ξεκίνησα να παίζω και άρχισα να βιώνω καταστάσεις μαζί τους, το κατάλαβα. Ήταν πάντα πρόθυμοι και διαθέσιμοι να με βοηθήσουν. Οι συμπαίκτες μου, επίσης, με βοήθησαν πολύ. Έτσι, ένιωσα πολύ γρήγορα άνετα, σαν να είμαι μέλος μιας οικογένειας.»

Περίμενες ότι θα είσαι τόσο καλός σ’ αυτό το επίπεδο που αγωνίζεσαι (Β΄ Κατηγορία ΕΠΣΑ); Γιατί τα 26 γκολ σε 25 ματς πέρυσι και τα 25 γκολ σε 31 ματς φέτος σε καθιστούν από τους καλύτερους παίκτες της κατηγορίας, αν όχι τον καλύτερο.
«Ναι, δεν με φοβόμουν. Από μικρός έπαιζα ποδόσφαιρο και είχα ταλέντο, απλά δεν είχα την ευκαιρία να ακολουθήσω τον δρόμο που ήθελα. Το μόνο που με προβλημάτιζε είναι το πόσο γρήγορα θα μπω στο κλίμα της ομάδας. Δεν είχα κάποιο άλλο φόβο ή αμφιβολία.»

Έχοντας, λοιπόν, τόσο καλές επιδόσεις, δεν σε έχει πλησιάσει κάποια ομάδα από μεγαλύτερη κατηγορία;
«Έχουν έρθει ομάδες από Α΄ Κατηγορία. Πρόσφατα, υπήρξε και μια επικοινωνία με μία ομάδα που ανέβηκε φέτος στην Β΄ Εθνική. Αλλά υπάρχουν πολλοί παράγοντες. Δεν φτάνει μόνο να έρθει μία ομάδα να με πλησιάσει. Παίζει ρόλο ας πούμε σε τι κατηγορία θα αγωνίζεται ή ποια ομάδα θα είναι, το πόσο σοβαρή είναι πρόταση και αν θα καλύπτει τόσο εμένα όσο και τον Φοίνικα κλπ.»



Οι αντίπαλοί σου πώς σε αντιμετώπισαν; Σε ρωτάω, γιατί εσύ είσαι λίγο διαφορετικός από τους περισσότερους εδώ και στην Ελλάδα δεν φημιζόμαστε για την αποδοχή της διαφορετικότητας. Έχεις αντιμετωπίσει ποτέ κάποιο κρούσμα ρατσισμού;
«Σε αγώνα μόλις μία φορά. Αλλά ίσως αυτό έγινε, επειδή ήταν ντέρμπι το παιχνίδι και είχε πολύ ένταση. Δεν κράτησε και πολύ, γιατί δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, οπότε μετά από λίγο σταμάτησαν. Κατά τ’ άλλα κανένα πρόβλημα.»

Πώς σου φαίνεται το επίπεδο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα;
«Είναι καλό το επίπεδο και μου αρέσει. Ίσως είναι περισσότερο ποιοτικό από το δικό μας. Εκεί, είναι πολύ πιο σκληρό το παιχνίδι.

Βλέπεις καθόλου το πρωτάθλημά μας ; Υποστηρίζεις καμία ομάδα στην Ελλάδα;
«Ασχολούμαι αρκετά. Υποστηρίζω τον Ατρόμητο και πηγαίνω συχνά στο γήπεδο.»

Στην Ευρώπη και στην πατρίδα σου;
«Η αγαπημένη μου ομάδα στην Ευρώπη είναι η Μπαρτσελόνα. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος παιχνιδιού της. Λατρεύω κάποιους παίκτες της, όπως ο Μέσι και ο Ινιέστα που έφυγε. Με το πρωτάθλημα της πατρίδας μου δεν ασχολούμαι. Βλέπω απλά την βαθμολογία και τα αποτελέσματα.»

Τι λείπει από το δικό σας ποδόσφαιρο για να αναβαθμιστεί; Είναι μόνο τα χρήματα;
«Πιστεύω ότι το πιο σημαντικό είναι η οργάνωση και ο κόσμος που ασχολείται. Και λέω το δεύτερο, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι στην Σενεγάλη ασχολούνται με την πάλη. Τα γήπεδά της είναι πάντα γεμάτα. Είναι το εθνικό μας σπορ. Πολύς κόσμος λέει ότι του αρέσει το ποδόσφαιρο, αλλά δεν πάει στο γήπεδο, ίσως γιατί είναι χαμηλό το επίπεδο.»

Ποιον Σενεγαλέζο ποδοσφαιριστή θαυμάζεις τώρα;
«Έχουμε αρκετούς καλούς ποδοσφαιριστές. Αλλά όλοι τώρα υποστηρίζουν τον Μανέ, γιατί είναι ο καλύτερος παίκτης μας και η ελπίδα της χώρας μας.»

Στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής που έρχεται, πώς πιστεύεις ότι θα πάει η ομάδα σας; Έχετε καλό υλικό.
«Πάντα είχαμε καλό υλικό, αλλά η πορεία της ομάδας δεν ήταν ανάλογη. Νομίζω ότι φταίει η χημεία, γιατί ταλέντο πάντα υπάρχει. Οι περισσότεροι παίκτες παίζουν στην Ευρώπη. Ελπίζω φέτος να είναι η χρονιά μας.»

Πότε τελειώνει το πρόγραμμα αυτό του στρατού και θα πρέπει να επιστρέψεις στην Σενεγάλη;
«Το πρόγραμμα τελειώνει φέτος τον Ιούνιο.»

Τι σκέφτεσαι να κάνεις; Θέλεις να μείνεις εδώ;
«Θέληση έχω, αλλά εξαρτάται. Ένας λόγος που θα με έκανε να μείνω εδώ είναι το ποδόσφαιρο. Όμως, όχι για να παίζω στο ερασιτεχνικό. Αν μου έρθει μία πρόταση, εγώ έχω την δυνατότητα να μείνω εδώ, υπάρχει λύση. Αλλά πρέπει αυτή η πρόταση να είναι σοβαρή.»

Δεν έρχεται, λοιπόν, σοβαρή πρόταση από κάποια ομάδα και έρχεται η ώρα να γυρίσεις πίσω. Τι θα σου μείνει από την Ελλάδα;
«Θα μου μείνουν πολλά πράγματα, γιατί είμαι εδώ σχεδόν εφτά χρόνια. Θα είναι σίγουρα το ποδόσφαιρο, γιατί μου αρέσει πάρα πολύ, και ο Φοίνικας, γιατί με βοήθησαν πολύ όλοι εδώ και δεν θα τους ξεχάσω.»

Επιμέλεια: Σωτήρης Μυκονίου

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube